Marcos 8
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs VC
1 Hé din ókkol ot, zeñtté abar ḍoóñr ek dol manúc zoma óiye aar ítara ttu háito kessú nu accíl, Isá ye Íbar cárit tun ore matai hoór de,
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 — ausente —
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 — ausente —
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Íbar cárit tune zuwabe hoór de, “Montor manúc itará re feṭ bóri hábai bolla e bocóti-sára elakat hédun ruṭi hoṛé faibo?”
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Isá ye ítara ttu fusár gorér de,Ítara hoór de, “Háñt twa.”
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Íba ye manúc cún ore meṛit boitó hoiyé; baade háñt twa ruṭi gún looi Alla re cúkuriya goijjé, aar manúc cún ore dii bolla híin báñgi Nizor cárit tun ore diiyé, aar ítara manúc cún ore baṛidiyé.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Ítara ttu houggwá gura mas óu accíl. Isá ye híin olla yó cúkuriya gorí yore, híin baṛidito cárit tun ore hoiyé.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Manúc cúne feṭ bóri háiye, baade ze tukuṛa ókkol basi accíl híin bóijje rár ḍoóñr lai loi háñt lai óiye.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Héṛe sair ázar foijjonto beṛaáin accíl. Yárbaade Íba ye ítara re bidai gorídiye,
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 aar éhon or bútore Nizor cárit tun or fúañti noow ot uṛí Dalmanuta nam or ekkán elakat giiyégoi.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Fore Féroci ókkol neeli aái Isá llói torkatorki diyat doijje. Ítara Íba re entán goríbar niyote, Íba ttu ekkán asmani nicán dabi goijjé.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Íba ye ḍoóñr góri niyác félai hoór de,
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Tói Íba ítara re eri, abar noow ot uṛí ḍiír okule giiyói.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Aar cárit tun ottu ruṭi loizaité foóraigilgoi; noow ot mazé ítara ttu ekgwár túaro bicí ruṭi nu accíl.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Isá ye ítara re nicót gorér de,
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Hétunot ítara afós ot howáhoi gorér de, “Íba ye híyan hoór de añára ttu ruṭi nái de hétolla.”
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Montor Isá ye híyan zani fari, ítara ttu fusár gorér de,
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 — ausente —
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 Ítara Íba re hoór de, “Baró báñir.”
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Ítara Íba re hoór de, “Háñt lai.”
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Baade Isá ye ítara re hoór de,
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Tarfore ítara Betsáida farat aiccé. Aar maincé ek añdá manúc ore Isár hañse ainné, aní Íba re fóriyat goijjé de, yóggwa re súito.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Íba ye añdá manúc cwa re át ot dóri farar baáre loigiyé, aar yóggwar suk ot sép dí baade Íbar duní át yóggwar uore dí fusár gorér de,
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Yóggwa ye uormikká saái hoór de, “Añí manúc ókkol dekír, ítara re saité gas áñṛer fán lager.”
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Isá ye abar Nizor át yóggwar suk ot diyé, hétunot yóggwa ek díyane saái táikke. Yóggwa agor ḍóilla gom óigiyoi, aar hárr kessú sáf-sáf góri dekí faijjé.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Baade Íba ye yóggwa re eén hoói gór ot duñraidiyé,
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Isá ye Nizor cárit tun ore fúañti looi, Kaisáriya Filíppi elakar fara ókkol ot zaargói; foñt ot Íba ye cárit tun ottu fusár gorér de,
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ítara zuwab der de, “Tuñí bóle bápṭismadoya Yaháya; ar hodúne hoó de, nobi Eliyas; ar hodúne hoó de, nobi ókkol ottu honó eggwá.”
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Tói Íba ye ítara ttu fusár gorér de,Fitore zuwabe hoór de, “Tuñí óilade hé Mosih.”
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Hétunot Íba ye ítara re nicót goijjé de, Íbar baabute honókiyo re no hoitó.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Yárbaade Isá ye ítara re endilla taalim diyat doijje, Manúc or Fua ttu hámaha boóut ḍóilla duk faa foribó; aar murubbi, ḍoóñr imam edde alem ókkol ottu inkar háibo; Íba re mariféla zaybo, montor tin din baade abar zinda óizayboi.
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Íba ye hotá híyan sáf-sáf góri hoiyé. Hétolla Fitore Íba re ekkinare loizai buzát doijje.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Montor Isá fíri Nizor cárit tun or uzu saái Fitor ore jéjjeṛai hoór de,
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Hétunot Íba ye Nizor cárit tun ore cóo manúc or dol ore matai hoór de,
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 — ausente —
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 — ausente —
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 — ausente —
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 — ausente —
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.