Romanos 4

Kara Bible (REG_ULB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Echaikaki lindi ati Abrahamu, Lata weswe okulubhana no mubhili, abhonekene?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Kulwo kubha alabha Abrahamu abhaliywe obhulengelesi kwe bhikolwa, akabhee na insonga yo kwikuya, mbe nawe atali imbele ya Nyamuanga.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Kaoli amaandiko agaika ki? “Abrahamu amwikilisishe Nyamuanga, na nabhalilwa ku mwene kubha mulengelesi.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Mbe woli kwo munu unu kakola emilimu, omuyelo gwaye gutakubhalwa ati ni chigongo, mbe nawe ati ni bhanja.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Mbe nawe ku munu unu atakola milimu nawe namwikilisha mwenene unu kamubhalila obhulengelesi unu atali mwelu, elikilisha lyaye omumukingila nabhalilwa kubha mulengelesi.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Daudi one kaika amabhando ingulu yo munu unu Nyamuanga kamubhalila obhulengelesi bhunu bhutali mu bhikolwa.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Aikile, “Bhana libhando bhaliya bhanu obhubhibhi bhwebhwe bhyeswaliliywe na bhanu ebhibhibhi bhyebhwe bhyabhisilwe.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Ana libhando omunu ulya unu Latabhugenyi atamubhalila chibhibhi.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Mbe angu amabhando ganu nikubhaliya bhanu bhatendelwe-la, amwi one na kubhaliya bhanu bhatatendelwe? Kulwo kubha echaika, “Ku Abrahamu okwikilisha kwaye kwabhaliywe kubha bhulengelesi.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Kwibhyo woli bhyabhaliywe atiki? kenu mumwanya Abrahamu aliga ali mu lutendo, amwi achali kutendwa? (Jaliga jitali mu kutendwa, nawe mubhutatendwa.)
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Abulaamu ayaywe echibhalikisho cho lutendo. Lunu lwaliga luli lwa bhusibhusi lwa bhulia obhulengelesi obho aliga nabho bhwangu achali okutendwa. okubhonekana echibhalikisho chinu ni ati akolekene okubha lata wa bhona abhekilisha, nolwo kutyo bhali mu lutendo. Inu uli na isonga ati obhulengelesi obhubhalwa kubhene.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Inu ona yelesishe ati Abulaamu akolekene lata wo lutendo atalila ati ku bhaliya abho abhabhonekana no lutendo, atali ona bhalia abho abhabhiilubha ebhigele bhya lata weswe Aburaamu. Na linu nilyo elikilisha linu aliga analyo kwa bho bhaliga bhatatendelwe.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ku lwokubha yaliga itali kwe bhilagilo ati omulago gwasosibhwe ku Aburaamu no lwibhulo lwae, omulago gunu nati abhabha bhali bho bhwandu gwe Chalo. Atali yaliga ili kulwokulabha kwo bhulengesi bhwe likilisha.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ku lwokubha alabha bhalia abhebhilagilo nibho abhalya omwandu, elikilisha ni Lya kutyo-ela, no mulango ona ni gwa kutyo -ela.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Kunsonga ebhileta lisungu, nawe alia anu bhitali bhilagilo, ona( kutalio okusiga okubhayana.)
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ku songa inu linu elibhonekana kwe likilisha, koleleki ibhwe yechigongo. Okubhonekana kwebhyo, omulago guli abhwelu ku lwibhulo lwona. Na bhwebhulwa bhanu bhatali ati ni bhalia abho abhamenya ebhilagilo, nawe one ni bhalya abho ni bhelikisha lya Aburaamu. Ku lwokubha omwenene ni lata weswe eswe bhona,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Lwakutyo jandikilwe,”Nakukola awe okubha lata wa Maanga mafu.”Aburaamu aliga amuliko unu amwikilisishe, niwe, Nyamuanga oyo kabhayana abhafue obhuanga no kugabhilikila amasango ago gatalio koleleki gatule okubhao
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Okusigana Nejo jone ejaanja, Aburaamu kwo bhubhasi amwikilsishe Nyamuanga kusiku ejo jilija. kutyo nabha lata wa Maanga mafu, okulubhana na chiliya chaikilwe,”... Nikwo kutyo lulibha olwibhulo lwao.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Omwene alga atalegae mulikilisha. Aburaamu ekilisishe ati omubhili gwaye gulamalile okufwa- aliga nalebhelela okukingya Mwaka egana limwi. Ona ekilishanyishe nejo lufu lwa inda ya Sara.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Mbe nawe kulwa insonga ye milago ja Nyamuanga, Abrahamu (atalindiliye) mu bhunyatekilisha. nawe, ayanilwe amanaga mu likilisha no kumukusha Nyamuanga.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Aliga namenya echimali ati chiliya chinu Nyamuanga alagile, one aliga ali no bhutulo bhwo kuchikumisha.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Kulwejo jinu jone jabhalilwe mu mwene kubha jo bhulengelesi.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Mbe woli itandikilwela kwa mabhona gae, ati jabhaliywe ku mwene.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Jandikilwe ingulu yeswe one, bhanu bhaliga bhateyweo okubhalilwa, eswe bhanu echikilisha mu mwene unu amusuluye Latabhugenyi weswe Yesu okusoka mubhafuye.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Unu ni ulya unu asosibhwe ingulu ye bhikayo bhyeswe no kusululwa koleleki chibhone okubhalilwa obhulengelesi.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.