Mateus 21
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs VC
1 Baa diat waan marawaai Ierusalem, ma diat waan paat Betpaage u ra Taangaai na Oliwa, Iesu i tula wa a ru naat na wawer.
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 I piri taan diaar naa, “Mur a waan kup a taamaan kuraa namuga taa mur. Mur a waan taau un raa dongki kuraa di do koto taai, ungaai ma natunalik. Mur a palaa pa diaar, ma mur a ben diaar urin karom iaau.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Baa te in tiri mur un diaar, mur a piri naa, ‘A Tadaaru i nem diaar,’ io, in maadek gagaa wa diaar ku karom mur.”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Di paam a utnaa mi kupi din paam ot paa a pirpir anun God baa a propet ia pir taai namuga naa,
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Muaat a wapua a taara Sion naa,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 A ru naat na wawer diaar waan, ma diaar paami welaar ma ra pirpir Iesu ia pir taai taan diaar.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Diaar ben paa a dongki ungaai ma natuna, diaar rakaan wa ruina maalu baa diaar burung baat anundiaar minong mai, diaar ung taai nate u ra ru dongki, ma Iesu i ki taau nate uni.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Mongoro ko ra kor na taara kaai diat rakaan wa nundiat kum maalu baa diat burburung baat anundiat kum minong mai, ma diat laangun taai u ra aakapi. Ma raa taara kaai diat bur paa a kum turun na diwaai ma diat ung taai u ra aakapi.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Ma ra kor na taara baa diat muga taana, ma diat kaai baa diat murmur, diat kulkulaai lenbi,
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Baa Iesu i waan paat inaanga Ierusalem, a taara Ierusalem raap diat kakaian ma diat wetiri naa, “Woi mi?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Ma ra taara baa diat weur ungaai mai diat piri naa, “A muaana mi ia Iesu, a propet taangirong Naasaret u ra papaar Gaalilaia.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Iesu i ruk un raa pakaana ko ra ruma na wetabaar, ma i lu pari wa diat raap baa diat wiura, ma diat baa diat kukul matira. I ong puku wa a kum luwu anu ra kum tena kiaana maani ma ra kum kiki anundiat baa diat wiura a kum buna.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Ma i piri taan diat naa, “Di aa timu taai u ra Buk Taabu lenbi, ‘Din waatung anung ruma baa a ruma na niaaring.’
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 A kum pula ma diat baa a kakindiat i maat diat waan karomi u ra ruma na wetabaar ma i walaangalaanga pa diat.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Ma baa a kum ngaala na tena wetabaar karom God ma ra kum tena wawer u ra kum Naagagon diat babo a koina utnaa aakit mi i paami, ma diat walangoro kaai a kum naat liklik diat kulkulaai naruma u ra ruma na wetabaar naa, “Osaana karom Natun Dewid,” diat kaankaan aakit.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Ma diat tiri Iesu naa, “U aa walangoro taa kum pirpir mi anu ra kum naat liklik?” Iesu i baalu diat naa, “Maia! Lelawaai, pa muaat luk utbaai a pirpir ko ra Buk Taabu? I piri lenbi, ‘U aa wer taa a kum naat liklik kupi diat a pir walaawa pa ui.’”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Ma i waan kon diat matira u ra taamaan maa, ma i waan urong Betaania ma i inep paa raa bung na marum marong.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 U ra malaana kinalik baa Iesu i waan talili balet unaanga Ierusalem, i molo.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 I babo paa in diwaai na fig i tur taau u ra papaara aakapi, ma i waan marawaai karomi. Iaku pa i babo ta waina uni, a dondono biaa ku. Ma i piri karom in diwaai na fig naa, “Turpaai mi ma namur, pa un wa balet ma.” Io, in diwaai na fig maa i maraang maut.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Baa a kum naat na wawer diat baboi, diat kakaian, ma diat tiri naa, “In diwaai na fig mi i maraang gagaa lelawaai?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Iesu i baalu diat naa, “Iaau pir a lingtatuna taa muaat, baa muaat nurnur, ma pain muaat a aalawur nuknuk, muaat a paam ku a pinapaam mi iaau paami u ra in diwaai na fig. Wakir mi ku ia maa muaat a paami, pate. Baa muaat a piri karom a taangaai bi naa, ‘Un tarigaat ma un irok lop unataai,’ in paami ku.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Baa muaat nurnur, a kum utnaa raap baa muaat aaraaring kupi, din taari ut taa muaat.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Iesu i ruk u ra ruma na wetabaar, ma i wer a taara. A kum ngaala na tena wetabaar karom God ma ra kum mukmuga anu ra taara diat waan karomi, ma diat tiri naa, “Woi na mangaana naagagon maa u paam a kum utnaa mai mi? Woi maa i taar taa a naagagon mi taam?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Ma Iesu i baalu diat naa, “Iaau kaai ang tiri muaat ma raa wetiri. Ma baa muaat a baalu iaau, io, ang wapua muaat u ra naagagon iaau laana paam a kum utnaa mai mi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Taangawaai a baapitaaiso anun Ioaanes? Taanginaanga u ra maawa, baa ko ra taara ku?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Iaku baa daat a piri naa, ‘Ko ra taara,’ io, daat a burut kup a taara kaduk diat a kaankaan karom daat, maa diat raap diat nurnur un Ioaanes naa ia a propet.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Io, diat baalu ku Iesu naa, “Pa miaat nunurai.” Ma Iesu i piri taan diat naa, “Iaau kaai pang wapua muaat u ra naagagon iaau laana paam a kum utnaa mai mi.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Iesu i wapua diat balet naa, “Aawa muaat nuki? Raa muaana ru natuna, a ru naat muaana. I waan karom raa paan diaar, ma i piri taana naa, ‘Natunglik, mi ut un waan kup a wanua na waain ma un papaam.’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Ma natunalik i piri naa, ‘Iaau pang waan,’ iaku namur i puku balet a nuknukina, ma i waan.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Ma tamaana i waan bulung karom raa paan diaar, ma i piri kaai lenmaa taana, ma natunalik i piri naa, ‘Koina ku tataa, ang waan ut,’ iaku pa i waan.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Woi na paa ra ru naat maa i taraam karom tamaandiaar?” Diat baalui naa, “A mugaana.”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Maa Ioaanes i waan paat ma i wer muaat u ra mangamangaan baa i takado, ma pa muaat nurnur uni, iaku a kum tena lolo tatakom ma ra kum paamuk na tabuan diat maa diat nurnur uni. Muaat babo ta diat ut, iaku pa muaat nukpuku kaai kupi muaat a nurnur uni.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 “Muaat a walangoro taa bulung raa pirpir welwelaar lenbi: Raa muaana i maarut taa a wanua na waain, ma i liplip baat taai. Naruma u ra wanua na waain maa i kil taa in tung kupi din paa ginagina taa a polo na waain uni, ma i paam taa a naat na ruma baa i tur unaanga nate kup a tena binaboura. Namur i taar taa kumun a wanua na waain taan raa taara na pinapaam kupi diat a babourai, ma i waan kup raa taamaan ingen.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Baa i marawaai a kalaang baa din git ungaai a waina waain, i tula wa anuna kum tultul karom a taara na pinapaam, kupi diat a lo taa anuna ta kum waina.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Ma ra taara na pinapaam diat paam akoto paa anuna kum tultul maa, diat um raa, diat aak doko raa ma raa kaai diat duka doko paai ma ra kum waat.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 I tula wa balet anuna raa kum tultul, diat mongoro taan diat baa diat muga, iaku a taara na pinapaam diat paami balet ku lenmaa karom diat.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Namur i tula wa ut natunalik karom diat maa i nuki naa diat a urur un natunalik.
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Iaku baa a taara na pinapaam diat babo paa natunalik diat pirpir ungaai paa naa, ‘Ia ma baa in kiaana tamaana, bari ma ia i waan urin. Muaat iaap, daat a aak dokoi, kupi anundaat ma a wanua na waain.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Io, diat paam akoto paai, diat ong apari wai ko ra wanua na waain, ma diat aak doko wai.”
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Io, Iesu i tiri a taara naa, “Baa tamaa ra wanua na waain maa in waan paat, aawa maa in paami karom a taara na pinapaam maa?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Diat baalui naa, “In aak doko raap wa a aakaina taara maa, ma in taar taa anuna wanua na waain karom ta taara na pinapaam ingen, diat baa diat a taar taa anuna ta kum waina karomi u ra kalaang baa din git ungaai a waina waain.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Iesu i piri taan diat naa, “Lelawaai, pa muaat luk utbaai duk a pirpir u ra Buk Taabu baa i piri naa,
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Ia kabina maa iaau piri taa muaat naa, din rakaan wa a mataanitu anun God kon muaat, ma din taar taai taa ra taara baa diat a wa a koina waindiat.” [
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Baa te i puka taau u ra ina waat mi, in taginagina, ma te baa ina waat mi in puka dadaaun paai, in taginagina welaar ma ra kabu.]
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Baa a kum ngaala na tena wetabaar karom God ma ra kum Parisaaio diat walangoro a kum pirpir welwelaar anun Iesu, diat nunurai ut naa i pirpir ku un diat.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ma diat baat kup ta aakapi baa diat a paam akotoi uni, iaku diat burutaana a kor na taara, maa a taara diat nurnur uni naa ia a propet.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.