João 5

Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yárbaade, Yohúdir ekkán id óiye, aar Isá uore Jerúsalem ot giiyé.
1 Depois disso, havia uma festa entre os judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Jerúsalem or Bérasóol Geiṭ hoó de híyan or ḍáke eggwá foóir asé, zibá re Hibrú zuban ot Betésda hoó, hé foóir gwat fañs sán baanḍa asé.
2 Ora, em Jerusalém há, próximo à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebreu Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Baanḍa híin ot bicí biyaraimma ókkol fori tákito, zendilla niki, añdá, leng, mazur. Ítara beggúne fanír lorasora re sooñi gorí tákito.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos: cegos, coxos e paralíticos, esperando o movimento das águas.
4 Kiyólla-hoilé Allar ek fírista ṭaime-ṭaime hé foóir gwat lami aái faní laritó, aar faní lari baade zee niki age lami fare ítar ze honó biyaram gom óizaytoi.
4 Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque e agitava a água; e o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Héṛe ézzon manúc accíl, zibá tiríc-añcṭo bosórja biyaraimma.
5 E estava ali um homem que, havia trinta e oito anos, se achava enfermo.
6 Isá ye zeñtté yóggwa re héṛe fori táikke de deikké, aar yóggwa bicí deri lóti hé hálot ot asé de zani faijjé, Íba ye yóggwa ttu fusár gorér de,
6 E Jesus, vendo este deitado e sabendo que estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Queres ficar são?
7 Biyaraimma wa ye Íba re zuwab der de, “Ustat, faní lare de októt añré dóri foóir ot lamaidi bolla añr ttu honókiye nái. Hétolla añí foóñsite-foóñsite añr agor ttu ar ezzon lamizagói.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho homem algum que, quando a água é agitada, me coloque no tanque; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Isá ye yóggwa re hoór de,
8 Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma tua cama e anda.
9 Baade éhon or bútore manúc cwa gom óigiyoi, aar nizor bisána tulí looi áñṛat doijje. Hé din accíl Yohúdir ebaadot-or-din.
9 Logo, aquele homem ficou são, e tomou a sua cama, e partiu. E aquele dia era sábado.
10 Híyan olla ze manúc cwa re gom gorá gíyeh, yóggwa re Yohúdi ókkole hoór de, “Aijja toh ebaadot-or-din; aijja bisána tulí loizon Córiyot or maná.”
10 Então, os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É sábado, não te é lícito levar a cama.
11 Montor yóggwa ye ítara re hoór de, “Zibá ye añré gom goijjé Íba ye añré hoiyé de,”
11 Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele próprio disse: Toma a tua cama e anda.
12 Ítara yóggwa ttu fusár gorér de, “Zee niki toré tor bisána tulí looi áñṛito hoiyé Manúc Íba hon?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma a tua cama e anda?
13 Lekin ze manúc cwa re gom gorá gíyeh, yóggwa ye Íba hon hoi no fare, kiyólla-hoilé hé zagat bicí manúc accíl, aar Isá híyan ttu gaif óigilgoi.
13 E o que fora curado não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado, em razão de naquele lugar haver grande multidão.
14 Yárbaade, Isá ye yóggwa re baitul-mukaddos ot loot fai hoór de,
14 Depois, Jesus encontrou-o no templo e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que te não suceda alguma coisa pior.
15 Baade manúc cwa zai Yohúdi ókkol ore hoiyé de, yóggwa re gom goijjé de Íba óilde Isá.
15 E aquele homem foi e anunciou aos judeus que Jesus era o que o curara.
16 Hétolla bóuli Yohúdi ókkole Isá re zalat doijje, kiyólla-hoilé Íba ye ebaadot-or-din héndilla ham ókkol goittó.
16 E, por essa causa, os judeus perseguiram Jesus e procuravam matá-lo, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Lekin Isá ye ítara re hoór de,
17 E Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho
18 Isár hé hotá lla bóuli Yohúdi ókkole Íba re marifélaito aró bicí kucíc gorát accíl, kiyólla-hoilé Íba ye siríf ebaadot-or-din or niyom báñgito de no, bólke Alla Íbar Baf hoói Nizoré Alla lloi fúainna yó goittó.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só quebrantava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Tarfore Isá ye ítara re hoór de,
19 Mas Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que o Filho por si mesmo não pode fazer coisa alguma, se o não vir fazer ao Pai, porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 — ausente —
20 Porque o Pai ama ao Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.
21 — ausente —
21 Pois assim como o Pai ressuscita os mortos e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.
22 — ausente —
22 E também o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o juízo,
23 — ausente —
23 para que todos honrem o Filho, como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai, que o enviou.
24 — ausente —
24 Na verdade, na verdade vos digo que quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não entrará em condenação, mas passou da morte para a vida.
25 — ausente —
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 — ausente —
26 Porque, como o Pai tem a vida em si mesmo, assim deu também ao Filho ter a vida em si mesmo.
27 — ausente —
27 E deu-lhe o poder de exercer o juízo, porque é o Filho do Homem.
28 — ausente —
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz.
29 — ausente —
29 E os que fizeram o bem sairão para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal, para a ressurreição da condenação.
30 — ausente —
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo, e o meu juízo é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade do Pai, que me enviou.
31 — ausente —
31 Se eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 — ausente —
32 Há outro que testifica de mim, e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 — ausente —
33 Vós mandastes a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 — ausente —
34 Eu, porém, não recebo testemunho de homem, mas digo isso, para que vos salveis.
35 — ausente —
35 Ele era a candeia que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 — ausente —
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que eu faço testificam de mim, de que o Pai me enviou.
37 — ausente —
37 E o Pai, que me enviou, ele mesmo testificou de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes o seu parecer;
38 — ausente —
38 e a sua palavra não permanece em vós, porque naquele que ele enviou não credes vós.
39 — ausente —
39 Examinais as Escrituras, porque vós cuidais ter nelas a vida eterna, e são elas que de mim testificam.
40 — ausente —
40 E não quereis vir a mim para terdes vida.
41 — ausente —
41 Eu não recebo glória dos homens,
42 — ausente —
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 — ausente —
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.
44 — ausente —
44 Como podeis vós crer, recebendo honra uns dos outros e não buscando a honra que vem só de Deus?
45 — ausente —
45 Não cuideis que eu vos hei de acusar para com o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 — ausente —
46 Porque, se vós crêsseis em Moisés, creríeis em mim, porque de mim escreveu ele.
47 — ausente —
47 Mas, se não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.