Lucas 10
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs BKJ
1 Yárbaade, Malike oinno hóittor-dui zon ore yó basíloiye, baade ítara re dui zon dui zon gorí Nizor age oh cóor edde zaga fottí ekkán ot difeṛáiye, zeṛé-zeṛé Íba Nize zaibo.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Íba ye ítara re hoiyé de,
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 — ausente —
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 — ausente —
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 — ausente —
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 — ausente —
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 — ausente —
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 — ausente —
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 — ausente —
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 — ausente —
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 — ausente —
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 — ausente —
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 — ausente —
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 — ausente —
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 — ausente —
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Isá ye Nizor cárit tun ore hoór de,
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Baade hóittor-dui zon nún kúcir sáañte waafes aiccé, aar hoór de, “Malik, Tuáñr name toh bút ókkole úddwa añárar hotá mane!”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Isá ye ítara re hoór de,
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 — ausente —
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 — ausente —
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Hétunot Isá ye Pak-Ruhr kúciye furaiya ói hoór de,
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 — ausente —
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Baade Íba ye cárit tun or uzu fíri, zuitégori hoór de,
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 — ausente —
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Ekbar, Córiyot or ézzon aleme tíyai Isá re entán gorí bolla hoór de, “Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Íba ye yóggwa re hoór de,
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Yóggwa ye zuwabe hoór de, “Mabud tuáñrar Alla re nizor fura dile, fura zane, fura bole, edde fura demake muhábbot goríba,aar nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goríba.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Isá ye yóggwa re hoór de,
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Montor nizoré sóiyi sábut goríbar kíyale, yóggwa ye Isá ttu fusár gorér de, “Añr atehañsór manúc hon?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Isá ye zuwabe hoór de,
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 — ausente —
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 — ausente —
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 — ausente —
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 — ausente —
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 — ausente —
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 — ausente —
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Alem mwa ye zuwab der de, “Yóggwar uore rahám goijjé de íba.” Isá ye yóggwa re hoór de,
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Isá edde Íbar cárit tun zaite-zaite ekkán farat góille; aar héṛe Morota nam or eggwá mayafua ye Íba re nizor gór ot estekbal goijjé.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Híba ttu Moriyam nam or eggwá bóin accíl, zibá ye Malik or ṭéng or gurat boói Íbar hotá fúnat accíl.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Lekin Morota meéman ókkol olla waán-yián nal goitté-goitté ferecan óigiyoi; híba ye Isár hañse aái hoór de, “Malik, Tuñí no dekór né, añr bóine hédmot or ham beggún añí ezzon ore lagaidi táikke dé? Híba re añré modot goittó hoóna.”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Malike híba re zuwabe hoór de,
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 — ausente —
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.