Lucas 15

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Raa bung a kum tena lolo tatakom ma a kum tena aakaina diat waan karom Iesu kupi diat a walangoroi.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Iaku a kum Parisaaio ma ra kum tena wawer u ra kum Naagagon diat pirura Iesu naa, “A muaana mi i maraam ku ma ra kum tena aakaina, ma i wangaan ungaai ma diat.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ma Iesu i pir a pirpir welwelaar taan diat lenbi:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Baa te kon muaat anuna ta maar na sip, ma raa kon diat i raara, lelawaai, pa in waan paa kon 99 matira u ra wanua baa diat wangaan iaai, ma in baat kup raa baa i raara, tuk in baat paai balet?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Baa ia baat paai, in puak paai u ra pupuakina, ma in gaaia.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Baa ia waan talili balet mai, in wataa ungaai paa a kum teptepaana ma diat baa diat ki marawaai, ma in piri taan diat naa, ‘Daat a gaaia, maa iaau aa baat paa balet anung sip baa i raara.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Iaau piri taa muaat, lenkaai maa inaanga u ra maawa a gaaia baa u ra tena aakaina baa ia nukpuku in ngaala taun a gaaia baa un 99 baa diat a kum tena takado baa pa diat a nukpuku balet.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Baa ta tabuan anuna ta 10 maani, ma ia pet raara wa raa, lelawaai, pa in wakup paa a laam, ma in aarupa a ruma, ma in baat wakwakaak ut kupi, tuk in baat paai balet?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Baa ia baat paai, in wataa ungaai paa a kum teptepaana ma diat baa diat ki marawaai, ma in piri taan diat naa, ‘Daat a gaaia, maa iaau aa baat paa balet raa maani baa iaau pet raara wai.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Iaau piri taa muaat, lenkaai maa a gaaia naliwan naa ra kum aangelo anun God un raa tena aakaina baa i nukpuku.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Iesu i piri balet lenbi, “Raa muaana a ru natnatuna a ru naat muaana.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ma a murmur i piri taan tamaana naa, ‘Tamaang, un rakaan taa anung ta tiniba ko ra num wuwuwung.’ Io, tamaandiaar i weraana taa anuna wuwuwung taan diaar.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Kabaana bung baat taai a murmur i ung ungaai paa anuna wuwuwung raap, ma i waan kup a taamaan welwelik, ma i waraap wa anuna wuwuwung raap u ra mangaana lalaaun baa pa i koina.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Baa ia ong araap wai lenmaa, a ngaala na minolo i waan paat u ra taamaan maa, ma i molo ma.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ma i waan, ma i papaam karom raa muaana ko ra taamaan maa. Ma a muaana maa i tula taai u ra nuna long na boro kupi in taptabaara diat.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 I nemi naa in maaur ma ra kum panina utnaa baa a kum boro diat aanaani, iaku pa te i tabaarai.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Baa a koina ninunuk i waan paat balet karomi, i piri, ‘A kum tultul raap anun tamaang diat wangwangaan ma diat maaumaaur paa ku ko ra kum utnaa, iaku iaau, kuri iaau maat ma ra minolo!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mi ang tur paa ma ang waan ma kup tamaang. Ang piri taana lenbi, “Tamaang, iaau aa paam taa aakaina mangamangaan karom God ma karom ui kaai.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Iaau pa iaau koina kupi din waatung iaau naa natumlik. Un ung ta iaau maku kupi ang welaar ma raa ko ra num kum tultul.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Io, i tur paa ma i waan kup tamaana.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ma natunalik i piri taana naa, ‘Tamaang, iaau aa paam taa aakaina mangamangaan karom God ma karom ui kaai. Pa iaau koina ma kupi din waatung iaau naa natumlik.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Iaku tamaana i piri taa ra nuna kum tultul, ‘Muaat a lo gagaa paa tina maalu baa i koina aakit urin, ma muaat a wagop taai mai. Muaat a ung taa a ring u ra limaana, ma muaat a waruk taa kaai a ru su u ra ru kakina.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Muaat a waan, muaat a aal paa ta naatnaat na tubutubu na bulumakaau urin, muaat a aak doko paai, ma daat a wangaan ma daat a gaaia ungaai.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Maa natunglik bi i maat, ma mi ia lalaaun balet, i raara paa ma mi ia waan paat balet.’ Io, a lukaara i turpaai.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Iaku natunalik, baa a mugaana, i ki ut iaa u ra pinapaam. Baa i waan paat unataamaan marawaai naa ra ruma, i walangoro a tinaangi na kaaur ma ra kelekele na nilaagaar,
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 ma i wataa paa raa tultul, ma i tiri u ra kum utnaa mi.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ma a tultul i piri taana naa, ‘Temlik ia waan paat, ma tamaam i aak doko paa a naatnaat na tubutubu na bulumakaau uni, maa diaar webabo balet, u ra koina lalaaun.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ma tenalik a mugaana i kaankaan, i patut ku, pa i nemi naa in ruk. Io, tamaana i pari karomi, ma i benbeni.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ma i piri taan tamaana naa, ‘Baboi! Mongoro na kilaala iaau aa papaam karom ui welaar ma ra tultul, pa iaau wabulbul u ra num kum wetulaa, ma pa u tabaara ta iaau maku ma ta naatnaat na me lik, kupi miaat a gaaia ungaai mai ma ra kum teptepaang.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Iaku baa natumlik mi ia waan paat, ia baa i baanaakaka wa anum kum utnaa u ra kum aakaina tabuan, u aak doko paa ut a naatnaat na tubutubu na bulumakaau uni.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Tamaana i baalui lenbi, ‘Natunglik, ui kuri ut u ki naang, ma anung kum wuwuwung raap, anum ku.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 I koina kupi daat a gaaia ma daat a wangaan, maa temlik bi i maat ma mi ia lalaaun balet, i raara paa, ma mi ia waan paat balet.’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.