Mateus 22

Mushog Testamento (QXONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tsaypitanam gloriaman yaycuypä cagtana Jesus yachatsirgan casacuy fiestaman iwalatsiypa caynö nir:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Juc reymi ollgu tsurin casacuptin fiestata ruranä.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Tsaynam wätaynincunata cachanä invitangan runacunata casacuy fiestaman pushayämunanpä. Tsay invitäduncunaga manam ni mayganpis aywayta munayänätsu.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Tsaypita yapaymi waquin wätaynincunatana cachanä caynö nir gayayämunanpä: ‘Törucunata y weran weran cag ashmacunata pishtascäratsir micuyta cusnacatsishganam caycan. Llapanpis gayatsingäcuna päsacayällämutsun tsurï casacuycaptinga’ nir.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Tsaynö gayatsiptinpis manam ni mayganpis aywayänätsu. Tsay aywayänanpa rantinmi waquincuna aywacuyänä chacran arog. Waquinnam aywayänä negociuncunaman ranticog.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Waquinnam tsay cachancunata magayänä y wanutsiyänä”.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 “Tsaynam fiesta rurag reyga feyupa ajarna soldäduncunata cachanä wätaynin wanutsegcunata wanutsiyänanpä y marcancunatapis rupatsir ushacätsiyänanpä.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Nircurnam wätaynincunata ninä: ‘Tsurïpa casamientunta celebranäpä llapanpis listunam cashga. Tsaynö caycaptinpis tsay gayatsingä runacuna imapäpis mana cuentayämarmi mana shayämushgatsu.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Cananga cällicunapa aywar runacunata pitapis maytapis willayämuy cay listapacushga fiestaman shayämunanpä’ nir”.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 “Tsaynö niycuptinnam wätaynincunaga tincuyanganpita alli runatapis mana alli runatapis willayaptin aywayänä wayipis juntagpä.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 Tsaynam reyga runacunaman ricag yaycurna ricasquinä tsaychö juc runa casacogta mana respitar lluta röpashgalla caycagta.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Tsaynam tsay runata tapunä: ‘Amïgu, ¿imanirtä cayman yaycamurguyqui alli röpayquita mana trocacullar?’ nir. Tsaynö tapuptinnam tsay runaga imaninäpistsu mana trocacullar aywashga car.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Tsaynam wätaynincunata rey ninä: ‘Cay runa tsurïta imapäpis mana cuentar tsaynö shamunganpita chaquinta maquinta pancarcur tsacayman jitarpayämuy. Tsaychömi wagar quiruntapis uchur yarpayta taringa’ nir”.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Tsaynö cuentacurirmi Jesus nirgan: “Tsaynö Tayta Dios llapan runacunata gloriaman chäyänanpä gayatsiptinpis tsurinta respitar cäsucogcunallam ñöpanmanga chäyanga” nir.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Tsaypitanam fariseucuna templupita yargurir willanacuyargan achäquita ashirninna alli shimillancunapa Jesusta parlapäyänanpä, tsaychö llutanta niptinga prësur apatsiyänanpä.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Tsaynam imata niyänanpäpis shumag yacharcatsir fariseucuna cachayargan runancunata y Herodespa janan sharcog runacunata. Tsay aywagcunam Jesusta niyargan: “Taytay, nogacuna musyayämi Tayta Dios munangannö runacuna cawayänanpä imaypis yachatsicuycangayquita. Gamga imata yachatsicurpis maychöpis mana mantsapacuypam yachatsicunqui.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Cananga jucta tapucuyälläshayqui, taytay. ¿Roma nacionman impuestuta pägashwancu o manacu?” nir.
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Llutanta parlatsiyta munar yachayllapa tapuyanganta musyarnam Jesus nirgan: “¡Alli tucur parlagcuna! ¿Imanirtä gamcuna tsaynö tapupäyämänayquipä willanacuyarguyqui?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Mä, ricatsimay tsay impuestuta pägacuyänayqui gellëta”.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Tsayta ricaycurnam Jesus tapurgan: “Cay gellëchö ¿pï runapa reträtuntä caycan? ¿Pipa jutintä gellgaraycan?” nir.
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Tsaynö tapuptinnam niyargan: “Romachö mandamagnintsic emperadorpam”.
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Tsaynö niptinnam tsay runacuna imaniytapis mana puëdirna aywacuyargan.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Tsay junagllam waquin saduceo cag runacunapis Jesusman chäyargan. Nircurmi wanushgacuna cawariyämunanpä cagta mana criyir caynö niyargan:
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Taytay, Moises gellganganchöga caynömi nican: ‘Juc runa tsuriynaglla wanucuptin gepa cag wauginna llumtsuynin viüdawan tätsun. Tsaynöpam viüdachö wamran yuriptin tsay wanog cag wauginpa tsurin cuentana canga’ nir.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Tsaymi canan cuentariyäshayqui, taytay. Ganchis (7) waugicunash cayänä. Mayor cagshi juc warmiwan tänä. Payga tsurin manarä captinshi wanucunä. Tsayna gepan cag wauginnash tänä tsay viüdawan.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Tsaypita paypis tsurin manarä captinshi wanusquinä. Tsaypita mas ñuñushga cagna tänä tsay viüdawan. Paypis wanusquinä tsurin manarä captinllarä. Tsaynölla llapan waugiwanpis tsay viüdaga wanuyayllanta tänä.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Tsaypitana tsay viüdapis wanucunä.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Canan mä, niyämay. Wanushgacunata Tayta Dios cawaritsimunan junagga ¿mayganpa warmintä canga, ganchis waugiwan tashga caycaptinga?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Tsaynö niyaptinnam Jesus nirgan: “Tsaynö nirnin Diospa palabran gellgaranganta liyiycarpis imata ningantapis manam tantiyayanquitsu. Runacunata Tayta Diosmi poderninwan cawaritsimunga.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Wanuyanganpita cawarircamurga mananam warmiyog ni gowayogpis cayanganatsu, sinöga ciëluchö caycag angelcunanöllanam cayanga.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Wanushgacuna cawariyämunanpä cagta ¿manacu liyiyarguyqui Diospa palabran gellgaranganta? [Abraham, Isaac, y Jacob wanunganpitaga alli unaytarämi Tayta Dios Moisesta parlapargan caynö:]
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Nogaga Abraham, Isaac, y Jacob adoraycäyangan Diosmi cä’ nir. Wanushgacuna mana cawariyämunan captinga ¿imanöpatä Abraham, Isaac, y Jacob Tayta Diosta adoraycäyanman? Tsaynö caycaptinga ¿imanirtä gamcuna mana criyiyanquitsu wanushgacuna cawariyämunanpä cagta ni runacuna almayog cayanganta?”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Tsay ningancunata wiyaycurnam runacuna cushicuyargan Jesuspa yachatsicuyninpita.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Tsaypita saduceucunata Jesus upällaratsinganta musyarnam fariseucuna goricaycur yapay willanacuyargan Jesusta achäquita ashiparnin llutancunata parlatsiyta munar.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Tsaynö willanacurirmi ley yachatsicog juc musyag runa Jesusta tapurgan:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Taytay, ¿maygan mandamientutatä mas cäsucushwan?” nir.
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Tsaynö tapuptinmi Jesus nirgan: “‘Llapan shonguyquiwan y llapan yarpayniquiwan imaypis Tayta Diosta cäsurnin cawayay’.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Tsay mandamientum llapan mandamientupitapis mas cumplinantsicpäga caycan.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Tsaynöllam jucag mandamientupis nican: ‘Runa mayiquita llapan shonguyquiwan cuyay’ nir.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Tsay ishcay mandamientuta cumplirga Moises gellgangan llapan mandamientucunata y profëtacuna gellgayangan mandamientucunatapis cumpliycag cuentam caycäyanqui” nir.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Tsaypitanam fariseucuna tsaychö goriraycäyaptin paycunatana Jesus tapurgan:
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Gamcunapäga ¿maygan castapitatä salvacog yuringa?” nir.
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Tsaynam Jesus nirgan: “[Unay rey Davidpa castanpita captinmi gamcunaga yarpäyanqui salvacog shamog runalla canganta. Payga manam runallatsu, sinöga Diosmi.] Runalla captinga ¿imanirtä rey caycar quiquin Davidpis Espiritu Santo tantiyatsiptin salvacog rey canganta ninman cargan? Tsay ningantam David gellgargan caynö:
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Salvacogga mandacog reynïmi.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Tsaynö caycaptinga ¿imanöpatä salvacogga Davidnö runalla canman quiquin Davidpis salvacog rey canganta nicaptinga?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Tsaynö niptin manam pipis contestayta puëdiyargantsu. Tsaymi tsay junagpita tsariyta munagcuna mastaga tapupayta almitiyargannatsu.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.