Atos 15
Mushog Testamento (QXONT) vs NTLH
1 Pabluwan Bernabe Antioquiachö caycäyaptinmi Judea provinciapita criyicogcuna chäyargan. Paycunam tsaychö criyicogcunata caynö yachatsir gallaycuyargan: “Moises gellgangan ley ningannö cuerpuyquicunata señalacurrämi salvacuyanqui” nirnin.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Tsaynö llutanta yachatsicuyaptinmi paycunawan Bernabe y Pablo pasaypa rimanacuyargan tsay Judea provinciapita yachatsicogcunawan. Tsaynö rimanacuyaptinmi Antioquiachö criyicogcuna Bernabetawan Pabluta niyargan: “Mejor aywacuyay Jerusalenman. Tsaychönam apostolcunawan y mas yachatsicog waugicunawanpis shumag arreglayämunqui señalacunantsicpä o mana señalacunantsicpä cangantapis”. Tsaynö nirninmi mas criyicog waugicunatapis acrayargan paycunawan Jerusalenman aywayänanpä.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Tsay aywarmi Fenicia y Samaria provinciacunamanpis chäyargan. Tsay marcacunachöpis musyatsicuyarganmi mana Israel runacunapis paycuna willacuyaptin chasquicuyanganta. Tsaynö willapäyaptinmi Jesucristuman criyicogcuna cushicuyargan.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Jerusalenman chäriyaptinnam Pablutawan Bernabeta chasquicuyargan apostolcuna, yachatsicogcuna, y Jesucristuman llapan criyicogcuna. Tsaychönam Bernabewan Pablo paycunata willapäyargan maypa tsaypa puriyaptinpis Tayta Dios yanapanganta y mana Israel runacunapis salvacuyänanpä Jesucristuta chasquicuyanganta.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Tsaynam Jesucristuman criyicog cag fariseo runacuna ichircur niyargan: “Manam paycuna salvacuyangatsu Moisespa leynincunata mana cumplirga ni cuerpuncunata mana señalacurga” nirnin.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Tsaynö niyaptinnam apostolcuna y yachatsicogcuna goricäyargan tsay señalacuy asuntuta parlayänanpä.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Tsaychö rimanacur pasaypa parlaycäyaptinmi Pedro nirgan: “Waugicuna, musyayanquim juc cuti mana Israel runacunaman willacuyninta musyatsicunäpä Tayta Dios mandamanganta. Tsaynö mandamargan paycunapis Señor Jesucristuta chasquicur salvacuyänanpämi.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Mandamangannöllam tsay runacunapis Diospa willacuyninta willapaptï chasquicuyashga. Tsayta musyarmi Diosnintsic Espiritu Santuta paycunamanpis cachamushga. Nogantsic chasquicungantsicnöllam paycunapis Espiritu Santuta chasquicuyashga.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Tsaynöpam musyantsic Jesucristuman criyicur yäracog cagta, Israel runa o mana Israel runa captinpis, Tayta Dios perdonar salvanganta.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Tsaynö caycaptinga ¿imanöpatä mana Israel cagtaga: ‘Salvacuyänayquipäga Moises gellgangan leynincunatarä cumpliyanquiman’ nishun? Tsaycunataga unay Israel runacunapis ni quiquintsiccunapis manam cumpliyta puëdintsictsu. ¿Imanirtä Tayta Dios ruranganta manacagman churayta munayanqui?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 ¡Manam tsay leycunata cumplingantsicpitatsu salvacuntsic, sinöga Señornintsic Jesucristum cuyapämarnintsic salvamantsic nogantsictapis y paycunatapis!”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Tsaynö Pedro niptinmi tsaychö caycag runacuna llapan upällacurcuyargan. Tsaynam Bernabewan Pablo willapäyargan Tayta Diospa poderninwan mana Israel runacunachöpis milagrucunata rurayanganta.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Tsaynö willapayta ushasquiyaptinmi Santiago nirgan: “Waugicuna, wiyayämay.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Pedro willamarguntsic Tayta Dios cuyaparnin tsay mana Israel runacunatapis Jesucristuta chasquicog cagcunataga salvangantam.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Pedro willapämangantsicnöllam Tayta Dios willacognin unay profëtacunawanpis willacatsirgan caynö:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Israel nacionchö Davidpa castanpita rey manana captinpis churashä paypita miragcunallapitam rey cananpä.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Tsaynö rurashä Israel runacunapis y mana Israel runacunapis nogaman yäracayämunanpämi. Tsaynö ruraptïmi llapan acrangä cag runacuna salvacuyanga.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Tsaynö päsananpä cagtam Tayta Dios unaypitapis musyatsimargantsic’ ”.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Tsaycunata yarparcatsirmi Santiago mastapis nirgan: “Tayta Dios tsaynö nicaptinga Jesucristuman criyicog mana Israel runacunatapis ama pantatsishuntsu. Ni ama obligashuntsu: ‘Moises gellgangan leycunatarä cumpliyay salvacuyänayquipäga’ nirnin.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Tsaypa rantinga antis llapan criyicogcuna alli ricanacuyänanpä cartata apatsishun. Tsay cartachö mana Israel runacunata willashun ïdulucunapa altarninchö pishtayangan aytsata mana micuyänanpä, majaynagrä cagcuna piwanpis mana cacuyänanpä, majayog cagcunapis juccunawan mana puriyänanpä, yawarnin mana yargushga cag ashmacunapa aytsanta mana micuyänanpä, ni ima ashmapa yawarnintapis mana micuyänanpä.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Tsaynö cawayänanpäga Moises gellgangan leycunatam goricäcuyänan wayicunachöpis cada säbadu jamapay junagchö yachatsicuycäyan”.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Tsaynö Santiago nisquiptinnam apostolcuna, yachatsicogcuna, y Señor Jesucristuman llapan criyicogcuna ishcay runacunata acrayargan Bernabewan Pablo Antioquiaman cutiyaptin wallquiyänanpä. Tsay acrashga runacunam cayargan Judaswan Silas. Judaspa jucag jutinmi cargan Barsabas. Paycunaga llapan criyicogcunapita mas respëtuwan ricashgam cayargan.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Paycunawanmi cartata apatsiyargan Antioquiachö criyicogcunaman. Tsay cartachömi caynö nirgan:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Nogacuna musyayargömi waquin runacuna gamcuna cagman shamur llutancunata yachatsiyäshungayquicunata. Manam paycunataga nogacunatsu cachayämurgö. Mana cachaycäyämuptïpis paycunaga gamcunata pantatsirmi llutancunata yachatsiyäshurguyqui: “Salvacuyänayquipäga cuerpuyquicunatarä señalacuyay y Moises gellgangan llapan leycunatarä cumpliyay” niyäshurniqui.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 — ausente —
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 — ausente —
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 — ausente —
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 — ausente —
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Tsaynam tsay willanacuyangannölla chuscun willacog waugicuna aywacuyargan Antioquiaman. Tsayman chaycurmi Jesucristuman llapan criyicogcunata musyatsir goriyargan apayangan cartata liyipäyänanpä.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Tsay cartata liyipäriyaptinmi llapancuna cushicuyargan.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Tsaychö Judaswan Silas Diospa willacognincuna carnam criyicogcunata shumag tantiyatsir valoratsiyargan Tayta Diosllaman yäracurnin imaypis cawayänanpä.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Tsaychö paycunawan juc ishcay junag goyäpäriyaptinnam Tayta Diosta agradesicurnin Señor Jesusman criyicog waugicuna Judastawan Silasta despidicuyargan Jerusalenman cuticuyänanpä.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Bernabewan Pablum itsanga Antioquiachö quëdacuyargan waquin criyicogcunawan Diospa alli willacuyninta yachatsir cayänanpä.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Antioquiachö unaymanpa carirnam Bernabeta Pablo nirgan: “Acu watucaramushunrä Diospa willacuyninta willapangantsic marcacunachö waugicunata y panicunata. Mä, ¿imanöshi caycäyan?” nir.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Tsaynö willanacurirmi Bernabega pushayta munargan Marcosta.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Pablum itsanga Marcosta pushayta munargantsu, punta cag aywaynincunachö Panfilia provinciapita jagiriycur aywacushga captin.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Tsaynö Pablo apayta mana munaptinnam tsay janan rimanacuyargan Bernabewan. Tsaynö rimanacurirnam Marcosta pushacurcur Bernabe büquiwan aywacurgan Chipre islaman.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Tsaynam Pabluna Jerusalenpita Silasta gayatsimurgan wallquicunanpä. Tsaychö Jesucristuman criyicogcunanam Tayta Diosman mañacuyargan tsay willacungan marcacunaman cutiyaptin paycunata yanapananpä.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Siria y Cilicia provinciacunachö marcacunaman chaycurnam Pabluwan Silas tsaychö criyicogcunata yachatsir valoratsiyargan Tayta Dios munangannö shumag cawayänanpä.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.