Atos 16

Mushog Testamento (QXONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tsaypitanam Derbe marcaman Pabluwan Silas chäyargan. Nircurnam Listra marcaman chäyargan. Tsaychönam Timoteuwan reginacuyargan. Timoteupa taytan mana Israel runa captinpis mamanga Israel castam cargan. Jesucristuman criyicogcunam cayargan.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Listra y Iconio quinran marcacunachö criyicogcunapis parlayargan Timoteupäga alli jövin cangantam.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Timoteupa taytan mana Israel runa captin Israel runacuna musyayarganmi Timoteuta mana señalatsishga canganta. Tsaymi Pablo señalatsirgan wallquicuyta munar Israel marca mayincuna mana jamuräyänanpä.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Tsaypita quimsancunanam marcan marcan puriyargan Tayta Diospa willacuyninta willacuraycar. Chäyangan marcacunachömi apostolcuna apatsiyangan cartata liyipäyargan Israel runacunapa leynincunata llapanta mana cumplirpis salvacuyänanpä cagta.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Tsaynö shumag tantiyatsiyaptinmi tsaychö criyicogcuna pasaypa cushicuyargan. Y cada junagmi runacuna Señor Jesucristuta chasquicur masrä atscagyäyag.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Tsaypitam Pablo wallquegnincunawan Asia provinciaman aywayta munayargan Diospa willacuyninta willacuyänanpä. Tsaynö yarpaptinpis Espiritu Santo manam tsaypa aywayänanta munargantsu. Tsaynam Frigia y Galacia provinciacunachö marcacunaman chaycuyarnin willacuyargan Tayta Diospa alli willacuyninta.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 “Misia” ningan provinciaman chaycurnam aywayta munayargan Bitinia provinciamanna. Tsaypis Espiritu Santo manam munargantsu tsaypa aywayänanta.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tsaynam Misia provinciapa päsarnin chäyargan Troas marcaman.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Tsaychönam suëñuyninchö Pablo ricargan Macedonia provinciapita juc runa caynö rugaycagta: “Cayman tsimpaycallämuy nogacunatawan yanapaycayämänayquipä” nir.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pablo tsaynö ricanganta nogacunata willayämaptinmi tantiyasquiyargä tsay marcacunamanpis willacuyninta chätsiyänäpä Tayta Dios munanganta. Tsaymi juclla alistacuyargä Macedoniaman aywayänäpä.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Tsaynam Troas marcapita büquiwan aywar chäyargä “Samotracia” ningan islaman. Tsaypita waraynin junagrämi chäyargä Neapolis marcaman.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Tsaypita Macedonia provinciaman päsarnam chäyargä Filipos marcaman. Tsay marcaga cargan Roma runacuna täcuyänan marcam. Tsay marcachöga juc ishcay junagcunam goyäriyargärä.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Tsaychö goyarmi musyayargä Tayta Diosman mañacuyänanpä Israel runacuna mayu cuchullanman imaypis goricäyanganta. Tsaymi säbadu jamapay junag captin nogacunapis tsayman aywayargä. Tsaychömi tsay goricashga caycag warmicunata Tayta Diospa willacuyninta willapäyargä.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Tsay warmicunawanmi caycänä Tayta Diosta cäsucog Lidia jutiyog warmipis. Payga Tiatira marcapitam cargan. Y morädu fïnu tëlacunatam ranticog. Tsaychö Señor Jesucristo salvacog canganta Pablo parlapaptinmi tsay warmi shumag tantiyacur Jesucristuta chasquicurgan.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Tsaypitanam Lidia y castancunapis bautizacuyargan. Nircurnam nogacunata rugacayämargan caynö nir: “Nogacuna Jesucristuta chasquicushgana caycäyaptëga wayïman aywayculläshun tsaychö posadatsiyänäpä, taytay”. Tsaynö niyämaptinmi posadacuyargä paypa wayinchö.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Juc cutinam Diosman mañacucuyänan mayu cuchunman aywaycäyangächö tincucurcuyargä juc empliyäda jipashwan. Payga supaypa poderninwanmi suertita gatipacog. Tsay jipashga cösa suertita ricapacurmi patronnincunatapis pasaypa rïcuyaycatseg.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Tsay jipashmi nogacunata gayaraypa gayararrä parlar gatiräyämargan: “¡Cay runacunaga Tayta Diospa sirvegnincunam cayan! ¡Paycunam gamcunata willapäyäshunqui imanöpa salvacuyänayquipä cagtapis!” nir.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Tsaynö cada junag büllata rurar gatiräyämaptinmi Pablo ajarnin tsay jipashchö supayta nirgan: “¡Señor Jesucristupa poderninwanmi gam supayta gargü cay jipashpita yargunayquipä!” nir. Tsaynö niycuptinmi jinan öra tsay jipashpita supay yargurgan.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Tsaynam tsay jipashpa patronnincuna gellëta manana chätsipaptin prësuna tsariyargan Silastawan Pabluta. Nircurnam autoridäcunaman apayargan pläzachö llapan runacunapa ñöpanchö juzgayänanpä.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 — ausente —
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 — ausente —
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 — ausente —
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Tsaynö wirurcatsirnam paycunata carcelman wichgatsiyargan. Nircurnam prësucuna cuïdag runata cösa yätsiyargan següru catsiyänanpä.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Tsaynö niyaptinmi tsay carcelchö cuïdag runa wichgargan mas rurichö cag calapözuman. Nircurmi chaquincunatapis uchcushga racta tablaman amutsiyargan.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Tsaypita pullan pagaschönöna caycarnam Silaswan Pablo Tayta Diosman mañacur cantayargan. Waquin prësucunanam tsaynö cantayaptin wiyaparäyargan.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Tsay öram pasaypa patsa cuyur gallaycurgan. Carcelpa cimientuncunapis shoglliptin carcel puncucunapis jucllam quichacascärirgan. Prësucuna wataräyangan cadinacunapis pascacascärirganmi.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Tsaynam prësucunata cuïdag runapis patsa cuyuptin ricchacarcamur ricargan llapan puncucuna quicharar caycagta. Tsaymi prësucuna geshpiyanganta yarpar espädanta jipirir quiquin wanutsicuriyta munargan.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Tsaynö wanutsicuyta munaptinmi Pablo gayacurgan: “¡Ama tsaytaga ruracuytsu! ¡Llapäcunam caychö caycäyä!” nir.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Tsaymi prësucunata cuïdag runaga actsicurcur rurichö cag calapözuman cörrilla aywargan. Pabluwan Silas caycanganman yaycurirnam mantsariywan tsuctsucyarnin ñöpancunaman gonguricuycurgan.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Nircurnam carcelpita paycunata jipirir tapurgan: “¿Imatarä ruräman salvacunäpäga, taytay?” nir.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Tsaymi Pabluwan Silas niyargan: “Señor Jesusman criyirnin yäracuy. Tsaynö carninga gampis y wayiquichö castayquicunapis criyicur salvacuyanquim” nir.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Nircur wayinman pushaycuptinnam tsay runata y castancunatawan willapar tantiyatsirgan Jesucristulla salvacog canganta.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Tsaymi prësucuna cuïdag runaga Silastawan Pabluta jinan öra jampipargan runacuna magayangancunata. Nircurnam pagas öra Jesucristuta chasquicurnin paypis y castancunapis juclla bautizacuyargan.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Tsaypitam micuyta cusnascatsir wayinchö garargan. Jesucristuman criyicurninna Tayta Diosman yäracurninmi tsaychö llapan castancunawan pasaypa cushicuyargan.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Warayninnam autoridäcuna wardiyacunata cachayargan prësucuna cuïdag runaman, Silastawan Pabluta cachaycuyänanpä negnin.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Tsaymi tsay cuïdag runa Pabluta willargan: “Autoridäcunam willacatsiyämushga gamcunata cachaycuyänäpä. Cananga aywacuyanquinash” nir.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Tsaymi wardiyacunata Pablo nirgan: “Romano runa caycäyaptïpis llapan runacunapa ñöpancunachömi nogacunata wirutsiyämashga, maypita cayangätapis ni imata rurayangätapis manarä juzgayämar. Tsaynö mana tapuyämayllapam cay carcelmanpis wichgatsiyämashga. Cananga ¿runacunata mana musyatsiyllapacu carcelpita gargarayämayta munayan? Manam tsaypis tsaynötsu. ¡Quiquincunarä shayämutsun wichgatsiyämangannölla jipiyämänanpä!”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 — ausente —
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 — ausente —
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Carcelpita yargurirninnam Silaswan Pablo cuticuyargan Lidiapa wayinman. Tsaychömi Jesucristuman llapan criyicogcunata valoratsiyargan Tayta Diosman imaypis yäracuyänanpä. Nircurnam juclä marcapana aywacuyargan.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.