Lucas 14

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Un raa Bung Saabaat, Iesu i ruk kupi in wangaan u ra ruma anun raa mukmuga anu ra kum Parisaaio, ma a taara diat babo ururai ku kup ta utnaa baa in paami.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ma raa muaana baa i malaapaang, i ururung a panpanina i ki taau namuga naan Iesu.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Iesu i tiri a kum tena wawer u ra kum Naagagon ma ra kum Parisaaio lenbi, “Lelawaai, i takado u ra Naagagon kupi din walaangalaanga a taara u ra Bung Saabaat baa pate?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Iaku pa diat baalui. Iesu i paam paa a muaana maa, i walaangalaanga paai, ma i tula wai.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Ma Iesu i piri taan diat naa, “Woi kon muaat baa natunalik baa anuna ta bulumakaau in puka taau un ta tung na daanim u ra Bung Saabaat pa in aal tato gagaa paai?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Ma pa diat baalu laar paa anuna pirpir mi.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Baa Iesu i ki u ra winangaan mi, i babo a taara baa diat waan paat, diat pilak paa ut a kum kiki namuga. Ma i pir raa pirpir welwelaar taan diat lenbi,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Baa te i ben pa ui u ra lukaara na paakamaau, koku u ki u ra kiki namuga, kaduk in ben paa te baa i ngaala taam.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ma ia baa i weben u ra lukaara in waan paat ma in piri taam naa, ‘Un ki aara a muaana bi.’ Ma un waan ma ra wawirwir kup a kiki kuraa namur aakit.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Baa di ben pa ui, un waan ma un ki u ra kiki namur aakit, ma ia baa i weben in waan paat, in piri taam naa, ‘Tepaang, un tur ma un waan urin namuga.’ Ma din wangaala pa ui namataandiat baa muaat ki ungaai u ra winangaan.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Maa ia baa i wangaala paa ia ut, din wakinalik paai, ma ia baa i wakinalik paa ia ut, din wangaala paai.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Namur Iesu i piri taa ra Parisaaio baa i ben paai kup a winangaan lenbi, “Baa u waninaar paa a winangaan, koku u ben paa a kum teptepaam, ma a kum tatem liklik, ma ra kum kakum, ma a kum tadaaru baa diat ki marawaai naam. Maa diat mi diat a ben pa ui ma diat a baalui karom ui.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Baa u waninaar paa a winangaan, un ben paa ku a kum iba na taara, diat baa diat kakakaa ku, a kum papeu, ma a kum pula.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Baa un paami lenmi un daan. Maa pa nundiat ta utnaa kupi diat a baalui mai taam, din baalui taam u ra bung baa a kum tena takado diat a lalaaun balet.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Raa kon diat baa diat wangaan ungaai ma Iesu i walangoro a kum pirpir mi, i piri taana naa, “Diat baa diat a wangaan u ra lukaara u ra mataanitu anun God, diat daan.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Ma Iesu i piri taana naa, “Raa muaana i waninaar paa a ngaala na lukaara, ma i wapua taa mongoro na taara kupi diat a waan paat.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ma u ra pakaana bung na lukaara maa, i tula wa anuna tultul karom diat baa di aa aaring muga ta diat, kupi in ben pa diat ma ra pirpir lenbi, ‘Muaat a waan urin, maa a kum utnaa ia waninaar raap.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Iaku diat raap diat pir baatbaat diat ku. A mugaana i piri ku taana naa, ‘Iaau aa kul paa a pakaana pia. Ang waan ma ang baboi. Iaau aaring ui baa din maadek wa iaau maku.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Ma raa kaai i piri naa, ‘Iaau aa kul paa 10 karabaau, ang waan ma kupi ang walaar ta diat. Iaau aaring ui baa din maadek wa iaau maku.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Ma raa kaai i piri lenbi, ‘Mi ku iaau taulaa, ma pang pet laar paai kupi ang waan.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 “Io, a tultul i waan talili ma i wapua anuna tadaaru u ra kum pirpir maa. A tadaaru maa i kaankaan, ma i piri taa ra nuna tultul, ‘Un waan gagaa kup a kum ngaalangaala na aakapi ma a kum kinkinalik na aakapi u ra taamaan, ma un ben paa a kum iba na taara, diat baa diat kakakaa ku, a kum pula, ma ra kum papeu.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Namur taana a tultul i piri naa, ‘Tadaaru, iaau aa paam taa a kum utnaa raap baa u wetulaa kupi, iaku raa kum kolo liklik kuraa utbaai naruma.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 A tadaaru i piri taa ra tultul naa, ‘Un waan kup a kum ngaalangaala na aakapi ma a kum kinkinalik na aakapi nabuaal, ma un worwor paa a taara kupi diat a ruk, kupi anung ruma in teng wakaak.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Iaau piri taa muaat, pain te kon diat, baa di aa wapua muga ta diat, in wangaan ko ra nung lukaara.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 A ngaala na kor na taara diat weur ma Iesu. I tur tapuku karom diat ma i piri naa,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Baa te i nem na murmur iaau, ma i maari aakit tamaana, naana, anuna tabuan, a kum natnatuna liklik, a kum tatena liklik ma ra nuna lalaaun kaai, iaku pa i ngaala anuna maarmaari karom iaau, ia maa wakir anung naat na wawer.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Baa te kaai pa i puak paa anuna bolo kupi in murmur iaau, ia maa wakir anung naat na wawer.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Baa te kon muaat i nemi naa in paam ta ngaala na ruma, in ki wowowon kumun ma in paam amuga paa a mataa ra ruma raap, kupi in manaana uni baa in paam laar paai baa pate.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Kaduk baa pa in paami lenmaa, in paam taa ku in kabi ra ruma, ma pa in waraap laar paai. Io, a taara raap baa diat baboi, diat a tataur uni
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ma diat a piri naa, ‘A muaana mi i paam taa ku in kabi ra ruma iaku pa i waraap laar paai.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Baa ta king ungaai ma 10 aarip na taara na wineium in waan na wineium kup raa king ingen kaai baa anuna 20 aarip na taara na wineium, i koina baa in ki wowowon ma in nuknuk muga baa lelawaai diat topaa 20 aarip na taara baa pate.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Baa pate, io, in tula wa nuna kum tultul kupi diat a wakado a pirpir ma ra king kup a maalmaal baa a king i welwelik utbaai.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Lenkaai maa karom muaat, baa te kon muaat pa i maadek wa nuna kum ututnaa raap, ia maa wakir anung naat na wawer.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “A sol i koina, iaku baa ia raap a mapaakina, din wamapaak paai balet ma lelawaai?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Pa i topaa ta pinapaam ma pa in wakoina kaai a pia, din ong wai maku. Ia baa in talingaana, i koina baa in walangor mai.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.