Marcos 6

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Iesu ma ra nuna kum naat na wawer diat waan paa taanga matira, ma diat waan paat u ra taamaan anun Iesu.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 U ra Bung Saabaat i wer a taara u ra ruma na lotu, ma mongoro na taara baa diat walangoroi, diat kakaian aakit, ma diat piri naa, “A muaana mi i nunura lelawaai paa a kum utnaa mi? A mangaana manaana aawa mi di taar taai taana? Maa i paam a kum ngaala na utnaa na kakaian.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ia a tena paam ruma ku, a natun Maaria. A kum tatena liklik kaai, Iaakobo, Ioses, Iudaas ma Simon, ma ra kum tatena liklik in tabuan kuri ut daat lalaaun ungaai main.” Io, pa diat gaaia ma uni.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Iesu i piri taan diat naa, “Di urur karom a propet u ra kum taamtaamaan ingen, iaku diat ut u ra nuna taamaan, a kum kakuna ma diat kaai u ra nuna ruma pa diat rui.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Iesu pa i paam laar paa ta mongoro na utnaa na kakaian matira, i ung ku a ru limaana un ta kum malaapaang, ma i walaangalaanga pa diat.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ma Iesu i kakaian baa pa diat nurnur uni.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ma i wataa paa a 12 naat na wawer, ma i tula wa diat rurudi, ma i taar taa a naagagon taan diat kupi diat a lu irok wa a kum tabaraan.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 I piri taan diat naa, “Koku muaat lo ta utnaa u ra numuaat winawaan, muaat a lo ku ina buka. Koku muaat lo ta utnaa na winangaan, koku ta bek ma koku muaat lo ta maani u ra numuaat kum maalu na winiwi.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Muaat a waan ku ma ra su u ra kakimuaat, ma koku muaat lo ta maalu na wekiaa.”
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Iesu i piri kaai taan diat naa, “Baa muaat a ki un ta ruma, muaat a ki ut matira tuk u ra bung baa muaat a waan ko ra taamaan maa.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Baa a taara kon ta taamaan pa diat gaaia pa muaat ma pa diat walangoro anumuaat pirpir, baa muaat waan ko ra taamaan maa, muaat a tataanga wa a kabu ko ra kakimuaat, kupi a wakilang na watumaarang karom diat.”
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Io, diat waan ma diat warawaai karom a taara kupi diat a nukpuku.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Diat lu irok wa mongoro na tabaraan, diat aalu mongoro na malaapaang ma ra wel, ma diat walaangalaanga pa diat.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 King Erodes i walangoro a wewapua un Iesu, kabina a taara raap diat aa nunura Iesu. Raa taara diat piri uni naa, “A muaana mi ia Ioaanes a Tena Baapitaaiso, ia lalaaun balet ko ra minaat. Maa ia kabina baa i paam a kum utnaa na kakaian mi.”
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Raa taara kaai diat piri un Iesu naa, “Ia Eliaas.” Raa taara kaai diat piri uni lenbi, “Iesu ia raa propet welaar ma ra kum propet taanga namuga.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Baa Erodes i walangoro a kum utnaa mi un Iesu, i piri naa, “Iaau aa pakaat kutu wa in lorin Ioaanes, ma mi ia lalaaun paat balet ko ra minaat!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Erodiaa i milikuaana Ioaanes ma i nemi kupi din aak dokoi kabina maa i takuna diaar u ra nundiaar tinaulaa. Pa i pet laar paai kupi in aak dokoi,
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 maa Erodes i burutaana Ioaanes, kabina i nunurai naa ia a koina muaana ma a tena takado. Lenmaa Erodes i baboura baat Ioaanes. I gaaia kupi in walangoro anuna pirpir, iaku i laklagon a nuknukina uni.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Io, u ra bung na binabuta anun Erodes, Erodiaa i nuk paa aakapi kupi din aak doko Ioaanes. Erodes i paam a ngaala na lukaara kup a kum mukmuga ko ra nuna mataanitu, ma a kum mukmuga anu ra kum tena wineium, ma a kum mukmuga taangirong Gaalilaia.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Baa diat ki u ra lukaara, natun Erodiaa a tabuan, i ruk ma i laagaar naan diat. Erodes ma ra taara baa diat wangaan ungaai mai diat gaaia aakit uni. Namur i piri taa ra tauraara maa lenbi, “Ang tabaara ui ma ta utnaa baa u nemi taang.”
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ma i weweliman dekdek taana lenbi, “Aawa maku baa un aaringi kon iaau ang taari ku taam. Baa un aaring iaau kup ta kukur ko ra nung mataanitu ang taari ku.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Io, i waan karom naana ma i tiri naa, “Aawa maa ang aaringi koni?” Naana i baalui naa, “Un aaringi kup in lorin Ioaanes a Tena Baapitaaiso.”
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Aiaap gagaa ku a tauraara maa i ruk karom king Erodes, ma i piri taana naa, “Mi ut un tabaara iaau ma in lorin Ioaanes a Tena Baapitaaiso un ta pelet.”
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 A king i tapunuk aakit. Iaku kabina baa ia weweliman taau naa aawa maku baa i aaringi koni in tabaarai ut mai, ma a taara baa diat ki ungaai mai u ra winangaan, diat aa walangoro taa anuna pirpir, io, pa i pet laar paai ma kupi in patut.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 I tula gagaa wa a tena wineium kupi in lo taa in lorin Ioaanes karomi. A tena wineium i ruk u ra ruma na karabus, ma i pakaat kutu paa in lorin Ioaanes.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 I ung paai u ra pelet, ma i loi karom a tauraara maa, ma i taari karom naana.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Baa a kum naat na wawer anun Ioaanes diat walangoroi, diat waan ma diat lo paa a minaatina ma diat waruk taai u ra babaang na minaat.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 A kum aapostolo diat waan talili karom Iesu, ma diat wapuai u ra kum utnaa raap baa diat aa paam taai, ma diat aa wer taa a taara uni.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Ma Iesu i piri taan diat, “Muaat waan urin, daat a waan kup a bil na wanua, kupi muaat a ngo paa.” I piri lenbi kabina maa mongoro na taara diat waanwaan paat, ma pa ta pakaana bung kupi Iesu ma anuna kum aapostolo diat a wangaan uni.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Io, diat kaa u ra mon ma diat waan kup a bil na wanua.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Mongoro na taara baa diat babo paa a mon, diat babo lele paa Iesu ma ra nuna kum naat na wawer. Diat welulu paa ko ra kum taamtaamaan ma diat muga paat taau u ra wanua baa diat a pukaai iaai.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Baa Iesu i pukaai matira, i babo a ngaala na kor na taara. I maari aakit diat, maa diat welaar maku ma ra kum sip baa pa nundiat ta tena baboura. Ma i turpaai kupi in wer diat un mongoro na utnaa.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Baa ia maluraap, anuna kum naat na wawer diat waan karomi, ma diat piri taana naa, “A bil na wanua ku mi, ma ia maluraap kaai.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Un tula wa a taara mi kupi diat a waan kup a kum taamtaamaan liklik marawaai, ma un ta kum ngaala na taamaan kaai kupi diat a kul paa ta utnaa baa diat a aani.”
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Iesu i baalu diat lenbi, “Muaat ut maa muaat a tabaara diat.” Diat piri taana naa, “Taangawaai ta 200 na denaaria maa daat a kul tabaara diat mai?”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Ma Iesu i tiri diat, “Taiaain bred kuraa muaat loi? Muaat a waan ma muaat a babo.” Baa diat aa manaana paa diat wapua Iesu naa, “Limnain bred ku kuri ma ruina ian kaai.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Ma Iesu i tula nuna kum naat na wawer naa diat a wapua a taara kupi diat a ki u ra kum kikil u ra in wali.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Io, diat ki u ra kum kikil, raa kum kikil raaraa maar, ma raa mangaan limlima na noina.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Ma Iesu i rakaan paa limnain bred ma ruina ian, i tataada unaanga u ra maawa, i waatung wakaak paa karom God uni, i bik paa limnain bred maa ma i taar taai taa ra nuna kum naat na wawer kupi diat a palau a taara mai. I palau diat raap kaai ma ra ruina ian.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Diat raap diat wangaan ma diat maaur.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Ma diat wangaana ateng paa 12 kaa ma ra bred ma ra ian baa diat aan kapo taai.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 A kor na taara maa, a niluluk i ra in muaana ku i welaar ma 5,000.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Namur Iesu i tula gagaa wa anuna kum naat na wawer kupi diat a kaa u ra mon ma diat a muga urong Betsaaida un raa papaara taai kikil. Ma ia i ki utbaai kupi in tula wa a taara.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Baa a taara diat aa waan weraan, Iesu i waan tato unaanga u ra taangaai kupi in aaraaring.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Baa i tawiwibung, a mon ia waan naliwan u ra taai kikil, ma Iesu maku i ki nakono.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Iesu i babo diat baa ia taket diat a winalua, kabina a dadaip i weium taanga namuga. Naliwan taan tuluina pakaana bung ma 6 na pakaana bung u ra malaana kinalik, Iesu i waan ku nate u ra taai kikil karom diat, ma i ling na waan aakit diat.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Baa diat babo paai baa i waan nate u ra taai kikil, diat nuki naa a nion ku, ma diat kulkulaai.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Diat raap diat baboi, ma diat burut aakit. Ma Iesu i pirpir gagaa maut karom diat naa, “Koku muaat ngaraa, iaau ku mi, koku muaat burut.”
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Baa Iesu ia kaa karom diat u ra mon, a dadaip i ngo maut. Diat kakaian aakit,
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 maa kabina pa diat manaana wakaak u ra utnaa na kakaian baa Iesu ia paam taai u ra bred ma ra ian. A balaandiat i dekdek.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Baa diat aa waan bolo, diat pukaai taau nakono u ra papaar Genesaaret ma diat aagaa taa a mon.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Baa diat waan pari ko ra mon, a taara diat babo lele gagaa paa maut Iesu.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Diat welulu kup a kum malaapaang u ra kum taamtaamaan raap u ra papaar maa. Ma baa diat walangoroi naa Iesu kuraa i ki un raa taamaan, io, diat lo a kum malaapaang u ra kum luwu kup a taamaan maa.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Ma u ra kum kinalik ma ra kum ngaalangaala na taamaan baa Iesu i waan iaai, diat wainep a kum malaapaang u ra balaa ra taamaan, ma a kum malaapaang diat aaring Iesu kupi diat a paam taa ku titi ra nuna ina maalu. Io, diat raap baa diat paam taai, diat laangalaanga maut.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.