João 18
Mushog Testamento (QXONT) vs NVT
1 Tsaynö Tayta Diosman mañacusquirnam discïpuluncunawan Jesus yargur aywacuyargan “Cedron” ningan ragrapa wac-tsimpanman. Tsaychömi olïvu jachacuna cayangan huertaman yaycuyargan discïpuluncunawan.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Tsaychö imaypis goricäcuyänan captin Jesusta ranticog Judas Iscariotipis musyarganmi tsaychöna caycäyanganta.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Tsaymannam Judas chärirgan sacerdöticuna y fariseucuna mandangan wardiyacunata y juc tröpa Roma soldäducunata pushashga. Paycunaga chäcuriyargan actsincunawan, tucruncunawan, y espädancunawanmi.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Jesusga musyargannam ima päsananpä cagtapis. Tsaynö musyaycarmi puntataga tapurirganrä: “¿Pitatä gamcuna ashiycäyanqui?” nir.
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 — ausente —
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 — ausente —
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Tsaynam yapay Jesus tapurgan: “¿Pitatä ashiycäyanqui?” nir.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Niyaptinnam Jesus nirgan: “Willargönam noga cangäta. Nogata ashiyämarga nogallata apayämay. Discïpulücunata itsanga aywacuyänanpä dejaycuyay”.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Tsaynö “Dejaycuyay” niycuptinmi camacargan puntata Tayta Diosman mañacur caynö ningan: “Discïpulücunataga shumagmi ricargö nogawan puriyanganpita mayganpis mana witicuyänanpä”.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Tsaynam Simon Pedro espädanta jipisquir juc runapa derëcha cag rinrinta rogusquirgan jipicagpä. (Tsay rinrin rogucag runaga cargan mandacog sacerdötipa sirvegnin Malcu jutiyogmi.)
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Tsaynö ruraptinmi Pedruta Jesus nirgan: “¡Espädayquita cutitsiy canganman! Wanunäpä papänï munaptinga listum caycä wanunäpä” nir.
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Tsaypitanam soldäducuna mandagnincunawan, y Israel autoridäcuna Jesusta maquipita matawarcur prësu apacuyargan.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Nircurnam chätsiyargan Anaspa wayinman. Anasga cargan sacerdöticunapa mandagnin cag Caifaspa suegrunmi.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 (Caifasga puntatanam autoridäcunawan willanacushga cargan: “Tsay runalla wanutsun llapantsic wanunantsicpa rantin” nir.)
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Jesusta apacuyaptinnam Simon Pedro y juc mas discïpulu gatiräyargan. Tsay jucag discïpuloga mandag sacerdötiwan reginacushga carmi ruri patiuman Jesusta yaycatsiyangan örallana yaycurirgan.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Pedroga wagta puncullachömi quëdacurgan. Tsay jucag discïpuloga mandag sacerdötipita regishga carmi puncuchö cuïdacog warmita rugacurgan Pedrutapis ruriman päsatsinanpä.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Pedro yaycuraycaptinnam tsay puncu quichapäcog warmi nirgan: “¿Gampis tagay runapa discïpulunmer canqui?”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Tsaychö pasaypa alaptinmi ninachö empliyäducuna y wardiyacuna mashacuycäyargan. Y Pedrupis paycunawanmi mashacuycargan.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Tsaynam Jesusta Anas tapupargan: “¿Picunatä discïpuluyquicuna cayan? ¿Imatatä yachatsicunqui?” nir.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 — ausente —
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 — ausente —
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Tsaynö niptinmi juc wardiya Jesusta cäranchö lagyaycurgan caynö nirnin: “¿Imanirtä tsaynö contestanqui mandacog sacerdötita?” nir.
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Tsaynam Jesus nirgan: “¿Imaningätä mana alli caycushga? Si mana allita parlashga captëga nimay. Y llutanta mana parlaycaptëga ¿imanirtä lagyamanqui?” nir.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Tsaypitanam jina maquipita matawashgallata Jesusta Anas apatsirgan mashan Caifasman. Payga cargan sacerdöticunapa mas mandagnin cagnam.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Tsayyagpis Simon Pedroga jinallam nina lädunchö mashacuycargan. Tsaynam waquin runacuna niyargan: “¿Gampis manacu tagay runapa discïpulun canqui?” nir.
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Tsaypitapis yapaymi Pedruta nirgan mandag sacerdötipa juc sirvegnin runa: “Gamtaga paywan caycagtam ricargä olïvu jachacuna cagchö” nir. (Tsay tapog runaga cargan rinrin rogucashga Malcupa castanmi.)
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Pedro yapay “Manam regïtsu” nicaptinnam gällu cantasquirgan Jesus ningannölla.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Tsaypita patsa waraycaptinnam Caifaspa wayinpita Jesusta Israel autoridäcuna apapäyargan Pilatupa despächunman. Payga Roma nacionpita mandacogmi cargan. Tsayman chascatsirninnam Pilatupa despächunmanga yaycuyargantsu. Mana Israel runacunapa wayinman yaycurga leynincuna ningannö manam Pascua fiesta micuyta micuyanmantsu cargan.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Tsaynam despächunpita Pilato yargascamur tapurgan: “¿Ima mana alli ruranganpitatä cay runata apayämurguyqui?” nir.
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Niptin paycunanam imaniytapis mana puëdir niyargan: “Jutsata mana rurashga captinga manam gamman apayämümantsu” nir.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Tsaynam Pilato nirgan: “Noga juzganäta munarga willayämay ima jutsan cangantapis. Managa, mä payta apacuyay gamcuna leyniquicunamannö imanöpis juzgacuyänayquipä”.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 (Roma autoridäcunaga jutsayogcunata imaypis cruzchörämi wanutsiyag. Tsaynöpam cumplirgan Jesus “Nogata cruzchömi wanutsiyämanga” ningan.)
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Tsaynam despächunman Pilato yaycusquir Jesusta gayarirnin tapurgan: “¿Rasunpacu Israel runacunapa reynin gam canqui?” nir.
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Jesusnam nirgan: “¿Quiquillayquipitacu tsaynö tapumanqui, o Israel autoridäcuna nogapä niyäshuptiquicu?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Niptin Pilatunam nirgan: “¡Acäsu noga Israel runacu cä tsaycunata musyanäpäga! Gampa marca mayiquicunam y sacerdöticunapa mandagnincunam nogaman apayämushurguyqui. ¿Ima mana allitatä rurarguyqui cayman apayämushunayquipä?” nir.
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Tsaynam Jesus nirgan: “Manam imatapis mana allita rurargötsu. Cayman autoridäcunam apayämashga mandacog tucungäta yarparnin. Nogaga manam cay patsachö runacunapa mandacognintsu cä. Cay patsachö mandacog captëga gatirämagcunam pelyayanman cargan nogata prësu mana apayämänanpä”.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Tsaynö niptinmi Pilato nirgan: “Tsayöraga mandacogchi canqui”.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Tsaynam Pilato nirgan: “¿Pitä musyanman Diospa willacuynintaga?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Gamcunaga musyayanquinam cay Pascua fiestachö cada wata juc prësuta cachanäpä cagta. ¿Israel runacuna reyniquicunata cacharinätacu munayanqui?” nir.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Tsaynö niptinnam llapancuna gayaraypa niyargan: “¡Apayämungä Jesustaga ama cachaytsu! ¡Barrabasta cachasquiyga!” nir. (Tsay Barrabasga cargan Roma nacionpa contran runa wanutsegmi.)
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.