Mateus 21
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs ARA
1 Zeñtté ítara Jerúsalem or ḍáke Zaitun Faár ot asé de Betfégi edde Betániya farat foóñicce, hétunot Isá ye dui zon cárit ore difeṛáiye,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 ítara re endilla hoói,
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 — ausente —
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Híyan etollá óiye, zeéne nobir duara howá gíyl de yián fura ó:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Hé cárit ítara zai, Isá ye ítara re zendilla cíkaidiye héndilla goijjé.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Ítara gadá edde gadár sóo wa re ainné, aar híin or uore nizor hoor ókkol bicáidiye, aar Isá híin or uore boiccé.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Beec bák maincé nizor hoor ókkol rastar uore bicáidiye; argúne gas or ḍaggwa ókkol haṛi rastat bicáidiye.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Zedún manúc Isár age-age edde fisé-fisé zaat accíl, ítara guzori-guzori hoór de,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Zeñtté Isá Jerúsalem ot góille, guñṛa cóor úrussul ot forigiyói; ítara hoór de, “Ibá hon?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Manúc cúne hoór de, “Ibá óilde Isá nobi, Galil or Nasárat cóor or.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Fore Isá baitul-mukaddos ot góille, aar zetará héṛe besa kina gorér ítara re loraidiyat doijje; aar baṭṭa báñgoyar ṭebíl edde hoitor besoyar boiṛóni ókkol natḍiyagarai diye.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Íba ye ítara re hoór de,
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Tarfore añdá ókkol edde leng ókkol baitul-mukaddos ot Isár hañse aiccé, aar Íba ye ítara re gom goijjé.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Lekin ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole zeñtté Isá ye goijjé de taajuippa ham ókkol deikké, edde baitul-mukaddos or bútore fuain de guzori-guzori, “Dawud or Fua re Hósana!” hoór de fúinne, ítara ttu bicí guccá uṛígiyoi.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Ítara Íba re hoór de, “Tuñí fúnor né fuain iíne kii hoór?” Isá ye ítara re hoór de,
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Baade Íba ye ítara re eri cóor or baáre Betániya farat giiyégoi, aar héṛe rait haṛaáil.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Biínna sóore, Isá cóor ot waafes zaibarcót, Íba ttu búk laiggé.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Íba ye foñt ot eggwá ḍuñir-gas dekí, yíbar íñyot giiyé, montor yíbat fata bade ar kessú loot nó faa. Hétunot Íba ye gas swá re hoór de,Tói éhon or bútore ḍuñir-gas swá fúaigiyoi.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Híyan dekí cárit tun taajup óigiyoi, aar hoór de, “Ḍuñir-gas swá eén toratori keén fúaigiyoi?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Isá ye ítara re zuwabe hoór de,
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 — ausente —
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Isá ye baitul-mukaddos or uṛán ot góli baade taalim der de októt, Yohúdir ḍoóñr imam ókkol edde murubbi ókkol Íbar hañse aiccé, aar hoór de, “Tuñí ham iín kii adíkare gorór? Tuáñre e adíkar hone diiyé?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Isá ye ítara re zuwabe hoór de,
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ítara afós ot biyasana gorér de, “Zodi añára hoói ‘asman ottu,’ Íba ye añára re hoibó de, ‘Tóoile tuáñra íba re biccác kiyá nó goró?’
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Montor zodi hoói, ‘insán ottu,’ tóoile añára de maincóre ḍoorai, kiyólla-hoilé beggúne toh Yaháya re nobi mane.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Hétolla ítara Isá re zuwabe hoór de, “Añára no zani.” Íba ye yó ítara re hoór de,
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 — ausente —
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 — ausente —
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 — ausente —
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Ítara Íba re hoór de, “Ḍoóñr gwá ye.” Isá ye ítara re hoór de,
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 — ausente —
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 — ausente —
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 — ausente —
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 — ausente —
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 — ausente —
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 — ausente —
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 — ausente —
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 — ausente —
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 — ausente —
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ítara Íba re hoór de, “Yóggwa ye hóraf manúc híin ore sáabgori hótom gorífelaibo, aar bariza gán undilla cacá ókkol ore ṭéka dífelaibo zetará ainda ailé yóggwa re gular bák diibo.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Isá ye ítara re hoór de,
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 — ausente —
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 — ausente —
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Ḍoóñr imam ókkole edde Féroci ókkole Íbar meésal lun fúni buzígiyoi de ki Íba ye ítarar baabute hoór deh.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Ítara Íba re dórifelaibolla kucíc goijjíl, montor ítara awam ókkol ore ḍooraitó, kiyólla-hoilé ítara Íba re nobi mainto.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.