Lucas 16
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ACF
1 Iesu i piri balet taa ra nuna taara na wawer naa, “Raa tadaaru na muaana anuna raa tultul i baboura anuna kum utnaa, ma di takunai baa i pet biaa ku ma ra kum utnaa anu ra nuna tadaaru.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 I wataa paai, ma i tiri naa, ‘Aawa mi iaau walangoroi un ui? Un timu a wewapua kaapa u ra num pinapaam na binaboura ma un taari taang, maa pa un tena binaboura balet ma anung.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Ma a tena binaboura maa i nuki naa, ‘Aawa ma maa ang paami, baa anung tadaaru in rakaan wa iaau ko ra pinapaam mi? Ma pa i tale iaau ma a kinikil, ma iaau wawirwir ku kaai baa ang aaring utnaa.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Baraa ma ia, iaau aa nuk paa raa utnaa baa ang paami, kupi a taara diat a gaaia pa iaau ut u ra nundiat kum ruma baa di aa lu wa iaau ko ra pinapaam mi.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Io, i wetulaa kup diat raap raaraa baa diat aa dinaau paa ko ra nuna tadaaru. Ma i tiri a mugaana muaana naa, ‘Taiaadi maa u dinaau paai ko ra nung tadaaru?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ma i baalui lenbi, ‘100 na ngaalangaala na palaa na wel na oliwa.’ Ma a tultul i piri naa, ‘Anum buk na dinaau bari ia, un paami. Mi ang kutu wa raa kukur ko ra num dinaau. Un ki ma un timu gagaa taa maku 50 uni.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Ma i tiri bulung raa, ‘Taiaadi maa u dinaau paai?’ Ma i baalui lenbi, ‘100 na bek na wit.’ Ma i piri taana, ‘Anum buk na dinaau bari ia, un paami. Mi ang kutu wa raa kukur ko ra num dinaau. Un timu taa maku 80 uni.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 “Anuna tadaaru i nunurai naa a aakaina tultul mi pa i lingtatuna u ra nuna pinapaam, iaku i pir walaawa paai kabina u ra nuna manaana baa i paam a warwaruga mi mai. Maa a taara nu ra rakrakaan buaal, diat manaana aakit u ra nundiat pinapaam taa ra taara nu ra kaapa.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Iaau piri taa muaat, muaat a wamaraam paa ta kum teptepaamuaat ma ra wuwuwung taanga u ra rakrakaan buaal, baa muaat paam akotoi, kupi baa ia raap, God in gaaia pa muaat u ra kum ruma baa diat a tur takum ma pa in raap.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Ia baa i dowot u ra kinalik na utnaa ku, in dowot kaai u ra kum ngaala na utnaa, ma ia baa pa i dowot u ra kinalik na utnaa, pa in dowot kaai u ra kum ngaala na utnaa.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Baa pa muaat dowot kupi muaat a baboura wakaak a kum utnaa taanga napia, woi in nurnur un muaat kupi muaat a baboura a kum utnaa taanginaanga nate?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Baa pa muaat dowot un ta utnaa anun te, woi balet maa in taar taa anumuaat utnaa ut taa muaat?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Pa in tale ta tultul in papaam karom ta ru mukmuga. In nget raa paan diaar, ma in gaaia kup raa paan diaar, in taraam karom raa ma raa in wabulbul karomi. Pa muaat a papaam laar paai karom God ma karom a maani kaai.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 A kum Parisaaio diat walangoro a kum pirpir mi, io, diat tataur ku un Iesu, maa kabina diat a kum tena maari baat a maani.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Ma Iesu i piri taan diat, “Muaat, muaat watakado pa muaat ku namataa ra taara. Iaku God i nunura a balaamuaat. Maa a utnaa baa i ngaatngaat aakit namataa ra taara i milmiluan ku namataan God.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “A kum Naagagon ma ra kum wawer anu ra kum propet i tuk taau ut un Ioaanes. Turpaai u ra pakaana bung maa, di warawaai u ra Koina Wewapua u ra mataanitu anun God ma a taara raap diat gotgot kupi diat a ruk uni.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 A baakut ma a rakrakaan buaal pa i dekdek baa diaar a panaai, iaku pa ta mataana buk lik in panaai ko ra kum Naagagon.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Baa te i lu wa anuna tabuan ma i taulaa balet ma ta tabuan, a muaana maa i paam aakaina. Ma ia baa i taulaa ma ta tabuan baa anuna muaana i lu wai, ia kaai ia paam aakaina kabina maa a tabuan maa i taulaa ut.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 “Raa tadaaru na muaana, i mongmong ma ra kum kokoina maalu, ma i paampaam balaan a bungbung raap.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Di wainep taa raa muaana a tena aaring utnaa nabonanaaka naana, a iaana Laasaro, i manmanua a panpanina.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 I nemi kupi in aanaan a kum mutamuta na utnaa baa diat pukpuka paa ko ra luwu na winangaan anu ra tadaaru maa. Ma a kum paap diat daamdaam kaai a kum manmanua u ra panpanina.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Namur a tena aaring utnaa maa i maat, ma a kum aangelo diat lo paai ma diat waki taai naan Aabaraam. Ma a tadaaru na muaana bulung maa i maat, ma di punang wai.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ma ia ki u ra ngaala na nguan. I ngungut aakit a panina ma i tataada unaanga nate, i babo Aabaraam i welwelik aakit, ma Laasaro kaai u ra papaarina.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Ma i wewataai lenbi, ‘Tamaang Aabaraam, un maari iaau, un tula wa Laasaro kupi in tuk paa ta lik palaa lik ma in kaalkaali na limaana kupi in wamadiring taa in kaarmeng mai, maa iaau kariaana a ngaala na ngunungut aakit main u ra nguan.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Aabaraam i piri taana naa, ‘Natunglik, un nuk paai, baa u lalaaun utbaai, u paam akoto anum kum kokoina utnaa, ma lenkaai maa karom Laasaro, i paam akoto a kum aakaina utnaa. Io, mi i paam akoto a gaaia main, ma ui, u kariaana a ngaala na ngunungut aakit.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Bari kaai ia, raa ngaala na tung kuri naliwan taan daat. Pa te taanga main in pet laar paai kupi in waan utira karom muaat, ma pa te kaai in waan taanga matira kon muaat urin karom miaat.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 “Ma a tadaaru maa i piri lenbi, ‘Tamaang, iaau aaring ui kupi un tula wa Laasaro kup a ruma anun tamaang.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Lima na tateng liklik a kum muaana kuraa diat matira, ma in watumaarang ta diat, kaduk diat bulung diat a waan urin u ra taamaan na ngunungut bi.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Ma Aabaraam i baalui lenbi, ‘A pirpir anun Moses ma ra kum propet kuraa i ki karom diat. I koina baa diat a walangoroi.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 A tadaaru maa i piri naa, ‘Pate, Tamaang Aabaraam, baa te ut ko ra minaat in waan paat karom diat, io, diat a nukpuku.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ma Aabaraam i baalui balet naa, ‘Baa pa diat walangoro Moses ma ra kum propet, pain te kaai baa i tur balet ko ra minaat in aal atur laar paa anundiat nurnur.’”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.