Marcos 12
Mushog Testamento (QXONT) vs NVT
1 Tsaypitanam Jesus yachatsicurnin nirgan: “Juc runam chacranman üvata plantatsinä. Nircur maytsayninpa genchatsinä. Tsaynö gencharatsirna üvapa yacunta gapinanpäpis juc puchachö pözuta ruratsinä. Nircurnam täpatsinanpäpis jinan chacrachö juc tsucllata ruratsinä. Tsaynö llapantapis rurascatsirnam tsaychö arupagnin runacunata arrendädu jagipaycur juclä caru marcapa aywacunä.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Tsaypita üva cosëcha gallariptinna juc empliyädunta cachanä payta töcangan cagta gorimunanpä.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Tsayna empliyädun chäriptinga chacran tsararag runacuna magacacharcur mana imatapis raquipällar garguriyänä”.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 “Tsayna chacrayog runaga juctana empliyädunta cachanä. Paytapis tsaynölla chacran tsararag runacunaga samgar umantapis paquir usharcur imaycata gayaparcurrä garguriyänä.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Tsaypita mas juctana chacrayog cachanä. Paytaga wanuratsiyänä. Tsayna chacrayogga mas atscagtana cachanä. Paycunatapis waquinta magayänä, waquintana wanutsiyänä”.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 “Tsä, chacrayogpaga cuyay tsurinllana quëdasquinä. Tsayna payta cachanä caynö yarpar: ‘Cay tsurïtaga respitarnin manam imanayämunganatsu’ nirnin”.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 “Tsayna chacrayogpa tsurin yaycuraycagta ricasquirga chacra arrendarag runacunaga willanacuyänä: ‘Tagaymi cay chacrawanga heredëru quëdanga. Payta wanuriycatsishun chacran nogantsicpäna cacunanpä’ nir”.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 “Tsaynö willanacusquirna chacrayogpa tsurintapis tsarisquir wanuratsiyänä. Nircur ayantapis chacranpita jucläman jitariyänä”.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Tsaycunata parlapärirnam Jesus nirgan: “Quiquin chacrayog chaycur tsay runacunata ¿imatarä ruranga? Chacran arrendaragcunata wanuscäratsirmi juccunatana chacranta arrendacunga”.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Tsaynö nisquirnam Jesus nirgan: “Gamcuna infiernuman mana gaycucayta munarga tantiyacuyänayquim caynö nir Tayta Diospa palabran gellgarangantapis:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Tsaynömi nogata runacuna mana välegpä cuentayämaptinpis Tayta Diosga alläpa väleg canäpä churamashga. Tsayga ima cushicuypämi criyicogcunapä’ ”.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Tsaynö Jesus parlapäriptin tsaychö autoridäcuna contrancuna parlaycanganta musyarnam prësuytana munayargan. Peru atscag runacunata mantsacurninmi imatapis mana rurayllapa aywacuyargan.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Tsaypitanam fariseucuna y rey Herodespa cumpinchincuna willanacur Jesusman aywayargan alli shimincunallapa tapucog tucur, Roma mandacogpa contran parlaptinga tsaynöpa prësuyänanpä.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Chaycurnam caynö niyargan: “Taytay, nogacuna musyayämi rasun cagllata imaypis gam yachatsicungayquita. Gamga Tayta Dios munangannö runacuna cawayänanpämi yachatsicunqui. Imata parlarpis pitapis mana mantsapacuypam ninqui. Tsaynö captin tapucuriyälläshayqui. Munayninchö catsimagnintsic Roma nacionpä impuestuta ¿pägashwancu o manacu pagashwan?” nir.
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Tsaynam paycuna yachay shimincunawan parlapaycäyanganta musyarnin Jesus nirgan: “¡Imanirtä imaycanöpa llutancunata parlatsiyämaypä wanuycuyanqui! Mä, juc gellëta apamur ricatsiyämay” nir.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Tsaypita gellëta apapaycuyaptinnam Jesus nirgan: “Cay gellëchöga ¿pipa reträtuntä caycan? ¿Pipa jutintä gellgaraycan?”
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Tsaynam Jesus nirgan: “Emperadorpa cagtaga emperadorman apaycapuyay. Tayta Diospa cagtaga Tayta Diosta goycuyay” nir.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Tsaypitanam saduceucunana Jesus caycanganman chäriyargan. Paycunaga yarpäyargan wanushgacuna manana cawayämunanpä cagtam. Tsaymi tapucurnin caynö niyargan:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Taytay, Moises gellganganchöga caynömi nican: ‘Juc runa tsuriynaglla wanucuptin gepa cag wauginna llumtsuynin viüdawan tätsun. Tsaynöpam viüdachö wamran yuriptin tsay wanog cag wauginpa tsurin cuentana canga’ nir.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Tsaymi canan cuentariyäshayqui. Ganchis (7) waugicunash cayänä. Mayor cagshi juc warmiwan tänä. Payga tsurin manarä captinshi wanusquinä.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Tsayna viüdawan gepan cag wauginna tänä. Paypis manarä tsurin captinshi wanusquinä. Y tsaynöpis mas gepan cag wauginna viüdawan tänä. Paypis wanusquinälla.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Tsaynöllash llapan waugicunapis tsay warmillawan täyänä. Peru tsurincuna manarä captin wanucuyänä. Tsä, tsaypitaga warmipis wanucunä.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Y wanushgacunata Tayta Dios cawaritsimungan junagga ¿maygan cag waugipa warmintä canga, llapancunawan tashga caycaptinga?” nir.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Tsaynam Jesus nirgan: “Gamcuna tsaynö nir Tayta Diospa palabran gellgaranganta manam tantiyayanquitsu. Tsaymi poderösu cayninwan runacunata cawaritsimunanpä cagta mana musyayanquitsu.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Wanushgacuna cawarircamurga mananam warmiwan ollgu täyanganatsu, sinöga ciëluchö caycag angelcunanöllam cayanga.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Wanushgacuna cawariyämunanpä Moises gellganganta liyiycarpis ¿manacu tantiyacuyanqui? Abraham, Isaac, y Jacob wanuyanganpitaga alli unaytam shiraca rauraycag munti rurinpita Moisesta Tayta Dios nimurgan: ‘Nogaga Abraham, Isaac y Jacob adoraycäyämangan Diosmi cä’ nir.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Tsaynö nishga captinmi musyantsic wanushgallanchö paycunata Tayta Dios mana dejaringanta. Tsayta mana tantiyarmi gamcunaga pantacashgallarä caycäyanqui”.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Saduceucunata tsaynö Jesus ningan ley yachatsicog runata alläpam gustaycurgan. Tsaynam Jesusman witiycur tapurgan: “Taytay, Diospa llapan mandamientunpita ¿maygan cagtatä mas cäsushwan?” nir.
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Tsaynam Jesus nirgan: “Mas cäsuypä cag mandamientunga caynömi nican: ‘Israel runacuna, wiyacuyay. Diosniquicunaga jucllayllam. Payga Señorniquicunam.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Diosta cäsurnin cawayay llapan shonguyquiwan, llapan yarpayniquiwan, llapan callpayquiwan’.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Gepan cag mandamientunpis tsaynömanpallam: ‘Runa mayiquita quiquiquitanö cuyanqui’ nin. Tsay ishcan mandamientucunam mas cäsuypäga” nir.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Tsaynö Jesus niptinnam tsay ley yachatsicog runa nirgan: “Allim tsay llapan ningayqui, taytay. Gam ningayquinöllam Diosnintsicga jucllaylla. Manam juc Diosga cannatsu.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Llapan shonguntsicwan, yarpaynintsicwan, callpantsicwan Tayta Diosta cäsurnin y runa mayintsictapis quiquintsictanö cuyarninga allitam ruraycantsic. Rasunpapis tsaynö cawangantsicmi masga välin leynintsic ningannö ashmacunata templuman apar altarchö Tayta Diosta adorar rupatsingantsicpitapis” nir.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Tsaynö alli yarpayninwan ley yachatsicog runa niptinnam Jesus nirgan: “Gamga Tayta Diospa ñöpanman chänayquipä cagta tantiyaycanquinam” nir.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Tsaypita templuchö yachatsicuycarnam Jesus nirgan: “Unay rey David castapita carpis salvacogga manam runallatsu. Payga Diosmi. Tsaynö caycaptinga ¿imanirtä ley yachatsicogcuna niyan runalla canganta?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Espiritu Santo tantiyatsiptinmi quiquin Davidpis caynö nir gellganä:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 ‘Salvacogga Diosnïmi’ nir David nicaptinga, salvacog shamogga ¿imanöpatä runalla canman?”
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Nircur tsaynö yachatsicurninmi Jesus nirgan: “Pagtatä ley yachatsicogcuna munaynincunata rurar cawacuyangannö paycunata cäsur cawaycäyanquiman. Paycunaga chaqui puntanyag röpancuna jatipäcushga cällicunachöpis puriyan, runacuna ‘Tayta Dios munangannömi paycunaga cawayan’ niyänanta munallarmi.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Paycunaga goricäcuyänan wayicunachöpis mas allin cag jamacuyänancunachöran jamasquiyan. Micupacuypä invitashga carpis mas allin cag jamacunacunataran ashiyan.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Tsaynö alli tucuycarmi viüdacunapataga imaycancunatapis sacyapar ushayan. Nircur tsaycunata rurarirga runacuna mana tantiyayänanpämi mana ima rurashganö unayrä Tayta Diosmanpis mañacur mayaräyan. Tsaynö cayanganpitam paycunataga Tayta Dios mana cuyapaypa castiganga”.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Tsaypita templuchö Jesus jamaycarnam ricargan ofrendata wiñacuyänan cäjaman runacuna gellëta wiñaycäyagta. Tsaychömi capogyog runacuna lasag gellëta wiñaycäyargan.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Tsaymanmi juc wactsa viüdapis chaycur ishcay ichishag pöcu valoryog gellëllata wiñargan.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Tsayta ricaycurnam discïpuluncunata gayasquir Jesus nirgan: “Allau, cay pobri viüdapa ofrendanga mas valoryogmi cashga Tayta Diospäga.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Waquin cagcunaga capuyanganpita putsogllantam garaycuyashga. Cay wactsa warmega tsayllana cawacunanpä caycaptinpis capungan cagtam wiñaparcushga” nir.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.