João 4
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs NAA
1 A kum Parisaaio diat walangoroi naa Iesu i ben paa mongoro na taara na wawer, diat mongoro taa ra taara na wawer anun Ioaanes, ma i baapitaaiso diat.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Iaku maa Iesu ut pa i baapitaaiso te, anuna kum naat na wawer ku diat baapitaaiso.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Baa Iesu i nunurai naa a kum Parisaaio diat aa walangoroi, i waan paa taanga u ra papaar Iudaia ma i waan talili balet urong u ra papaar Gaalilaia.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 U ra nuna winawaan i nemi ut baa in waan aakit irong u ra papaar Samaaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Irong Samaaria, i waan paat u ra taamaan Sikaar, i marawaai ku naa ra pakaana pia baa Iaakob i tabaara natuna mai Iosep.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 A daanim baa Iaakob ia kil taai kuraa matira. Io, Iesu i talanguan a panina u ra nuna iokaana winawaan, ma i ki matira naa ra daanim maa. U ra pakaana bung maa in mage i aaklakua.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Io, raa tabuan Samaaria i waan paat kupi in itup. Iesu i piri taana naa, “Un tabaara iaau ma ta palaa.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Anuna kum naat na wawer diat aa waan u ra taamaan kupi diat a kul utnaa na winangaan.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 A tabuan Samaaria i baalu Iesu naa, “Ui a te Iudaia, ma iaau a tabuan Samaaria, aawa kabina baa u aaring iaau kup ta palaa?” Maa a kum te Iudaia pa diat wemaraam ma ra kum te Samaaria.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Iesu i baalui naa, “Baa u nunura a wetabaar anun God, ma u aa nunura kaai ia baa i aaring ui kup ta palaa, un aaringi, ma in tabaara ui ma ra palaa na lalaaun.”
10 Jesus respondeu:
11 A tabuan i piri taana naa, “Tadaaru, pa num ta ititup kupi un itup palaa mai, ma a daanim mi i dardarong aakit, taangawaai a palaa na lalaaun maa?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 U nuki naa u ngaala taan tabumiaat Iaakob baa i tabaara miaat ma ra daanim mi? Ia, ma a kum natnatuna liklik ma anuna kum wewagua kaai, diat raap diat inim koni.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Iesu i baalui naa, “Diat raap baa diat inim u ra palaa mi diat a maruk balet ku.
13 Jesus respondeu:
14 Iaku diat baa diat a inim u ra palaa baa ang tabaara diat mai, pain diat a maruk balet ma. A palaa maa ang tabaara diat mai, in welaar ma ra in mataa ra daanim u ra nundiat lalaaun baa in buabua paat ma in tabaara diat ma ra lalaaun takum.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 A tabuan i piri taana naa, “Tadaaru, tabaara iaau ma ra palaa maa, kupi koku ma iaau maruk, ma koku ma iaau waan liklik urin kup a initup.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Iesu i piri taana naa, “Un waan, ma un ben paa anum muaana ma mur a waan talili balet urin.”
16 Jesus disse:
17 A tabuan i baalui naa, “Pa nung ta muaana.” Iesu i piri naa, “A lingtatuna ut maa u piri naa pa num ta muaana.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 U aa taulaa ma lima na muaana, ma raa maa u ki ungaai mai mari, wakir anum muaana. A lingtatuna ut maa u piri taang.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 A tabuan i baalui naa, “Tadaaru, mi iaau nunurai naa ui a propet.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 A kum taptabumiaat taanga namuga diat lotlotu karom God u ra taangaai bi, iaku muaat a taara Iudaia muaat piri naa din lotu ku karom God inaanga Ierusalem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Iesu i piri taana naa, “Baboi, a lingtatuna bi ang piri taam, a pakaana bung in waan paat, baa pa muaat a lotu ma karom Tamaang u ra taangaai mi, ma inaanga kaai Ierusalem pate.
21 Jesus respondeu:
22 Muaat a kum te Samaaria pa muaat nunura ia baa muaat lotlotu karomi, ma miaat a taara Iudaia miaat nunura ut ia baa miaat lotlotu karomi, kabina maa a warwalaaun i waan paat ut ko ra taara Iudaia.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 A pakaana bung in waan paat ma mi ia waan paat, baa a kum dowot na tena lotu diat a lotu karom Tamaang u ra nion ma u ra lingtatuna. A kum mangaana tena lotu lenmaa Tamaang i nem aakit diat.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 God a nion, ma diat baa diat lotlotu karomi, diat a lotu ut u ra nion ma u ra lingtatuna.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 A tabuan i piri taana naa, “Iaau nunurai naa a Mesaia baa di waatungi naa Kaarisito, in waan paat, ma in wapuaana a kum utnaa raap karom miaat.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Iesu i baalui naa, “Iaau ut mi iaau pirpir taam.”
26 Então Jesus disse:
27 U ra pakaana bung ut maa, a kum naat na wawer diat waan talili, diat kakaian aakit baa diat babo Iesu diaar pirpir ma ra tabuan. Iaku maa pa te kon diat i tiri naa, “U nem aawa?” baa lenbi, “Aawa kabina baa u pirpir mai?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 A tabuan maa i waan paa ko ra nuna in palaa, i waan talili kup a taamaan ma i wapua a taara matira naa,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Aai, muaat a waan urin, muaat a babo raa muaana i wapua iaau u ra kum utnaa raap baa iaau aa paam tataai namuga. Kanaapi ia ma duk baa a Mesaia?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Io, a taara maa diat waan paa ko ra taamaan, ma diat waan karom Iesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Baa a tabuan ia waan, a kum naat na wawer diat aaringi naa, “Tena wawer, un wangaan paa.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Iaku Iesu i baalu diat ku naa, “Angaang utnaa na winangaan kuri ut baa pa muaat nunurai.”
32 Mas ele lhes disse:
33 A kum naat na wawer diat tiri wetwetalaai diat naa, “Kuraa te ia tabaara taai duk ma ta utnaa na winangaan?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Iesu i piri taan diat naa, “Angaang utnaa na winangaan bari ia, baa ang taraam u ra nemnem anun ia baa i tula wa iaau urin, ma ang paam araap wa anuna pinapaam.
34 Jesus lhes declarou:
35 Muaat laana piri lenbi, ‘Waat na kalaang utbaai kuraa baa din tangaa maraagaam.’ Iaku iaau piri taa muaat naa: Muaat a babo takado unamuga, ma muaat a babo a kum pinapaam, diat aa mugaan raap, ma ia ot kupi din tangaai.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 A muaana baa i tangaa apaat a wai ra pinapaam, i lo a wedok uni. Ma a wai ra nuna tinangaa a utnaa kup a lalaaun takum, kupi a muaana baa i mamaarut ma a muaana baa i tangaa, diaar a ora gaaia ungaai.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 A pirpir baa a taara diat laana piri i lingtatuna ut, lenbi, ‘Raa i mamaarut, ma raa i tangaa.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Io, iaau tula muaat kupi muaat a tangaa u ra pinapaam baa muaat ut pa muaat maarut taai. Raa taara ingen ut diat paam taai, ma muaat, muaat lo paa a wedok i ra nundiat pinapaam.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Mongoro na te Samaaria ko ra taamaan maa diat nurnur un Iesu. Diat nurnur kabina u ra pirpir anu ra tabuan baa i piri taan diat naa, “I wapua iaau u ra kum utnaa raap baa iaau paam taai namuga.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Io, a taara Samaaria diat waan karom Iesu ma diat aaring wowo paai kupi in ki naan diat, ma i ki paa ru bung matira.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ma mongoro balet diat nurnur, kabina u ra nuna pirpir.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Diat piri taa ra tabuan naa, “Mi miaat aa nurnur, wakir u ra pirpir baa u piri un Iesu, pate. Miaat ut miaat aa walangoroi ma miaat nunura lingtatunai naa ia a Tena Walaaun anu ra rakrakaan buaal.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Baa ia raap ru bung matira, Iesu i waan urong Gaalilaia.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Iesu ut ia wapua taa anuna kum naat na wawer naa, “A propet, a taara u ra nuna taamaan pa diat rui.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 A taara taangirong Gaalilaia diat aa waan paa u ra lukaara na waan likaai inaanga Ierusalem ma diat aa babo taa a kum utnaa Iesu i paami u ra lukaara. Io, baa Iesu i waan paat irong Gaalilaia, a taara diat gaaia paai.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Iesu i waan talili urong Kaana u ra papaar Gaalilaia, a taamaan baa i puku paa a palaa kupi in waain iaai. Raa mukmuga anu ra mataanitu, natunalik a muaana i malaapaang irong Kaapernaaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Baa i walangoroi naa Iesu i waan taanga Iudaia urong Gaalilaia, i waan karomi ma i aaringi kupi in waan urong Kaapernaaum ma in walaaun paa natunalik a muaana baa marawaai ma in maat.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Iesu i piri taana naa, “Pa muaat nurnur maut, baa pa muaat babo ta kum utnaa na kakaian ma ta kum wakilang.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 A mukmuga anu ra mataanitu i piri naa, “Tadaaru, daar a waan gagaa kaduk natunglik in maat!”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Iesu i piri taana naa, “Un waan ku, natumlik in lalaaun.” A muaana maa i nurnur u ra pirpir anun Iesu, ma i waan.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Baa pa i waan paat utbaai, anuna kum tultul diat waan baraatai ma diat wapuai lenbi, “Natumlik ia lalaaun.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 I tiri diat naa, “Woi na pakaana bung mulu maa natunglik i laangalaanga balet uni?” Diat baalui naa, “Nabung, un raain na pakaana bung u ra maluraap ina wuwan i raap koni.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tamaa ra naat i nuk paa a pakaana bung ut maa Iesu i piri karomi naa, “Natumlik in lalaaun balet.” Io, diwaatamaana raap diat nurnur un Iesu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 A utnaa mi, ia a weru wakilang Iesu i paami irong Gaalilaia, baa i waan taangirong Iudaia.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.