Lucas 6
Mushog Testamento (QXONT) vs ARIB
1 Juc säbadu jamapay junagchönam discïpuluncunawan Jesus aywaraycäyargan trïgu poguraycag cuchunpa. Tsaynö aywaraycäyangantanam discïpuluncunaga trïguta quiptuscärir cuparir micuyargan.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Tsayta ricarnam fariseucuna niyargan: “¡Canan junagga manachä arucuy junagtsu! Tsaynö caycaptinga ¿imanirtä trïguta quiptupacur puriycäyanqui?” nir.
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Tsaynam Jesus nirgan: “¿Gamcunaga manacu Diospa palabranta liyiycarpis yarpäyanqui unay rey David mallagar imata ruranganta?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 David soldäduncunawan puriycar millcapancuna manana captin mallagäyänä. Tsaynam Tayta Diosman mañacucuyänan ruriman David yaycusquir sacerdöticunalla micuyänanpä cag churarag tantata micurinä. Nircurmi garanä gatiragnincunatapis. [David mana micunanpä cagta micuringanpis ¿jutsacu cashga gamcunapä? Tsaynömi discïpulücunapis mana jutsatatsu ruraycäyan: ‘Jamapay junagchö trïguta ama quiptupacuyätsuntsu’ niyaptiquipis]”.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Tsaynö nisquirpis Jesus nirgan: “Noga Tayta Dios cachamashga captinmi munayyog caycä säbadu junagchöpis runacuna imata rurananpä o mana rurananpä cagtapis ninäpä”.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Tsaypita juc säbadu jamapay junagchönam Tayta Diosman mañacur goricäcuyänan wayiman Jesus yaycurgan yachatsicamunanpä. Tsaychömi maquin wanucashga juc runata tarirgan.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ley yachatsicogcunawan fariseucunanaga Jesusta ricapaycäyargan shonguncunallachö yarpachacurmi: “Mä, ¿canan jamapay junag mana arucuy caycaptin cay runata allïtsingacush o manacush? Allïtsiptinga tsaymi achäqui canga autoridäcunaman apatsinapä” nir.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Tsaynö yarpaycäyanganta musyarnam tsay maquin wanucashga runata Jesus nirgan: “¡Sharcur tsay chöpiman ichïmuy!” nir. Niptin tsay runaga chöpincunamanmi ichircurgan.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Nircurnam tsay fariseucunata Jesus nirgan: “Canan mä niyämay. Tayta Dios ¿imata ruranantsictatä munan jamapay junagchö? ¿Cay geshyaycag runata cuyapashwancu o dejarishwancu ñacacunanpä?” nir.
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Tsaynö nisquirnam tsay quinran caycag runacunata ricaycachasquir runata nirgan: “Maquiquita mashtamuy” nir. Niptin tsay runa maquinta mashtasquir sänunam ticrasquirgan.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Säbadu jamapay junagchö tsaynö allïtsinganta ricarnam fariseucuna pasaypa rabyanar willanacuyargan Jesusta imanöpa wanutsiyänanpäpis.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Tsay junagcunam juc tsacay Jesus juc jircanman aywaycur Tayta Diosman mañacuycar warargan.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Tsaypita patsa warasquiptinnam llapan discïpuluncunata gayargan. Nircurmi paycunapita acrargan chunca ishcay (12) runacunata apostolnincuna cayänanpä.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Paycunaga cayargan:
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateo,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Santiagupa waugin Judas, y
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Jircapita Jesus uraycarnam juc patacchö atscag discïpuluncuna y waquin runacunapis goriraycagta tarirgan. Tsay runacunaga shayämushga cayargan Judea provinciapita, Jerusalenpita, lamar cuchun Tiro y Sidon marcacunapita.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Paycunaga goricäyargan Jesus yachatsicunganta wiyayta munarmi y geshyancunapita alliyta munarmi. Tsaychö supay löcuyätsingan runacunapis allïyarganmi.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Jesus poderninwan runacunata allïtsiptinmi jucpis jucpis yatayta munayargan, geshyancunapita allisquiyänanpä.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Tsaynam Jesus discïpuluncunata ricaycur nirgan:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Cushishgam cawayanqui cay vïdachöga mallagaychö cagcunaga. Gloria vïdachö mananam mallagäyanquinatsu.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Nogata gatiräyämangayquipita runacuna chiquiyäshuptiqui, garguyäshuptiqui, y ashlliyäshuptiqui ama llaquicuyaytsu.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Noga raycur ñacagcunataga Tayta Diosmi gloria vïdachö premiuta goyäshunqui. Gamcunatanömi unay profëtacunatapis ñacatsiyargan. Tayta Dios tsay profëtacunata premiuta gongannöllam gamcunatapis goyäshunqui. Tsaynö cananpä caycaptinga ñacarpis cushicuyay”.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Tsaynö nisquirnam waquincunatapis Jesus nirgan:
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 ¡Imaycayquicunapis mana faltäpuyäshuptiqui cushishgalla cagcuna! Juc vïdachöga manam Diospita imatapis chasquiyanquitsu.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 ¡Allau, gamcunachö llapan runacunapita alabashga cayta munagcuna! Llutan yachatsicogcunata unay runacuna alabayangannöllam gamcunatapis alabaycäyäshunqui”.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 “Shumag cawacuyänayquipä cay ningäta tantiyacuyay. Nogata gatirayämangayqui raycur chiquiyäshogniquicunataga cuyayanqui. Alli shonguyquicunawan ricayanqui mana alli ricashogniquicunatapis.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Rimayäshogniquicunapä allillata parlayanqui. Chiquiyäshur contrashogniquicunapäpis Tayta Diosman mañacuyay cawayninchö yanapananpä.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Lagyaycuyäshuptiquipis jucag lädu cag cärayquicunatana camapaycuyanqui. Punchuyquicunata gechuyäshuptiquega chompayquicunatapis llogtipaycuyanqui.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Imallatapis mañacuyäshuptiquega garaycuyanqui. Tsaynö imayquicunatapis gechuriyäshurniqui apacuyaptinga ama ‘Cutiycatsimay’ niyanquitsu.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Runa mayiquicuna alli ricayäshunayquita munarga gamcunapis paycunatarä alli ricayanqui”.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “Cuyanacuyangallayquiwan cuyanacuyarga ¿ima allitatä ruraycäyanqui? Jutsasapa runacunapis cuyanacuyangallanwanga cuyanacuyanmi.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Alli cagcunallawan alli cawarga ¿ima allitatä ruraycäyanqui? Jutsasapa runacunapis tsaynöllaga cawayanmi.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Yanapanacog puralla imachöpis yanapanacurga ¿ima allitatä ruraycäyanqui? Yaga runacunapis yanapagnincunallataga yanapanmi imatapis garanacuyänan raycurllaga”.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 “Gamcunaga chiquiyäshogniquicunata cuyayay. Paycunapä allicunallata rurayay. Imatapis mañaycur ama yarpäyaytsu pägayäshunayquitaräga. Tsaynö alli cawarga poderösu Tayta Diospa wamrannam cayanqui. Paypa wamran carnam ciëluchö listangancunata chasquiyanqui. Tayta Diosga cuyapanmi jutsa ruraychö cawacogcunata.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Tsaynö captin Tayta Dios cuyapäcog cangannö gamcunapis cuyapäcog cayay”.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Tayta Dios mana juzgayäshunayquipä jamuräcur runa mayiquicunapa vïdanta ama ashiyanquitsu. Llutanta rurayaptinpis ama contran sharcuyanquitsu. Contran sharcuyänayquipa rantinga perdonayanqui, Tayta Dios gamcunatapis perdonayäshunayquipä.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Runa mayiquicunata cuyapar imallatapis garaycuyaptiquim Tayta Dios gamcunatapis mas masta cutitsiyäshunqui tupuyquipitapis jichag jichag. Cuyapäcog cayangayquinöllam gamcunapis Tayta Diospa cuyapäcuyninta chasquiyanqui”.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 “Juc gapra runa gapra mayinta manam pushanmantsu. Pushanacurga ¿manatsurä pözumanpis ishcan jegacurpuyanman? Nogapita imatapis manarä yachacurga gamcunapis gapranöllam caycäyanqui.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Maygan yachacogpis manam yachatsegninpita mastaga yachantsu. Tsaynömi yachatsingäcunata shumag cäsumag cagga gamcunapis noga cawangänö cawayanquiman”.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “Gamcunaga ¿imanirtä runa mayiquicunapa ñawinchö shucata jipicuriyänanta munar ricapäyanqui, quiquiquicunapa ñawiquicunachö geru cuentatarä caycaptin?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ñawiquicunachö geru cuenta caycaptinga ¿imanöparä runa mayiquitarä niyanquiman: ‘Ñawiquichö shucata jipipasquishayqui’ nirnin? ¡Yachag tucogcuna! Puntataga ñawiquicunachö cagtarä jipicuyay. Tsayrämi ricayta puëdiyanqui runa mayiquipa ñawinchö caycagta jipipänayquipäga”.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 — ausente —
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 — ausente —
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 — ausente —
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “¿Imanirtä gamcuna ‘Señor, gampa munduyquichömi caycä’ niyämanqui, noga ningäta mana cäsuycämarga?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Canan tantiyatsiyäshayqui wiyacamag runa imanö cangantapis.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Wiyacamag runaga alli cimientushga wayi sharcatsishganömi caycan. Tsay alli rurashga wayega atsca gashgay yacu miramur jaytaptinpis manam juchuntsu. Tsay wayi mana juchognöllam nogata cäsumag cagcunaga infiernuchö ushacaypita salvacunga fisyu final junagchöpis.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Ningäcunata wiyaycar mana cäsumag cagmi itsanga allpa janallanchö sharcatsishga wayinölla. Tsay cimientuynag wayitaga gashgay yacu goricar shamurninpis juchuratsinmi”.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.