Lucas 20
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs NAA
1 Raa bung baa Iesu i wer a taara u ra ruma na wetabaar, ma i warawaai ma ra Koina Wewapua, a kum ngaala na tena wetabaar karom God, ma ra kum tena wawer u ra kum Naagagon, ma a kum mukmuga diat waan karomi.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Ma diat piri taana naa, “Un wapua miaat, woi na mangaana naagagon maa u paam a kum utnaa mai mi? Woi maa i taar taa a naagagon mi taam?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Iesu i baalu diat naa, “Iaau kaai ang tiri muaat ma raa wetiri. Muaat a wapua iaau.
3 Jesus respondeu:
4 Taangawaai a baapitaaiso anun Ioaanes? Taanginaanga u ra maawa, baa ko ra taara ku?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ma diat pirpir ino paa lenbi, “Baa daat a piri naa, ‘Taanginaanga u ra maawa,’ in baalu daat ku naa, ‘Io, i lawaai maa pa muaat nurnur uni?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Iaku baa daat a piri naa, ‘Ko ra taara,’ a taara raap diat a duka doko daat, maa diat nurnur un Ioaanes naa ia a propet.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Io, diat baalui ku naa, “Pa miaat nunurai baa taangawaai.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ma Iesu i piri taan diat naa, “Iaau kaai pang wapua muaat u ra naagagon iaau laana paam a kum utnaa mai mi.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Iesu i pir a pirpir welwelaar mi taa ra taara, “Raa muaana i maarut taa a wanua na waain, ma namur i taar taai kumun taan raa taara na pinapaam kupi diat a babourai, ma i waan kup raa taamaan ingen, ma i ki iwan paa matira.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Baa a kalaang ia ot kupi din git ungaai a waina waain, i tula wa raa tultul karom a taara na pinapaam, kup ta wai ra nuna pinapaam kupi anuna kaai. Ma a taara na pinapaam diat umi, ma diat tula talili biaa wai ku.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 I tula wa balet raa tultul karom diat, ma diat umi balet ku, diat baana wawirwir taai, ma diat tula talili biaa wai ku.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Namur i tula wa balet a wetula tultul, ma diat um aakaka taai, ma diat lu ingen wai.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Ma a tamaa ra wanua na waain i piri naa, ‘Aawa ma duk maa ang paami? Ang tula wa natunglik, a naat na wakwakaak, naapi diat a urur duk uni.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Iaku baa a taara na pinapaam diat babo paai, diat pirpir ungaai paa naa, ‘Ia ma baa in kiaana tamaana, bari ma ia i waan urin. Muaat iaap, daat a aak dokoi, kupi anundaat ma a wanua na waain.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Io, diat ong apari wai ko ra wanua na waain, ma diat aak doko wai.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 In waan paat ma in aak doko wa a taara na pinapaam, ma in taar taa a wanua na waain karom ta taara ingen.” Baa diat walangoro a pirpir mi, diat piri naa, “Painte maut!”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ma Iesu i babo diat, ma i piri naa, “Aawa maa a kukuraai ra pirpir mi di aa timu taai u ra Buk Taabu?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Diat raap baa diat puka taau u ra ina waat mi, diat a taginagina, ma te baa ina waat mi in puka dadaaun paai, in taginagina welaar ma ra kabu.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 A kum tena wawer u ra kum Naagagon ma a kum ngaala na tena wetabaar karom God diat baat kup ta aakapi kup diat a paam akoto paa Iesu u ra pakaana bung maa, kabina maa diat nunurai naa i pir ku a pirpir welwelaar mi un diat. Iaku maa diat burutaana a taara.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 A kum tena wawer u ra kum Naagagon ma a kum ngaala na tena wetabaar karom God diat babo ururai, ma diat tula wa a kum tena wawagu ma diat warwaruga naa diat a kum dowot na taara. Ma diat ki na wawagu kup ta pirpir baa in pir taai baa diat a takunai mai, kupi diat a taar taai u ra naagagon ma u ra dekdek i ra mukmuga ko ra mataanitu Rom.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ma diat piri naa, “Tena Wawer, miaat nunurai naa i takado anum pirpir ma anum wawer. I welaar raap ku karom a taara raap, ma u wer mulu diat u ra aakapi anun God ma ra lingtatuna.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Lelawaai, i takado kupi din taar a tatakom karom a Kaaisaar baa pate?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Iesu ia nunura wa nundiat warwaruga, ma i piri taan diat naa,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Muaat a waiaa iaau un ta maani. A malalar ma ra timtimu mi uni anun woi?” Ma diat baalui naa, “Anu ra Kaaisaar.”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Ma i piri taan diat, “A utnaa baa anu ra Kaaisaar muaat a taari karom a Kaaisaar, ma ra utnaa baa anun God muaat a taari kaai karom God.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ma pa diat wagu laar paai namataa ra taara ma ra pirpir maa. Diat kakaian u ra nuna pirpir na binabaalu, ma diat ki wowowon taau maku.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Raa kum Saadukaaio, baa diat weoro ku naa pa ta lalaaun balet ko ra minaat, diat waan karom Iesu, ma diat tiri naa,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Tena Wawer, Moses i timu taai taan daat lenbi, baa ta muaana in maat paa ko ra nuna tabuan, ma pa ta natundiaar, io, tenalik in ben paai ma in taulaa mai, kupi in wangaala taa ta kum naat liklik u ra iaan tenalik baa ia maat.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Io, raa naadiwaaina, 7 na muaana raap ku. A mugaana i taulaa, ma i maat ko ra nuna tabuan, ma pa ta natundiaar.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ma a weru tenalik bulung i taulaa ma ra tabuan maa, ma ia bulung i maat ku ko ra tabuan maa.
30 o segundo
31 Namur a wetuldi bulung. Lenmaa karom 7 diat raap. Diat taulaa paa mai, ma diat maat raap ku, iaku a tabuan maa pa i buta taa ta naat un diat.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Ma a tabuan i maat namur taan diat raap.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Io, u ra lalaaun balet ko ra minaat, anun woi na paan diat mulu a tabuan maa? Maa 7 diat raap diat aa taulaa paa mai.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Iesu i piri taan diat naa, “A taara ko ra kum kilaala mi diat tautaulaa,
34 Jesus respondeu:
35 iaku a taara baa diat takado kupi diat a tur balet ko ra minaat, ma diat a lalaaun u ra lalaaun namur, pa diat a taulaa balet.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Ma pa diat a maat balet, maa diat welaar maku ma ra kum aangelo. Diat a kum natun God, maa diat aa lalaaun paat ko ra minaat.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Baa a Buk Taabu i pirpir u ra in diwaai baa i kupkup, Moses i waiaai naa a kum minaat diat lalaaun balet, maa i waatung a Tadaaru naa, ‘A God anun Aabaraam, a God anun Aaisaak ma a God anun Iaakob.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 God wakir a God anu ra kum minaat, a God anu ra kum lalaaunina ut, maa diat raap diat lalaaun karomi.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ma raa kum tena wawer u ra kum Naagagon diat piri naa, “Tena Wawer, anum pirpir i koina aakit.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ma pa diat waan balet ma karomi ma ta wetiri, kabina diat burut.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Iesu i piri taan diat, “I lawaai maa di piri naa Kaarisito in waan paat ko ra wuna taara anun Dewid?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Maa Dewid ut i piri u ra Kum Kelekele u ra Buk Taabu lenbi,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 tuk baa ang uwia paa anum kum ebaar
43 até que eu ponha
44 Dewid i waatung Kaarisito naa anuna Tadaaru. Baa lenmaa, io, diaar tamaana lelawaai?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Baa a taara raap diat walangoro Iesu, i piri taa ra nuna kum naat na wawer lenbi,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Muaat a baboura muaat ko ra kum tena wawer u ra kum Naagagon. Diat nemi kupi diat a waanwaan ma ra kum kokoina maalu aakit, ma diat nemi naa a taara diat a taar a ngaala na urur karom diat u ra kum taamaan na winawaan ungaai. Ma diat nem a kinkini namuga u ra kum ruma na lotu, ma ra kinkini na tadaaru namuga u ra kum balaan.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Diat waraap a wuwuwung anu ra kum walaa na tabuan, ma diat paam a kum iokaana aaraaring kupi a taara diat a babo diat. In ngaala aakit a naagagon na binabaalu anun God karom diat.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.