Mateus 27
Mushog Testamento (QXONT) vs NVT
1 Tsaypita patsa waräriptinnam mandacog sacerdöticuna y Israel runacunapa puëdeg autoridänincuna willanacuyargan Jesusta wanutsiyänanpä.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Tsaynö cösa willanacurirnam maquipita watarcur Jesusta apatsiyargan Roma nacionpita mandacog Pilatuman.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Jesusta wanutsiyänanpä autoridäcuna willanacuyanganta musyasquirnam Judas Iscariote pasaypa llaquicurgan. Ranticunganta pësacurmi quimsa chunca (30) yurag gellëta chasquinganta cutitsipaycurgan sacerdöticunaman.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Tsaynö cutitsirnam paycunata nirgan: “Jutsamanmi jegarpurgö jutsaynag runata gamcunata entregarnin”.
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Tsaynö niyaptinmi Judasga tsay gellëta templuman jichariycur aywacurgan. Nircurnam jinan öra jurcacurgan.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Tsaynam mandacog sacerdöticuna tsay gellëta gorircur niyargan: “Cay gellëga runapa yawarninpa chaninmi. Tsaynö captin manam ofrenda gellëmanga tallushwantsu” nir.
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Tsaynam willanacur tsay gellëwan rantiyargan manca rurag runapa chacranta. Tsay chacrata rantiyargan juclä nacion runacuna wanur tsaychö pampacuyänanpämi.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Jesuspa yawarninpa chanin captinmi tsay chacrapa jutinta runacuna niyan “Yawar Pampa” nirnin.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Mandacog sacerdöticuna chacrata tsaynö rantiyanganwanmi cumplirgan Tayta Diospa unay willacognin profëta Jeremias gellgangan. Tsay gellganganga caynömi nican: “Paypa preciun ayca cananpäpis Israel runacuna niyangannöllam quimsa chunca (30) gellëta chasquiyargan.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Tsay gellëwanmi Tayta Dios ningannölla manca rurag runapa chacranta rantiyargan” nir.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Tsaypita mandacog Pilatuman Jesusta prësu chaycatsiyaptinnam tapurgan: “¿Rasunpacu gamga canqui Israel runacunapa mandacog reynin?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Tsaychö mandacog sacerdöticuna y puëdeg autoridäcuna imaycata llullacurcur niyaptinpis Jesusga manam imatapis parlacurgantsu.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Tsaynam Pilato nirgan: “¿Manacu imatapis ninqui gampa contrayqui imaycata niyäshuptiquipis?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Tsaynö niptinpis Jesusga manam imatapis parlacurgantsu. Tsaymi Pilatoga ima niytapis puëdirgannatsu.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Wata watam Pascua fiestachöga Pilato cachaycog juc prësuta runacuna mañayangan cagta.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Tsaychömi prësu wichgaraycargan juc runa Barrabas jutiyog. Paypa mana alli rurag cayninga pipita maypitapis regishgam cargan.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 — ausente —
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 — ausente —
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Tsaypita Jesusta juzgar Pilato jamaraycaptinmi warmin willacascatsirgan caynö nir: “Jesus niyangan runaga jutsaynagmi. Ama paypa contran mëticuytsu. Canan pagas pasaypa mana allicunatam suëñupäcuycurgö tsay runata prësurätsiyaptin”.
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Tsaynö warmin willacatsishga captin Pilato Jesusta cachariyta munaptinpis tsaychö caycag mandacog sacerdöticuna y llapan autoridäcunam runacunata aquishapäyargan: “Barrabasta cachariy. Jesusga wanutsun” niyänanpä.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Tsaynö niyaptinmi yapay Pilato tapurgan: “¿Maygantatä cacharishä?” nir. Niptinnam runacuna gayararrä niyargan: “¡Barrabasta cachariycuyga!” nirnin.
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Tsaynö niyaptin Pilatunam nirgan: “Tsaynö captinga cay apayämungayqui reyniquicuna nisha Jesustaga ¿imatatä rurashä?” nir.
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Tsaynam Pilato nirgan: “Cruzchö wanunanpäga ¿ima mana allitatä rurashga?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Runacuna tsaynö masrä gayaraypa niyaptinnam ima ruraytapis manana puëdirgantsu. Tsaynö caycangantanam yacuta apascatsimur llapancunapa ñöpanchö maquinta awicur nirgan: “Nogaga manam cuentayognatsu callä. ¡Cay runata gamcunana wanutsirpis mana wanutsirpis cacuyay!” nir.
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Tsaynö niptinnam runacuna niyargan: “Nogacunam y wamräcunam cay runa wanunganpita cuentayog cayäshä” nir.
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Runacuna tsaynö niyaptinnam Pilato Barrabasta cachaycurgan. Nircurnam Jesusta astarcatsir Roma soldäducunaman entregaycurgan crucificayänanpä.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Tsaypitanam soldäducuna Jesusta apayargan cuartelnincunaman. Tsayman llapan soldäducuna goricaycurmi maytsayninpa jiruruparäyargan.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Nircurmi asipäyänan raycur röpanta llogtiscatsir reypa puca mantuntanö agshutsiyargan.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Tsaynömi cashapita corönatapis umanman churapäyargan. Derëcha cag maquinmanpis väratam aptapäyargan. Nircurmi ñöpanman gonguricog tucur asipar niyargan: “¡Alabashga catsun Israel runacunapa reynin!” nir.
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Tsaynömi togaparpis ushayargan. Aptaraycangan värata gechurirmi jucrä jucrä uman umallan wiruyargan.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Tsaynö imaycata rurar ajayasquirnam agshutsiyangan puca mantuta llogtiratsir cangan quiquinpa röpantana jatitsiyargan. Nircurmi crucificayänanpä apayargan.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Tsaynö Jesusta cruzchö clavag apaycarnam tincuyargan Cirene marcapita Simon jutiyog juc runawan. Paytam Jesus apaycangan cruzta umrutsiyargan.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Nircurnam Jesusta chätsiyargan Golgotaman. Golgota ninanga cargan “calavëra sitiu” ninanmi.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Tsaychönam vïnutawan juc usuncätsicog jampita Jesus upunanta munayargan nanayta mana mayananpä. Tsaynam yawarcurga mana upuyta munargantsu.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Tsaypita Jesusta crucificasquirnam soldäducuna Jesuspa röpanta sortiyayargan mayganpis gänag cag apacunanpä.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Nircurnam soldäducuna tsaychö täpar quëdayargan.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Tsaypita juc letrërutanam tablachö gellgarcur cruzpa puntanman clavayargan. Tsay letrëruchöga caynömi gellgayargan: “CAY JESUSGA ISRAEL RUNACUNAPA REYNINMI” nirnin.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Jesusta crucificayangan lädunmannam ishcay ladroncunata crucificayargan, jucagta derëcha cag lädunman y jucagtana itsog cag lädunman.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Cruzchö Jesus caycagta ricarnin tsaypa päsag runacunapis asiparmi umancunata awirninrä niyargan:
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 “‘Templuta juchuscatsirmi quimsa junagllata sharcaratsishä’ nicarga mä salvacuy ari. Tayta Dios cachamungan salvacog rasunpa carga ¿imanirtä cruzpita yarparamunquitsu?” nirnin.
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Tsaynömi mandacog sacerdöticuna, ley yachatsicogcuna, y puëdeg autoridäcunapis Jesusta asiparnin niyargan:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Juccunataga salvarganchä. Canan ¿imanirtä quiquinga salvacuyta puëdintsu? Israel runacunapa reynin caycarga, mä cruzpita yarparamutsun nogantsicpis paymanna criyicunantsicpä.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 ‘Tayta Diospa tsurinmi cä’ y ‘Paymanmi yäracü’ nimargantsicchä. Rasunpa tsurin captinga, mä Tayta Dios cuyapar salvatsun ari” nir.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Tsaynöllam ñöpanchö crucificaraycag ladroncunapis burlacuyargan.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Tsay junagga pullan junagpitam patsapis tsacasquirgan tardi mallwayyag.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Tardi mallwaychö rupay caycaptinmi Jesus llapan callpanwan nirgan: “Eli, Eli, ¿lema sabactani?” nir. (Tsay ninanga “Tayta Diosllä, Tayta Diosllä, ¿imanirtä dejariycamarguyqui?” ninanmi.)
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Tsaynö niptin tsaychö caycag waquin runacunaga caynömi niyargan: “Diospa willacognin profëta Eliasmanmi gayacuycan” nir.
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Tsaynam juc runa hisöputa gerupa puntanman watarcur upucuyänan ayag vïnuman tullpurgan Jesusta shogutsinanpä.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Tsaynö ruraptinnam waquin runacuna niyargan: “Ama tsayta ruraytsu. Mä, ricashun Elias shamungacush cruzpita jipeg” nir.
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Tsaypitaga Jesus yapay fuertipa gayarasquirmi wanusquirgan.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Jesus wanusquingan öram templuchö alli awashga jatun cortïnapis janapita urayninpa rachisquirgan. Tsaymi pasaypa patsa tsuctsucyaptin gagacunapis paquicar ushargan.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 — ausente —
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 — ausente —
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Jesusta täpaycag capitanpis soldäduncunapis patsa pasaypa cuyuptin y imaycapis päsangancunata ricarnin pasaypam mantsacäyargan. Tsaymi niyargan: “¡Cay runaga rasunpam Tayta Diospa tsurin cashga!” nir.
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Tsaychömi atsca warmicunapis carulällapita ricaräyargan. Tsay warmicunaga yanaparnin Galileapita gatiragcunam cayargan.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Paycunawanmi caycargan Maria Magdalena, Santiagupa y Josepa maman Maria, y Zebedeupa warmin.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Tsaypita patsa tsacanaycaptinnam Pilatuman chargan Arimatea marcapita Jose. Payga rïcu runam cargan. Y Jesucristuman criyicog runam carganpis.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Tsaynam Pilatuta mañargan Jesuspa ayanta cruzpita jipirir pampaycunanpä. Tsaynö mañaptinnam Pilato soldäduncunata nirgan Jesuspa ayanta cachapaycuyänanpä.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Tsaynö cachapariyaptinnam lïnupita fïnu säbanaswan piturgan.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Nircurnam gagachö tsayrä uchcutsishga sepultüraman Jesusta pampargan. Tsay sepultürataga quiquin pampacunanpämi Jose uchcutsinä. Tsaypitanam jatuncaray rumiwan sepultürapa puncunta tsapaycur aywacurgan.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Pay aywacuptinpis Maria Magdalena mas jucag Mariaga Jesuspa sepultüran ñöpanchömi jina jamaraycäyargan.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 — ausente —
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 — ausente —
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Tsaymi gamta niyällä soldäduyquicunawan sepultürata quimsa junag päsanganyag täpaycatsillänayquipä. Mana täpatsiptiquega tsacaypa discïpuluncuna aywaycurmi Jesuspa ayanta suwasquiyanga. Nircurmi runacunata criyitsiyanga: ‘Wanunganpitam Jesus cawariscamushga’ nirnin. Tsaynö nir llullacuyaptinga puntacunapitapis masrämi runawan mana allichö cashun” nir.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Tsaynö niyaptinnam Pilato nirgan: “Soldäducunata aywar churayämuy täpayänanpä”.
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Tsaynö niptinmi aywar sepultüra tsaparag rumipa juc cuchunta cërawan lagayargan pipis quichaptin imaptinga musyacänanpä. Nircurnam soldäducunata täpayänanpä dejaycur cutiriyargan.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.