João 20
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs VC
1 Háftar foóila din fózor októt andár tákite, Moriyam Makdálini hobor gwat giiyé, aar deikké de, hobor or muk ottu cíl lan larifelaiya.
1 No primeiro dia que se seguia ao sábado, Maria Madalena foi ao sepulcro, de manhã cedo, quando ainda estava escuro. Viu a pedra removida do sepulcro.
2 Hétunot híba duñri Sáimon Fitor edde oinno cárit zibá re Isá ye muhábbot goittó, ítarar héṛe giiyé, zai ítara re hoór de, “Maincé Malik ore hobor ottu loigiyégoi; ítara Íba re hoṛé eijjégoi añára no zani.”
2 Correu e foi dizer a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava: Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram!
3 Hétunot Fitor edde hé oinno cárit twa neeli hobor ot zaat doijje.
3 Saiu então Pedro com aquele outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Ítara duní zon ekku fúañti duñrat accíl, montor oinno cárit twa Fitor ore bárai zai hobor ot age foóñicce.
4 Corriam juntos, mas aquele outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Yóggwa ye niyúri bútormíkka saiyé rár, hohón or hoor gún asé de deikké, montor yóggwa bútore nó zah.
5 Inclinou-se e viu ali os panos no chão, mas não entrou.
6 Tarfore Sáimon Fitor óu yóggwar fisé-fisé aái foóñicce, aar hobor gwar bútore góille; yóggwa ye yó hohón or hoor gún asé de deikké,
6 Chegou Simão Pedro que o seguia, entrou no sepulcro e viu os panos postos no chão.
7 aar ze hoor gán Isár matát beráidil híyan hohón or hoor or fúañti nái, bólke alok gori ekkán ot boiṭṭa.
7 Viu também o sudário que estivera sobre a cabeça de Jesus. Não estava, porém, com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Hétunot ze oinno cárit twa hobor ot age foóñiccil, yóggwa yó bútore góille, aar dekí biccác goijjíl.
8 Então entrou também o discípulo que havia chegado primeiro ao sepulcro. Viu e creu.
9 Kiyólla-hoilé hétun foijjonto toh ítara Isá ttu mora ttu zinda ówar zorur de pak-kalam or hé hotá nó buzé.
9 Em verdade, ainda não haviam entendido a Escritura, segundo a qual Jesus devia ressuscitar dentre os mortos.
10 Tarfore hé cárit tun nizor gór ot waafes giiyégoi.
10 Os discípulos, então, voltaram para as suas casas.
11 Lekin Moriyam hobor or baárkule tíyai hañdat accíl; híba hañdi-hañdi niyúri hobor gwar bútormíkka saiyé,
11 Entretanto, Maria se conservava do lado de fora perto do sepulcro e chorava. Chorando, inclinou-se para olhar dentro do sepulcro.
12 aar deikké de, Isár lac ziyóñt raká gíyl híyoñt dóla hoor findá duwá fírista boói táikke, eggwá cítan ottu, ar eggwá foitán ottu.
12 Viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Híine híba re hoór de, “Ó Mayafua, tui hañdoór kiyá?” Híba ye híin ore hoór de, “Maincé añr Malik ore loigiyégoi; ítara Íba re hoṛé eijjégoi añí no zani.”
13 Eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Híyan hoói baade híba ye fissá fíri dekér de, Isá tíyaiya; montor Íba Isá de híyan híba ye nó siné.
14 Ditas estas palavras, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não o reconheceu.
15 Isá ye híba re hoór de,Moriyame Isá re bagan sóoñloya bouli ṭáari Íba re hoór de, “Jonáb, Íba re zodi tuñí loigiyó de óile, Íba re hoṛé eijjógoi de añré hoó, añí Íba re loizayúmboi.”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem procuras? Supondo ela que fosse o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste e eu o irei buscar.
16 Isá ye híba re hoór de,Moriyame fíri Hibrú zubane Íba re hoór de, “Rabbúni!” ziyán or maáni, Ustat.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Voltando-se ela, exclamou em hebraico: Rabôni! {que quer dizer Mestre}.
17 Isá ye híba re hoór de,
17 Disse-lhe Jesus: Não me retenhas, porque ainda não subi a meu Pai, mas vai a meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Tói Moriyam Makdálini aái cárit tun ore zanaiyé de, híba ye Malik ore deikké, aar híba re hotá híin Íba ye hoiyé deh.
18 Maria Madalena correu para anunciar aos discípulos que ela tinha visto o Senhor e contou o que ele lhe tinha falado.
19 Hé din or, yáni háftar foóila din or háñzinna, zeñtté Yohúdi ókkol or ḍoore cárit tun zeṛé zoma ói táikke héṛiyar duwar ókkol bañdá accíl, Isá aái ítarar mazé tíyaiye, aar ítara re hoór de,
19 Na tarde do mesmo dia, que era o primeiro da semana, os discípulos tinham fechado as portas do lugar onde se achavam, por medo dos judeus. Jesus veio e pôs-se no meio deles. Disse-lhes ele: A paz esteja convosco!
20 Híyan hoói baade, Íba ye ítara re Íbar duní át edde Íbar gaar ḍák daháiye. Cárit tune Malik ore dekí bicí kúci óiye.
20 Dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se ao ver o Senhor.
21 Isá ye ítara re abar hoór de,
21 Disse-lhes outra vez: A paz esteja convosco! Como o Pai me enviou, assim também eu vos envio a vós.
22 Híyan hoói, Íba ye ítarar uore fúu dí hoór de,
22 Depois dessas palavras, soprou sobre eles dizendo-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 — ausente —
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, ser-lhes-ão perdoados; àqueles a quem os retiverdes, ser-lhes-ão retidos.
24 Montor Tómas, zibá baró zon cárit tun ottu ezzon, zibá re Zooñikkaḍake, yóggwa Isá aiccíl de héñtte ítarar fúañti nu accíl.
24 Tomé, um dos Doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Hétolla oinno cárit tune yóggwa re hoór de, “Añára Malik ore deikkí.” Montor yóggwa ye ítara re hoór de, “Zetún añí Íbar duní át ot zoloir dak nó dekí aar zoloir zaga híyan ot añr ooñl gólai nó dí edde Íbar ḍák ot añr át gólaidi nó saái, hétun añí biccác no goijjúm.”
25 Os outros discípulos disseram-lhe: Vimos o Senhor. Mas ele replicou-lhes: Se não vir nas suas mãos o sinal dos pregos, e não puser o meu dedo no lugar dos pregos, e não introduzir a minha mão no seu lado, não acreditarei!
26 Yár añcṭo din baade, Íbar cárit tun abar gór or bútore zoma óiye, aar Tómas óu ítarar fúañti accíl. Duwar ókkol bañdá de óile yo, Isá aái ítarar mazé tíyaiye, aar hoór de,
26 Oito dias depois, estavam os seus discípulos outra vez no mesmo lugar e Tomé com eles. Estando trancadas as portas, veio Jesus, pôs-se no meio deles e disse: A paz esteja convosco!
27 Baade Íba ye Tómas ore hoór de,
27 Depois disse a Tomé: Introduz aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos. Põe a tua mão no meu lado. Não sejas incrédulo, mas homem de fé.
28 Tómase zuwabe Íba re hoór de, “Ó añr Malik, añr Alla!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Meu Senhor e meu Deus!
29 Isá ye yóggwa re hoór de,
29 Disse-lhe Jesus: Creste, porque me viste. Felizes aqueles que crêem sem ter visto!
30 Becók, Isá ye Nizor cárit tun or muúntu aró boóut keramot ókkol goijjíl, ziín ore e síyarat leká nó zah;
30 Fez Jesus, na presença dos seus discípulos, ainda muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 montor iín ore etollá leká gíyeh zeéne tuáñra iman anó de, Isá óilde Mosih, Allar Fua; aar héndilla iman aní tuáñra zen Íbar name zindigi hásil goró.
31 Mas estes foram escritos, para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais a vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.