Lucas 19
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs VC
1 Iesu i ruk irong Ieriko, kupi in waan unaanga Ierusalem.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ma raa muaana i ki matira, a iaana Saakaio, a mukmuga anu ra kum tena lolo tatakom, ma i tadaaru aakit.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 I nemi naa in babo Iesu, iaku maa Saakaio a kukur ra muaana ku, ma pa i pet laar paai kupi in baboi, kabina u ra kor na taara.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Io, i welulu urong namuga, ma i kaa tato u ra in diwaai, kupi in babo Iesu baa in waan aakit u ra aakapi maa.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Baa Iesu i waan paat matira, i tataada unaanga nate u ra in diwaai, ma i piri taana naa, “Saakaio, un pari gagaa urin. Umari ang ki ungaai ma ui u ra num ruma.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Io, i pari gagaa, ma i ben paa Iesu u ra nuna ruma ma ra gaaia.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Baa a taara raap diat baboi, diat pirurai naa, “A muaana mi i waan kupi in ki ungaai ma ra tena aakaina u ra nuna ruma.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Saakaio i tur ma i piri taa ra Tadaaru lenbi, “Baboi, Tadaaru, raa kukur u ra nung utnaa na wuwuwung ang tabaara a kum iba na taara mai, ma baa iaau aa waruga paa ta utnaa kon te, ang baalui balet ta waat na pakaan.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ma Iesu i piri taan Saakaio lenbi, “Mari ut, a warwalaaun ia ki karom diat baa diat ki u ra ruma mi, maa Saakaio kaai ko ra wuna taara anun Aabaraam.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Maa Natu ra Muaana i waan paat kupi in baat kup diat baa diat raara ma in walaaun pa diat.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 A taara diat walangoro a kum pirpir mi, ma diat nuki naa a mataanitu anun God in waan paat gagaa, kabina maa Iesu ia marawaai Ierusalem. Io, i pir kaai raa pirpir welwelaar
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 lenbi, “Raa mukmuga i waninaar kupi in waan kup raa taamaan i ki welwelik, kupi din mulaaot taai baa in king, ma namur in waan talili balet.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Namuga taa ra nuna winawaan, i wataa paa anuna noina tultul karomi, ma i taar taa raaraa kukur ra maani taan diat, ma i piri naa, ‘Muaat a papaam na wawatur mai tuk u ra bung baa ang waan talili balet uni.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Ma a taara ko ra nuna taamaan diat milikuaanai, ma diat tula wa raa taara kupi diat a murmuri, ma diat piri naa, ‘Pa miaat nem a muaana mi kupi in king anumiaat.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Baa di aa waki taai kupi in king, i waan talili balet. I wetulaa kup anuna kum tultul baa i taar taa a maani taan diat, kupi in manaana baa aawa ia waan paat u ra nundiat pinapaam na wawatur.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Ma a mugaana i waan karomi ma i piri naa, ‘Tadaaru, anum maani ia noina a wawatur uni.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 A tadaaru i piri taana lenbi, ‘Wakaak aakit, ui a koina tultul! Ang ung ta ui kupi un naagagon ta noina ngaalangaala na taamaan, kabina maa u dowot u ra kinalik na utnaa.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ma a werudi i waan karomi ma i piri naa, ‘Tadaaru, anum maani ia limadi a wawatur uni.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Ma a tadaaru i piri taana naa, ‘Ui kaai un naagagon ta lima na ngaalangaala na taamaan.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Ma raa bulung i waan karomi ma i piri taana naa, ‘Tadaaru, anum maani bari balet ma ia, iaau pulu taai ma ra ina maalu ma iaau ung ino wakaak taai,
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 kabina iaau burutaana ui, maa ui a dekdek na muaana. U lo a utnaa baa wakir anum, ma u tangaa paa a utnaa baa pa u maarut taai.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 A tadaaru i piri taana lenbi, ‘Ui a aakaina tultul, ang naagagon ui welaar ma ra num pirpir ut. U aa nunurai naa iaau a dekdek na muaana. Iaau lo paa a utnaa baa wakir anung, ma iaau tangaa a utnaa baa pa iaau maarut taai.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 I lawaai maa pa u ung taa anung maani u ra beng kupi baa ang waan paat, ang lo paa anung maani ma ta wawaturina kaai?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Ma i piri taan diat baa diat tur matira naa, ‘Muaat a lo wa a maani koni, ma muaat a taar taai karom ia baa anuna raa noina.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ma diat piri taana naa, ‘Tadaaru, i lawaai maa din taari balet ku karom ia baa anuna raa noina maani?’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 I baalu diat naa, ‘Iaau piri taa muaat, ia baa i paam akoto a ngaala, din tabaarai balet ma ra ngaala. Ma ia baa pa i paam akoto ta utnaa, din rakaan wa utkaai anuna kinalik na utnaa koni.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ma muaat a ben paa anung kum ebaar baa pa diat nemi kupi ang king anundiat, ma muaat a aak doko diat bain ut namataang.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Baa Iesu ia pir wa a pirpir welwelaar mi, i muga pa diat balet unaanga Ierusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Baa i waan paat Betpaage ma Betaania u ra taangaai di waatungi ma a Taangaai na Oliwa, i tula wa rudi ko ra kum naat na wawer, ma ra pirpir lenbi,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Mur a waan kup a taamaan kuraa namuga taa mur. Baa mur a waan ruk, mur a waan taau un raa naat na dongki kuraa di do koto taai, ma pa te utbaai i ki paa uni. Mur a palaa paai ma mur a beni urin.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Baa te in tiri mur naa, ‘Aawa maa mur palaai kupi?’ mur a piri naa, ‘A Tadaaru i nemi.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Diaar waan ma diaar baraata paa a kum utnaa raap baa Iesu ia pir taai taan diaar.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Io, baa diaar palpalaa a naat na dongki diat baa anundiat, diat tiri diaar naa, “Aawa maa mur palaa a naat na dongki maa kupi?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Diaar baalu diat naa, “A Tadaaru i nemi.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ma diaar ben taa a naat na dongki karom Iesu, ma diaar rakaan wa ruina maalu baa diaar burung baat anundiaar minong mai, diaar ungi nate u ra naat na dongki ma diaar waki taa Iesu uni.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Baa i waan waanwaan, raa taara diat rakaan wa anundiat kum maalu baa diat burburung baat anundiat kum minong mai, ma diat laangun taai u ra aakapi.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Baa ia marawaai u ra waanwaan pari u ra Taangaai na Oliwa, a ngaala na gaaia i lo a taara na wawer raap ma diat pir walaawa paa God ma ra ngaala na ingaandiat u ra kum utnaa na kakaian baa diat aa baboi, ma diat kulkulaai lenbi,
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “Daat a pir walaawa paa a King baa i waan paat u ra iaa ra Tadaaru!
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Raa kum Parisaaio naliwan u ra kor na taara diat piri naa, “Tena Wawer, un turbaat anum taara na wawer.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ma Iesu i baalu diat lenbi, “Iaau piri taa muaat, baa a taara mi pa diat a gege ma ra pir walaawa, a kum waat ut diat a kulkulaai.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Baa Iesu i marawaai Ierusalem ma i baboi, i taangi uni, ma i piri,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 “Iaau nemi naa mari muaat aa nunura a aakapi baa in topaa a maalmaal! Iaku maa pa muaat babo laar paai!
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ta bung in waan paat, baa anumuaat kum ebaar diat a tur lili anumuaat taamaan, diat a watur a liplip lilili baat muaat, diat a turbaat anumuaat kum aakapi na niruk ma pinari, ma diat a um muaat ko ra kum papaarina.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ma diat a reng ginagina wa a taamaan, ma diat a aak doko muaat kaai baa muaat ki uni. Ma pa diat a maadek wa ta ruina waat kupi diaar a inep ungaai, maa pa muaat nunura lele a pakaana bung baa God i waan paat uni karom muaat.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Iesu i ruk un raa pakaana ko ra ruma na wetabaar, ma i lu pari wa diat baa diat wiura.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ma i piri taan diat naa, “Di aa timu taai u ra Buk Taabu lenbi, ‘Din waatung anung ruma baa a ruma na niaaring.’
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Iesu i wer a taara u ra ruma na wetabaar a bungbung raap. Ma a kum ngaala na tena wetabaar karom God, ma ra kum tena wawer u ra kum Naagagon ma ra kum mukmuga anu ra taara, diat nuknuk kup ta aakapi baa diat a aak dokoi uni.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Iaku diat gaana nuknuk taau kup ta utnaa baa diat a paami, kabina maa a ngaala na kor na taara diat walangoro a pirpir anun Iesu, ma diat nem aakiti.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.