Marcos 11
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs NVT
1 Baa diat waan marawaai Ierusalem, ma diat waan paat Betpaage ma Betaania u ra Taangaai na Oliwa, Iesu i tula wa rudi ko ra nuna kum naat na wawer.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Ma i piri taan diaar naa, “Mur a waan kup a taamaan kuraa namuga taa mur. Baa mur a waan ruk, mur a waan taau un raa naat na dongki kuraa di do koto taai, ma pa te utbaai i ki paa uni. Mur a palaa paai ma mur a beni urin.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Baa te in tiri mur naa, ‘Aawa kabina maa mur paami lenmaa?’ mur a piri naa, ‘A Tadaaru i nemi kumun, ma in tula talili gagaa taai balet.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Baa diaar waan, diaar babo paa a naat na dongki baa di aa do taai nataamaan naa ra bonanaaka i ra ruma, marawaai a aakapi, ma diaar palaai.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Raa taara baa diat tur matira diat tiri diaar naa, “Aai, mur palaa a naat na dongki maa kup aawa?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Diaar baalu diat ma ra pirpir baa Iesu ia pir taai, ma diat maadek wai ku taan diaar.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Diaar ben taa a naat na dongki karom Iesu, ma diaar rakaan wa ruina maalu baa diaar burung baat anundiaar minong mai, ma diaar ung taai nate uni, ma Iesu i ki uni.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ma mongoro na taara kaai diat rakaan wa anundiat kum maalu baa diat burburung baat anundiat kum minong mai, ma diat laangun taai u ra aakapi. Ma raa taara kaai diat bur paa a kum turun na diwaai taanga nabuaal, ma diat ung taai u ra aakapi.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ma diat baa diat muga ma diat baa diat murmur, diat kulkulaai lenbi,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 “Daat a pir walaawa paa a mataanitu anun tamaandaat Dewid baa in waan paat!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Baa Iesu i waan paat inaanga Ierusalem, i ruk u ra ruma na wetabaar. Baa ia babo taa a kum utnaa raap, i waan talili balet urong Betaania ungaai ma ra nuna 12 naat na wawer, maa ia tawiwibung.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 U ra bung namur, baa diat waan taangirong Betaania, Iesu i molo.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 I babo in diwaai na fig taanga welwelik, i tawa wakwakaak. Ma i waan kupi in baboi, kup ta waina. Baa i waan paat karomi, pa i babo ta waina uni, a dondono biaa ku, maa pa i taaun fig utbaai.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ma i piri karom in diwaai na fig naa, “Turpaai mi ma namur, pain te balet ma in aan paa ta waim.” Ma anuna kum naat na wawer diat walangoro koto paa a pirpir maa.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Baa diat waan paat inaanga Ierusalem, Iesu i ruk un raa pakaana ko ra ruma na wetabaar, ma i lu pari wa diat baa diat wiura, ma diat kaai baa diat kukul matira. I ong puku wa a kum luwu anu ra kum tena kiaana maani ma ra kum kiki anundiat baa diat wiura a kum buna.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ma pa i maadek taa a taara baa diat a lo anundiat kum utnaa na wiura naliwan u ra ruma na wetabaar.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Baa i wer diat i piri naa, “Di aa timu taai u ra Buk Taabu lenbi,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 A kum ngaala na tena wetabaar karom God ma ra kum tena wawer u ra kum Naagagon kaai diat walangoroi, ma diat nuknuk kup ta aakapi kupi diat a aak doko Iesu uni, kabina maa diat burutaanai, maa a taara raap diat kakaian u ra nuna wawer.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Baa ia maluraap Iesu ma ra nuna kum naat na wawer diat waan paa ko ra taamaan Ierusalem.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 U ra malaana kinalik, baa diat waan talili unaanga Ierusalem, diat baboi baa in diwaai na fig ia maraang paa taanga nate tuk u ra aakaakaarina.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ma Petero i nuk paa a pirpir anun Iesu, ma i piri taana naa, “Tena Wawer, un babo in diwaai na fig baa u pirpir na kaankaan paa karomi, ia maraang raap.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ma Iesu i baalui naa, “Muaat a nurnur un God.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Iaau pir a lingtatuna taa muaat, baa te in piri taa ra taangaai bi naa, ‘Un tarigaat, ma un irok lop unataai,’ ma pa i aalawur nuknuk, i nurnur ku baa din paam a utnaa baa ia pir taai, io din paami ut.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Lenmaa iaau piri taa muaat, a kum utnaa raap baa muaat aaraaring kupi, muaat a nurnur ku baa di aa taar taai taa muaat, ma din taar taai ut.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Diat waan paat balet inaanga Ierusalem, ma baa Iesu i weliaa u ra ruma na wetabaar, a kum ngaala na tena wetabaar karom God, ma ra kum tena wawer u ra kum Naagagon ma ra kum mukmuga diat waan karomi.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Ma diat tiri naa, “Woi na mangaana naagagon maa u paam a kum utnaa mai mi? Woi maa i taar taa a naagagon mi taam kupi un paam a kum utnaa mi?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Iesu i baalu diat naa, “Iaau kaai ang tiri muaat ma raa wetiri. Ma baa muaat a baalu iaau, io, ang wapua muaat u ra naagagon iaau laana paam a kum utnaa mai mi.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Taangawaai a baapitaaiso anun Ioaanes? Taanginaanga u ra maawa, baa ko ra taara ku? Muaat a wapua iaau.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ma diat pirpir ino paa lenbi, “Baa daat a piri naa, ‘Taanginaanga u ra maawa,’ in baalu daat ku naa, ‘Io, i lawaai maa pa muaat nurnur uni?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Iaku baa daat a piri naa, ‘Ko ra taara,’ a taara diat a kaankaan karom daat.” Diat burutaana a taara, maa diat raap diat nurnur un Ioaanes naa ia a propet.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Io, diat baalu ku Iesu naa, “Pa miaat nunurai.” Ma Iesu i piri taan diat naa, “Iaau kaai pang wapua muaat u ra naagagon iaau laana paam a kum utnaa mai mi.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.