Marcos 5
Mushog Testamento (QXONT) vs NVT
1 Tsaynö aywaraycarnam Galilea gochapa wac-tsimpan “Gerasa” ningan marcaman päsariyargan.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Tsaychö Jesus büquipita yarpuriptinnam supay löcuyätsingan juc runa caru panteonpita yargascamur cörrillapa shamurgan.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Tsay runaga panteoncunachö täcogmi cargan. Supaycunapa munayninchö captin mana ni pipis tsarayta puëdiyänätsu ni cadinacunawan pancarninpis.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Atsca cuti chaquipita maquipita runacuna pancayaptinpis supayyog car tsay runaga cadinatapis ichic ichicllaman rachir ushacätseg. Manam ni pipis puëdiyänätsu ni imanaytapis.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Tsay runaga pagasnin junagnin purinä gayarar gagacunapapis panteoncunapapis rumicunawan tacacurnin.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Tsaynam Jesusta ricasquir tsay runa cörrillapa aywargan Jesuspa ñöpanman gonguricog. Tsaynö payman aywaptinnam Jesus nirgan: “¡Gam supay, cay runapita yarguy!” nir.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Tsaynam supayta Jesus tapurgan: “¿Imatä jutiqui?” nir.
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Tsaynö nisquirmi Jesusta rugacurgan: “Ama nogacunata caru marcacunamanga gargaycayämaytsu” nirnin.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Tsay caycäyangan washa lädun jircan niragchömi atsca cuchicuna micuycäyargan.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Tsaynam supaycuna Jesusta yapay rugar niyargan: “Tagaychö caycag cuchicunallaman cachaycayämay yaycucuycuyänäpä” nir.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Tsaychö cuchicunaman aywayänanpä Jesus niptinnam runapita yargurir ishcay waranganö (2,000) cuchicunaman yaycucuycuyargan. Tsaynam cuchicunaga acataycachaycar gochaman jegarpäriyargan. Tsaychömi chipyaypa shengacar wanuyargan.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Tsayta ricaycur cuchi mitsegcunaga geshpir aywacuyargan marcapam ricayangancunata willacuyänanpä. Tsay willacuyaptinnam runacunaga marcapita shayämurgan: “Mä imash päsaycushga” nirnin.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Jesus caycanganman chaycurnam ricayargan supay löcuyätsingan runa trocapäcushga shumag fisyunchöna jamaraycagta. Tsayta ricaycur runacunaga pasaypam mantsariyargan.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Marcapita chag runacunata willayargan supayyog runata Jesus allïtsingantam y gochaman cuchicuna jegayangantam.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Tsaynam runacuna Jesusta rugar niyargan tsay marcapita jucläpa aywacunanpä.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Tsaynam Jesus büquiman yarcuraycaptinna alliyag runa rugar nirgan: “Taytay, gamwan aywacuytam noga munä. Pushacallämay” nirnin.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Tsaynö niptinnam Jesus nirgan: “Nogawan aywacunayquipa rantinga wayiquipa cutir marca mayiquicunata willay gamta cuyapäshurniqui Tayta Dios allïtsishungayquita” nir.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Tsaynam runa marcanman cutiycur Decapolis provinciapa maytsay marcancunapa purirgan Jesus cuyapar paypä ruranganta willacurnin. Tsay willacunganta wiyarnin runacunaga imanömi espantacur parlayargan supay löcuyätsinganpita Jesus allïtsinganta.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Tsaypita Jesus büquiwan gocha wac-tsimpanman chärinanpäga pasaypa atscam runacuna quichquishga goriraycäyargan Jesusta shuyacur.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Tsaymannam Israel runacunapa autoridänin Jairo jutiyog runa chärirgan. Payga cargan Tayta Diosman mañacur goricäyangancunachö mandacogmi. Tsay runam Jesuspa ñöpanman gonguricuycur rugacur nirgan:
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 “Taytay, warmi tsurïchä wanuycanna. Acu jinallachö wayïman aywayculläshun maquillayquiwan yataycunayquipä. Tsayga allircur cawangam” nir.
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Tsaynam Jairuwan Jesus aywaraycäyargan wayinman. Y atsca runacunam gepanta aywayargan.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Tsay runacunachömi juc warmi aywargan chunca ishcay (12) watana yawar apaywan geshyagyashga.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Tsay warmega atscag jampicogcunachö jampicurninpis manam allirgantsu. Tsaynöpam imaycancunatapis pasaypa ranticurna ushargan. Payga jampicur allïnanpa rantin masmi antsargan.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Tsay warmega geshyagyashga runacunata Jesus allïtsinganta musyarmi runacunapa rurinllapa yaycuycur Jesuspa röpanta yataycurgan.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Tsay warmega yarpänä shongunllachö: “Jesuspa röpallantapis yataycurga allisquishämi” nir.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Tsay yarpangannö Jesuspa röpanta gepallanpa yataycuptinmi yawar aywaynin pärasquirgan. Y jinallanchömi quiquin warmipis allisquingantaga mayasquirgan.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Tsay warmi allinganta tantiyasquirnam gepanchö runacunaman ticraycur Jesus tapurgan: “¿Pitä yataycamushga röpäta?” nir.
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Tsaynam discïpuluncuna niyargan: “Tayta Jesus, ¡cay atsca runachöga imanöparächi musyashwan röpayquita pï yatamungantapis! ¿Imanirtä gamga tapucunqui: ‘¿Pitä röpäta yatamushga?’ nirnin?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Tsaynö niyaptinnam Jesus llapanta ricapargan: “Mä ¿pishi yatamashga?” nir.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Tsaynam warmi allisquinganta tantiyar mantsariywan tsuctsucyarrä Jesuspa ñöpanman gonguricuycurgan caynö nir: “Señor Jesus, nogallämi röpayquita yataycallämurgö”.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Tsaynö niptinnam Jesus nirgan: “Hïja, nogaman yäracamurmi tsay geshyayquipita allirguyqui. Cananga cushishgana cuticuy” nir.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Jesus tsaynö parlapaycaptinmi Jairupa willacognincuna chaycur caynö niyargan: “Tayta Jairo, tsuriquega wanushganam. ¿Imapänatä Jesustapis wayiquiman pushanqui?” nir.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Tsaynö negta wiyaycurnam Jesus Jairuta ricarcur nirgan: “Ama llaquicuytsu. Nogallaman yäracamuyga” nir.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Tsaynam Jairupa wayinman Jesus aywargan discïpuluncuna Pedruta, Santiaguta, y Juanta pusharcur. Waquincuna aywayänantaga manam munargantsu.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Jairupa wayinman chaycur rasunpapis tarisquiyargan wamra wanushgana caycagtam y tsaychö atsca runacuna pasaypa wagaycäyagtam.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Tsaynam Jesus caynö nirgan: “¿Imatatä tsayläya wagayanqui? Cay wamra wanushga caycarpis punuycagnöllam riccharcamunga” nir.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Tsaynö niptin Jesustaga runacuna asipäyarganmi.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Tsaychönam Jesus wamrata maquinpita tsarircur caynö nirgan: “Wamra, sharcamuy” nirnin.
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Tsaynö niptin wamraga jinan öram sharcarcamur purir gallaycurgan. Tsay wamraga cargan chunca ishcay (12) watayogmi. Jesus cawarircatsimuptin wamrapaga papänincuna pasaypa espantacurmi cushicuyargan.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Tsaypitanam paycunata Jesus nirgan: “Cay wamrata cawatsimungäta pitapis willacuycäyanquimantä” nir. Nisquirnam nirgan wamrata micunan garayänanpä.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.