Atos 22
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ARA
1 “A kum tateng liklik, ma ra kum tamtamaang, muaat a walangoro a pirpir baa ang pir baat iaau mai.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Baa diat walangoroi baa i pirpir ma ra pirpir Ebraaio karom diat, diat tur wowowon raap. Ma i piri naa,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Iaau a te Iudaia, di buta iaau irong Taaso u ra papaar Kilikia. Iaau baarmaan taau ut min Ierusalem, ma iaau a naat na wawer ut anun Gamaaliel, ma i wer wakaak iaau u ra kum Naagagon anu ra kum taptabundaat taanga namuga, ma iaau papaam dekdek karom God lenutmi muaat paami.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ma iaau baanbaanaakaka a taara baa diat murmur a Aakapi anun Kaarisito. Iaau aak doko raa taara, ma raa taara kaai iaau aal pa diat, a kum muaana ma ra in tabuan utkaai, ma iaau waruk diat u ra ruma na karabus.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 A mukmuga na tena wetabaar karom God ma a taara na kiwung raap diat kaapa u ra kum utnaa mi kupi diat a wewapua uni, ma iaau lo paa a kum buk kon diat baa diat timui karom a kum tateindiat a kum te Iudaia irong Damaasko. Lenmaa iaau waan urong kupi ang aal paa a taara baa diat murmur a Aakapi anun Kaarisito, ang do pa diat ma ra kum sen ma ang aal diat kupi din naagagon diat inaanga Ierusalem.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Baa iaau waan waanwaan marawaai Damaasko, u ra ngaala na mage, a ngaala na kaapa taanginaanga u ra maawa i waan paat kakaian ma i baarabaara lili pa iaau.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ma iaau puka pari unapia, ma iaau walangoro in ingaan raa i piri karom iaau lenbi, ‘Saul, Saul, aawa kabina maa u baanbaanaakaka iaau?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ma iaau tiri lenbi, ‘Tadaaru, woi ui?’ Ma i baalu iaau naa, ‘Iaau Iesu, a te Naasaret, baa u baanbaanaakaka iaau.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ma a taara baa miaat weur, diat babo a kaapa, iaku pa diat walangoro in ingaan raa baa i pirpir karom iaau.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ma iaau tiri, ‘Tadaaru, aawa maa ang paami?’ Ma a Tadaaru i baalu iaau lenbi, ‘Un tur ma un waan paat urong Damaasko, ma din wapua ui u ra kum utnaa baa di aa wakilang taai kupi un paami.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Diat baa miaat weur ungaai diat paam paa a limaang ma diat wabenben paat iaau urong Damaasko, maa kabina iaau pula u ra dekdek i ra kaapa.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Raa muaana, a iaana Aanania, a dowot na tena lotu baa i murmur ot paa a kum Naagagon, ma a taara Iudaia raap baa diat ki matira, diat urur aakit uni,
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 i waan paat karom iaau, ma i tur marawaai karom iaau, i piri naa, ‘Saul, tenglik, un babo balet.’ Ma u ra pakaana bung ut maa, a mataang i tapalaa ma iaau babo paa Aanania.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ma Aanania i piri karom iaau naa, ‘God anu ra nundaat wuna taara taanga namuga ia pilak ta ui, kupi un nunura anuna nemnem, ma un babo a Tena Takado, ma un walangoro anuna pirpir ko ra waana.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ma ui un tena wewapua anuna karom a taara raap u ra utnaa mi baa u aa babo taai ma u aa walangoro taai kaai.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Io, aawa maa u ki paai? Un tur, ma din baapitaaiso ui, ma un aaraaring u ra iaana, kupi din una wa anum kum aakaina mangamangaan.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 — ausente —
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ma iaau piri taana naa, ‘Tadaaru, diat nunurai naa iaau laana ruk u ra kum rumruma na lotu raap ma iaau aal diat baa diat nurnur un ui, ma iaau raapu diat.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ma baa di aak doko Stepaano, ia baa i wewapua un ui, iaau kaai iaau tur ut matira, iaau mulaaot ungaai ma diat, ma iaau baboura a kum maalu anundiat baa diat aak dokoi.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ma i piri karom iaau naa, ‘Un waan, ang tula welwelik wa ui urong karom a taara baa wakir a taara Iudaia.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 A taara diat walangoro a pirpir anun Paaulo tuk taau ut u ra pirpir mi. Namur diat ge ma ra ngaala na ingaandiat naa, “Din aak doko wai! I koina baa a mangaana muaana lenmi in panaai ko ra rakrakaan buaal, pa i koina baa in lalaaun.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Baa diat ge lenmi, diat paa wa anundiat kum maalu baa diat burung baat anundiat minong mai, ma diat ong lamlamira in kabu unaanga nate.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ma a ngaala na mukmuga i naagagoni baa din ben Paaulo u ra ruma anu ra kum tena wineium, ma din raapui ma din tiri kupi din manaana baa aawa a kabina maa a taara diat ge lenmi uni.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Baa diat wi taai ma ra kum sen, kupi diat a raapui, Paaulo i piri karom a mukmuga anu ra kum tena wineium baa i tur marawaai karomi naa, “Lelawaai, i takado ku baa muaat a raapu ta te Rom, baa pa di naagagoni utbaai?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Baa a mukmuga anu ra taara na wineium i walangoroi, i waan karom anuna mukmuga, ma i piri taana lenbi, “Aawa mi u nem na paami? Maa a muaana mi a te Rom.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Io, a ngaala na mukmuga i waan karom Paaulo ma i tiri naa, “Aai, wapua iaau. Ui a te Rom, ni?” Ma i baalui naa, “Maia. Iaau a te Rom.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ma a ngaala na mukmuga i piri naa, “Iaau kaai iaau kul a naagagon kupi ang te Rom ma ra ngaala na maani.” Ma Paaulo i baalui naa, “Iaau pate. Di buta iaau ut a te Rom.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ma diat, baa diat nem na tiri, diat tur weraan gagaa maut koni. Ma baa a ngaala na mukmuga i nunurai naa Paaulo a te Rom, i burut, maa ia wi taai ma ra sen.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 U ra bung namur taana, baa a ngaala na mukmuga i nemi kupi in manaana wakaak paa u ra utnaa baa a taara Iudaia diat takuna Paaulo uni, i palaa wa a sen, ma i wetulaa kup a kum ngaala na tena wetabaar karom God, ma a taara na kiwung raap kaai, kupi diat a waan ungaai. Ma i ben apari paa Paaulo, ma i watur taai namuga namataandiat.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.