Atos 20

Mushog Testamento (QXONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsaypita tsay büllata rurayangancuna päsaringanchönam Jesucristuman criyicogcunata Pablo gayatsimurgan. Nircurnam valoratsirgan runacuna chiquiyaptinpis Diosnintsic munangannölla imaypis cawacuyänanpä. Y tsaypitanam paycunapita despidicurirnin aywacurgan Macedonia provinciapana.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Macedonia provinciachönam maytsay marcacunapa purirgan Jesucristuman criyicogcunata valoratsir mana dejaypa yäracuyänanpä. Tsaypitanam päsacurgan Acaya provinciaman.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Tsaychömi quimsa quilla cargan. Tsaypita Siria provinciaman büquiwan cuticunanpäna caycarnam musyarirgan Acaya provinciachö tärag Israel runacuna payta wanutsiyänanpä willanacuyanganta. Tsayta mayarnam Siria provinciaman cuticurnin chaquillapana aywar Macedonia provinciapa päsargan.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Tsaypa päsacuptin compañagnincunaga cayargan Pirrupa tsurin Sopater, Aristarco, Segundo, Gayo, Timoteo, Trofimo, y Tiquico. Sopaterga Berea marcapitam cargan. Aristarcuwan Segundoga Tesalonica marcapitam cayargan. Gayoga Derbe marcapitam cargan. Timoteo, Trofimo, y Tiquicunam Asia provinciapita cayargan.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Paycuna puntata aywarnam nogacunata shuyäyämargan Troas marcachö.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Tsaypita levadüraynag tantata micuyänan Pascua fiesta päsariptinnam Filipos marcapita nogacuna büquiwan aywayargä Troas marcaman. Tsaypita pitsga junagtanam Troas marcachö puntata aywag waugicunata taripäyargä. Y tsaychömi quëdacuyargä llapäcuna juc semäna.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Troas marcachönam Jesucristuman criyicog mayïcunawan domingu junag goricäyargä Tayta Diosta alabar Santa Cënata micuyänäpä. Warayninga Pablo aywacunanna captinmi yachatsicurgan pullan pagasyag.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Tsay goriraycäyangä wayipa junishnin cag altuschömi atsca chiuchicuna atsicyar rupaycargan.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Tsay altuspa ventänanchömi juc jövin Eutico jutiyog jamaraycargan. Pablo unayyag yachatsicuptin tsay jövin punucarcur caycanganta, pasaypa punuy atipaptinmi tsay junish ventänapita jegacurpurgan patsaman. Tsaypitaga wanushgatanam jogarcuyargan.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Tsaynam Pablo yarpusquir tsay wanushgana caycag jövinta margacurcurgan. Nircurmi tsaychö goriraycagcunata nirgan: “Ama mantsacäyaytsu. Cawaycanmi” nirnin.
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Tsaypitanam Pabloga cangan altusman cutirgan Santa Cënachö tantata paquipänacusquir micuyänäpä. Nircurnam patsa waranganyag cösa yachatsicusquir aywacurgan.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Tsaypitam Pablo cawaritsinganta cushicur jövinta wayinman pusharcur aywacuyargan.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Tsaypitanam Ason marcayag Pablo chaquillapa aywargan. Nogacunanam büquiwan puntacuyargä Ason marcachöna Pabluwan tincuyänäpä.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Tsaychö llapäcuna goricasquirnam aywacuyargä büquiwan Mitilene marcaman.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Tsay marcapita yargurnam waraynin junag päsayargä “Quio” ningan islapa cuchunpa. Tsaypita mas waraynin junagnam chäyargä Samos islaman. Tsaypita Trogilio marcachö punurcurnam juc junagtarä chäyargä Mileto marcaman.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pentecostes fiestapä Jerusalenman imaycanöpapis Pablo chayta munaptinmi Efeso marcamanga mana chayllapana päsacuyargä.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Mileto marcachönam Pablo gayatsimurgan Efesuchö criyicogcuna yachatsicogcunata.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Chaycayämuptinnam nirgan: “Cuyay waugicuna, gamcunaga musyayanquim cay Asia provinciaman chämungä junagpita imanö cangätapis.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Israel runacuna chiquiyämaptinpis ñacarcur wagarcurpis Tayta Dios munangantam imaypis ruraycä.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Manam Señor Jesucristupa alli willacuynintaga dejaycurgötsu. Siemprim yachaycätsirgö pläzacunachöpis y wayiquicunachöpis.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Israel runacunata y mana Israel runacunatapis willapar tantiyatsirgömi jutsancunata jagirir Señornintsic Jesucristuta chasquicuyänanpä”.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Cananga Espiritu Santo musyatsimaptinmi Jerusalenman aywaycä. Itsanga manam musyätsu chaycuptï ima päsamänanpä cagtapis.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 May marcacunachöpis runacuna carcelman wichgayämänanpä y ñacatsiyämänanpä shuyäyämangantam itsanga Espiritu Santo musyatsimashga.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Peru ñacatsiyämänan captinpis manam llaquicütsu. Nogaga wanungäyagpis cumplishä Jesucristo mandamangantam. Tsaymi nogaga pitapis maytapis willapäshä paylla salvamagnintsic canganta”.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 — ausente —
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 — ausente —
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 “Tsaymi cananga gamcunana shumag yachatsicuyänayqui, Espiritu Santo churayäshungayquinölla. Jesucristuman criyicogcunata shumagmi ricayänayqui, juc alli mitsicog üshancunata cuïdangannö. Tsay runacunapäwanmi Señornintsic Jesucristo cruzchö wanur yawarninta jichashga.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Juc mitsicog üshancunata jagiriptin atog yaycapagnömi aywacusquiptëga criyitsicogcuna yaycapäyanga, Señor Jesucristuman criyicogcuna llutancunatana rurayänanpä.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Tsaynönam gamcunachöpis waquinniquicunaga Dios munangannö yachatsicuyänayquipa rantin llutancunata yachatsicurna gallayanqui Jesusman criyicogcuna gatiräyäshunayquipä.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Tsaynö mana cayänayquipä shumag tantiyacuyay. Yarpäyay quimsa watantin junagpapis tsacaypapis llapayquita wagapaypa shumag yachatsingäta”.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Waugicuna, ama gongayaytsu Tayta Diospa willacuyninta yachatsingäcunata. Gamcunawan manana captïpis Tayta Dios imaypis yanapayäshunquim munangannö cawar ñöpanman chäyänayquipä. Tsaynö yanapayäshunayquipämi imaypis payman mañacuycä”.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 “Noga manam gamcunata pobrëzaman churar gellëniquicunata ni röpayquicunata mañacurgötsu.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Musyayangayquinöpis quiquï arurmi miñishtingäcunataga taricurgö, nogata compañamar yanapamagnïcunapäwan.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Gamcunapis tsaynö arucur waquin cagcunata yanapayänayquipämi imaypis yachatsirgö. Tsaynö yanapanacur cawanantsicpämi Señor Jesucristupis yachatsicurgan: ‘Pipis yanapayäshunayquita munallar shuyacuyänayquipa rantinga runa mayiquicunata yanapayay. Tsaynö rurayänayquitam Tayta Diosga munan’ ”.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Tsaynö nircurnam Pablo gonguricuycur paycunawan Tayta Diosman mañacurgan.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 — ausente —
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 — ausente —
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.