João 19

Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Baade Filate Isá re loizai soóñk mara baáil.
1 Pilatos mandou então flagelar Jesus.
2 Aar fóous ókkole keñṛar eggwá tas banai Íbar matát diyaidil, aar Íba re bayoinna rong or eggwá zubba fiñdáidil.
2 Os soldados teceram de espinhos uma coroa e puseram-lha sobre a cabeça e cobriram-no com um manto de púrpura.
3 Tarfore ítara Íbar hañse aái-aái hoór de, “Ó Yohúdir Baáñcca, márhaba!” Héen hoói-hoói ítara Íba re suwar maijjé.
3 Aproximavam-se dele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Filat abar baáre neeli aái Yohúdi gún ore hoór de, “Soó, añí Íba re baáre tuáñrar hañse anáir, zeéne tuáñra zano de, añí Íba ttu honó hosúri no fair.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse-lhes: Eis que vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele nenhum motivo de acusação.
5 Tarfore keñṛar tas edde bayoinna rong or zubba findá hálote Isá baáre aiccé. Aar Filate ítara re hoór de, “Soó hé Manúc cwa!”
5 Apareceu então Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Pilatos disse: Eis o homem!
6 Zeñtté ḍoóñr imam múne edde faáradar gúne Íba re deikké, ítara guzori-guzori hoór de, “Kúruc ot difélo, Ibá re kúruc ot dífelo!” Filate ítara re hoór de, “Añí toh Ibá ttu honó hosúri no fair, hétolla Ibá re tuáñra loizai kúruc ot dógoi.”
6 Quando os pontífices e os guardas o viram, gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Falou-lhes Pilatos: Tomai-o vós e crucificai-o, pois eu não acho nele culpa alguma.
7 Yohúdi gúne yóggwa re zuwab der de, “Añára ttu ekkán córiyot asé, aar hé córiyot mozin Ibá ttu morar zorur, kiyólla-hoilé Ibá ye Nizoré Nize Allar Fua dabi goijjé.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo essa lei ele deve morrer, porque se declarou Filho de Deus.
8 Zeñtté Filate hotá híyan fúinne, yóggwa aró ḍooraigiyói,
8 Estas palavras impressionaram Pilatos.
9 aar razmohól or bútore abar góli Isá re hoór de, “Tuñí hoṛíyar?” Montor Isá ye yóggwa re honó zuwab nó déh.
9 Entrou novamente no pretório e perguntou a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe respondeu.
10 Hétolla Filate Íba re hoór de, “Tuñí añr llói hotá no hoibá níki? Tuñí kí no zano, añr ttu Tuáñre eridibar óu kémota asé deh, aar kúruc ot díbar óu kémota asé dé?”
10 Pilatos então lhe disse: Tu não me respondes? Não sabes que tenho poder para te soltar e para te crucificar?
11 Isá ye yóggwa re zuwab der de,
11 Respondeu Jesus: Não terias poder algum sobre mim, se de cima não te fora dado. Por isso, quem me entregou a ti tem pecado maior.
12 Hé októt lóti Filate Isá re eridibar kucíc goijjíl, montor Yohúdi gúne guzori-guzori howát accíl de, “Tuñí zodi e Manúc cwa re erido, tóoile tuñí Káisaror dustó no. Zee niki nizoré nize baáñcca dabi goré, íte toh Káisar or duccon.”
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo. Mas os judeus gritavam: Se o soltares, não és amigo do imperador, porque todo o que se faz rei se declara contra o imperador.
13 Hétolla, zeñtté Filate híyan fúinne, yóggwa ye Isá re baáre ainné, baade ze zaga gán ore Fattór-or-Uṛán hoó, aar Hibrú zuban ot Gabbata bouli hoó, híyan ot bisar or toktót boiccé.
13 Ouvindo estas palavras, Pilatos trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Lajeado, em hebraico Gábata.
14 Hé din nwá accíl Azadir-id or toiyarir din, aar héñtte din or duúñijja ánik óiye. Filate Yohúdi gún ore hoór de, “Soó, tuáñrar Baáñcca!”
14 {Era a Preparação para a Páscoa, cerca da hora sexta.} Pilatos disse aos judeus: Eis o vosso rei!
15 Montor ítara guzori-guzori hoór de, “Dur goró, dur goró, Ibá re kúruc ot dífelo!” Filate ítara ttu fusár gorér de, “Tuáñrar Baáñcca re añí kúruc ot dífelaitam?” Ḍoóñr imam ókkole zuwab der de, “Añára ttu Káisar bade ar honó baáñcca nái.”
15 Mas eles clamavam: Fora com ele! Fora com ele! Crucifica-o! Pilatos perguntou-lhes: Hei de crucificar o vosso rei? Os sumos sacerdotes responderam: Não temos outro rei senão César!
16 Tói kúruc ot dí marifélai bolla Filate Isá re ítarar hañse gosáidiye. Baade ítara Isá re loigiyégoi.
16 Entregou-o então a eles para que fosse crucificado.
17 Isá ye Nizor kúruc Nize hañd ot looi baáre Matár-Mala hoó de zaga foijjonto loigiyé, ziyán ore Hibrú zuban ot Golgota bouli hoó.
17 Levaram então consigo Jesus. Ele próprio carregava a sua cruz para fora da cidade, em direção ao lugar chamado Calvário, em hebraico Gólgota.
18 Héṛe ítara Íba re edde Íbar fúañti ar dui zon manúc ore kúruc ot díye, ezzon ore ek kultú ek kultú, aar Isá re mazé.
18 Ali o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Filate ekkán sáainbúṭ óu lekí Isár kúruc ot maridíl. Híyan ot leikkíl de: Isá Nasári, Yohúdi ókkol or Baáñcca.
19 Pilatos redigiu também uma inscrição e a fixou por cima da cruz. Nela estava escrito: Jesus de Nazaré, rei dos judeus.
20 Boóut Yohúdi ókkole hé sáainbúṭ ṭán foijjíl, kiyólla-hoilé ze zaga gán ot Isá re kúruc ot díyl híyan cóor or ḍáke; aar sáainbúṭ ṭán Hibrú, Girík edde Leṭín zuban ot leikkíl.
20 Muitos dos judeus leram essa inscrição, porque Jesus foi crucificado perto da cidade e a inscrição era redigida em hebraico, em latim e em grego.
21 Híyan dekí Yohúdir ḍoóñr imam múne Filat ore hoiyé de, “‘Yohúdi ókkol or Baáñcca’ no lekíyo, bólke endilla lekó, ‘Ibá ye hoitó de, Añí óilam de Yohúdi ókkol or Baáñcca.’ ”
21 Os sumos sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, mas sim: Este homem disse ser o rei dos judeus.
22 Filate zuwab diyé de, “Añí leikkí de híyan añí leikkí.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Fóous ókkole Isá re kúruc ot dí baade, ítara Íbar uoror hoor kúli looi sair bák goijjé, ek fóous olla ek bák or dóre; ítara Íbar zubba wa yó loiyé. Hé zubba wa honó zuradiya sára, aar uottú lóti nise foijjonto ek hoor.
23 Depois de os soldados crucificarem Jesus, tomaram as suas vestes e fizeram delas quatro partes, uma para cada soldado. A túnica, porém, toda tecida de alto a baixo, não tinha costura.
24 Ítara ezzon ore ezzone hoór de, “Añára e zubba wa no fáṛi, bólke loṭári mari saái yibá har héṛe fore.”Híyan etollá óiye, zeéne pak-kalam or yián fura ó,Fóous súne héndilla híin hétolla goijjé deh.
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas deitemos sorte sobre ela, para ver de quem será. Assim se cumpria a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e deitaram sorte sobre a minha túnica {Sl 21,19}. Isso fizeram os soldados.
25 Isár kúruc or ḍáke Íbar maa, Íbar maar bóin, aar Klopas or bou Moriyam edde Moriyam Makdálini tíyai accíl.
25 Junto à cruz de Jesus estavam de pé sua mãe, a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Zeñtté Isá ye Nizor maa re edde Nize ador goittó de cárit twa re ḍáke tíyaiya deikké, Íba ye maa re hoór de,
26 Quando Jesus viu sua mãe e perto dela o discípulo que amava, disse à sua mãe: Mulher, eis aí teu filho.
27 Baade hé cárit twa re hoór de,Héñtte lóti hé cárit twa ye híba re yóggwar nizor gór ot loigílgoi.
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E dessa hora em diante o discípulo a levou para a sua casa.
28 Yárbaade, Isá ye hárr kessú goijjá óigiyoi de híyan hoi fari, pak-kalam fura ói bolla hoór de,
28 Em seguida, sabendo Jesus que tudo estava consumado, para se cumprir plenamente a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Hé zagat eggwá sírkartára buágaraiya accíl; ítara híbat ekkán esfónjburai yore hísop-gas or eggwá ḍéeilar matát bazáidi Isár gal ot diiyé.
29 Havia ali um vaso cheio de vinagre. Os soldados encheram de vinagre uma esponja e, fixando-a numa vara de hissopo, chegaram-lhe à boca.
30 Zeñtté Isá ttu hé sírka háiya óiye, Íba ye hoór de,Tarfore matá re hémmikka gorí Íbar foran difélaiye.
30 Havendo Jesus tomado do vinagre, disse: Tudo está consumado. Inclinou a cabeça e rendeu o espírito.
31 Hé din nwá zettót ebaadot-or-din or toiyarir din accíl, ebaadot-or-din kúruc ot honó lac no táke fán Yohúdi ókkole Filat ore aros goijjé de, zetará kúruc ot asé ítarar ṭéng gún báñgidi ítarar lac lamaifélai bolla, kiyólla-hoilé ebaadot-or-din nwá háas accíl.
31 Os judeus temeram que os corpos ficassem na cruz durante o sábado, porque já era a Preparação e esse sábado era particularmente solene. Rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas e fossem retirados.
32 Tói fóous ókkol aái, Isár fúañti kúruc ot díya gíyl de ítarar ṭéng gún báñgidil, age ezzon or, baade ar ezzon or.
32 Vieram os soldados e quebraram as pernas do primeiro e do outro, que com ele foram crucificados.
33 Lekin zeñtté ítara Isár íñyot aái Íba morigiyói de deikké, ítara Íbar ṭéng nó báñge.
33 Chegando, porém, a Jesus, como o vissem já morto, não lhe quebraram as pernas,
34 Montor eggwá fóouse Isár gaar ḍák bay sél maijjé, aar éhon héntu lou edde faní neeliaiccíl.
34 mas um dos soldados abriu-lhe o lado com uma lança e, imediatamente, saiu sangue e água.
35 Nizor suké deikké de yóggwa ye beh híyan gobá díye, aar yóggwar gobá sóiyi; yóggwa ye zane de yóggwa sóiyi gán hoór de, zeéne tuáñra yó ekin goró.
35 O que foi testemunha desse fato o atesta {e o seu testemunho é digno de fé, e ele sabe que diz a verdade}, a fim de que vós creiais.
36 Híin etollá óiye, zeéne pak-kalam or yián fura ó, “Íbar ekkán áñḍḍi úddwa báñga no zaybo.”
36 Assim se cumpriu a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado {Ex 12,46}.
37 Pak-kalam ot yián óu asé,
37 E diz em outra parte a Escritura: Olharão para aquele que transpassaram {Zc 12,10}.
38 Híin baade, Aramátiya cóor or Yusúfe Isár lac loizaitói Filat ottu ezazot maiggíl. Yusúf accíl de Isár ézzon lukaiya ummot, kiyólla-hoilé yóggwa ye Yohúdir neta ókkol ore ḍooraitó. Filat or ezazot fai yore yóggwa aái Isár lac loigiyégoi.
38 Depois disso, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, mas ocultamente, por medo dos judeus, rogou a Pilatos a autorização para tirar o corpo de Jesus. Pilatos permitiu. Foi, pois, e tirou o corpo de Jesus.
39 Fúañti Nikódemas zee niki age raitta Isár héṛe giíl, yóggwa yó aiccé; yóggwa ye mur añtor edde alóh-gas miyái banaiya tiríc tin cér ánik kúcbor guri ainníl.
39 Acompanhou-o Nicodemos {aquele que anteriormente fora de noite ter com Jesus}, levando umas cem libras de uma mistura de mirra e aloés.
40 Tarfore ítara Isár lac cwa loizai kúcbo gún dii fúñtar hoor lói hohón solaiyé, zendilla Yohúdi ókkol ottu dohón gorár niyom asé.
40 Tomaram o corpo de Jesus e envolveram-no em panos com os aromas, como os judeus costumam sepultar.
41 Ze zagat Isá re kúruc ot díyl héṛe ekkán bagan accíl, aar hé bagan ot eggwá noya hobor accíl, zibát honódin honókiyo re dohón goráil de nái.
41 No lugar em que ele foi crucificado havia um jardim, e no jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda fora depositado.
42 Hé din nwá Yohúdir ebaadot-or-din or toiyarir din ísafe, hé hobor gwá zettót ḍáke, ítara Isá re yíbat dohón gorífelaiye.
42 Foi ali que depositaram Jesus por causa da Preparação dos judeus e da proximidade do túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.