Mateus 12
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs ARA
1 Hé októt ebaadot-or-din Isá giyuñr kuñṛá báy zaar; aar Íbar ummot ókkol ottu búk laiggé rár, ítara giyuñr túr ókkol tulí-tulí háat doijje.
1 Por aquele tempo, em dia de sábado, passou Jesus pelas searas. Ora, estando os seus discípulos com fome, entraram a colher espigas e a comer.
2 Féroci ókkole híyan dekí Íba re hoór de, “Soó, ebaadot-or-din ziyán goríbar maná, híyan Tuáñr ummot ókkole gorér.”
2 Os fariseus, porém, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer em dia de sábado.
3 Montor Íba ye ítara re hoór de,
3 Mas Jesus lhes disse: Não lestes o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 — ausente —
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não lhes era lícito comer, nem a ele nem aos que com ele estavam, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 — ausente —
5 Ou não lestes na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa? Pois eu vos digo:
6 — ausente —
6 aqui está quem é maior que o templo.
7 — ausente —
7 Mas, se vós soubésseis o que significa:
8 — ausente —
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Isá héntu zaigói ítarar mujilíc-hánat giiyé.
9 Tendo Jesus partido dali, entrou na sinagoga deles.
10 Héṛe ezzon endilla manúc accíl, zar át fúaigiyoi. Ítara Isár uore elzam lagai fare fán Íba re súwal gorér de, “Ebaadot-or-din biyaram gom goríbar zayes asé né?”
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida; e eles, então, com o intuito de acusá-lo, perguntaram a Jesus: É lícito curar no sábado?
11 Íba ye ítara re hoór de,
11 Ao que lhes respondeu: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, e, num sábado, esta cair numa cova, não fará todo o esforço, tirando-a dali?
12 — ausente —
12 Ora, quanto mais vale um homem que uma ovelha? Logo, é lícito, nos sábados, fazer o bem.
13 Baade Íba ye manúc cwa re hoór de,Tói yóggwa ye híyan baráiye, hétunot híyan gom ói oinno gán or ḍóilla óigiyoi.
13 Então, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e ela ficou sã como a outra.
14 Yárbaade Féroci ítara baáre zai sólla goijjé de, ítara Íba re kii bote marifélai faribó.
14 Retirando-se, porém, os fariseus, conspiravam contra ele, sobre como lhe tirariam a vida.
15 Montor Isá ye híyan zani fari héntu giiyégoi. Boóut manúc ókkol Íbar fisá doijjil, aar zetará biyaraimma accíl ítara beggún ore Íba ye gom goijjíl.
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 Íba ye ítara re nicót goijjé de, Íbar baabute honókiyo re no hoitó.
16 advertindo-lhes, porém, que o não expusessem à publicidade,
17 Híyan etollá óiye, zeéne nobi Yesáyahr duara howá gíyl de yián fura ó:
17 para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta Isaías:
18 — ausente —
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 — ausente —
19 Não contenderá, nem gritará, nem alguém ouvirá nas praças a sua voz.
20 — ausente —
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a torcida que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 — ausente —
21 E, no seu nome, esperarão os gentios.
22 Yárbaade ezzon búte-faiya manúc ore Isár hañse aná gíyeh, yóggwa añdá edde buk accíl. Isá ye yóggwa re gom goijjé rár, hé añdá edde buk manúc cwa ye mati yó faijjé edde dekí yó faijjé.
22 Então, lhe trouxeram um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, passando o mudo a falar e a ver.
23 Manúc beggúne taajup ói hoór de, “Ibá Dawud or Fua ói né?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Híyan fúni Féroci ókkole hoór de, “Ibá ye bút ókkol dáfa de siríf bút ókkol or sóddar Belzebul or taakote.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, murmuravam: Este não expele demônios senão pelo poder de Belzebu, maioral dos demônios.
25 Montor Isá ye ítarar báfani re zani ítara re hoór de,
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 — ausente —
26 Se Satanás expele a Satanás, dividido está contra si mesmo; como, pois, subsistirá o seu reino?
27 — ausente —
27 E, se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 — ausente —
28 Se, porém, eu expulso demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o reino de Deus sobre vós.
29 — ausente —
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E, então, lhe saqueará a casa.
30 — ausente —
30 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 — ausente —
31 Por isso, vos declaro: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 — ausente —
32 Se alguém proferir alguma palavra contra o Filho do Homem, ser-lhe-á isso perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será isso perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 — ausente —
33 Ou fazei a árvore boa e o seu fruto bom ou a árvore má e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 — ausente —
34 Raça de víboras, como podeis falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 — ausente —
35 O homem bom tira do tesouro bom coisas boas; mas o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 — ausente —
36 Digo-vos que de toda palavra frívola que proferirem os homens, dela darão conta no Dia do Juízo;
37 — ausente —
37 porque, pelas tuas palavras, serás justificado e, pelas tuas palavras, serás condenado.
38 Yárbaade hoozzon alem edde Féroci ókkole Isá re hoór de, “Úzur, añára Tuáñr ttu ekkán nicán saitó saái.”
38 Então, alguns escribas e fariseus replicaram: Mestre, queremos ver de tua parte algum sinal.
39 Íba ye ítara re zuwabe hoór de,
39 Ele, porém, respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o do profeta Jonas.
40 — ausente —
40 Porque assim como esteve Jonas três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 — ausente —
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
42 — ausente —
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
43 — ausente —
43 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 — ausente —
44 Por isso, diz: Voltarei para minha casa donde saí. E, tendo voltado, a encontra vazia, varrida e ornamentada.
45 — ausente —
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Isá ye manúc or dol ore híin hoór de októt, Íbar maa edde báiyain Íba llói hotá hoitó baáre tíyai táikke.
46 Falava ainda Jesus ao povo, e eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar-lhe.
47 Ezzone Íba re hoór de, “Soó, Tuáñr maa edde báiyain de Tuáñr llói hotá hoitó baáre tíyai táikke.”
47 E alguém lhe disse: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar-te.
48 Zee niki Íba re zanaiyé, yóggwa re Isá ye hoór de,
48 Porém ele respondeu ao que lhe trouxera o aviso: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Baade Íba ye ummot ókkol or uzu át barái hoór de,
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
50 — ausente —
50 Porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.