Atos 14

Mushog Testamento (QXONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iconio marcachöna caycarnam Bernabewan Pablo aywayargan Israel runacuna goricäcuyänan wayiman. Tsaychö shonguncunaman yaycog yaycog parlapaycuyaptinmi Israel runacuna y mana Israel runacunapis Jesucristuta chasquicuyargan.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Tsaynö chasquicuyaptinmi waquin cag Israel runacuna ajanarnin mana Israel runacunata sharcatsipäyargan Jesusta chasquicogcunata chiquiyänanpä.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Tsaychömi Bernabewan Pablo juc ishcay semäna cayargan. Paycunaga Diosnintsicman yäracurninmi pitapis mana mantsacuypa willacuyargan caynö: “Tayta Dios cuyapäcog carmi tsurin Jesucristuta cachamurgan salvamänantsicpä” nir. Tsay willacuyangan rasunpaypa canganta runacuna musyayänanpämi Bernabetawan Pabluta Tayta Dios yanapargan milagrucunata rurayänanpäpis.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Tsaychö Jesucristupä willacuyaptin runacunaga manam juc yarpayyogllatsu cayargan. Waquin runacuna cushicuywan apostolcuna parlayanganta wiyayaptinpis waquincunaga contrancunam sharcuyargan.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Tsaymi tsay contrag cagcunaga, Israel runacuna y mana Israel runacunapis, autoridäcunawan willanacuyargan Bernabetawan Pabluta samgaypa wanutsiyänanpä.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Tsayta musyaycur geshpicuyanganchömi Licaonia provinciaman chäyargan. Tsaypitanam aywacuyargan Listra marcaman, Derbe marcaman, y tsay provinciachö mas waquin marcacunamanpis.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Tsay marcacunachöpis Diospa alli willacuyninta willacuyarganmi.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Listra marcachönam juc ratayashga runa cargan, yuringanpita pasaypapis mana pureg.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Tsay runaga jamaraycargan Pablo parlangancunata wiyarmi. Tsayta ricärir Pabloga tantiyasquirgan tsay runa Tayta Diosman yäracur allïrinanpä cagtam.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Tsaymi llapan callpanwan nirgan: “¡Sharcurcur shumag ichiy!”
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Tsayta ricaycurmi quiquincunapa parlacuynincunachö runacuna cushicurnin niyargan: “¡Dioscunam runa tucuycullar nogantsicman shayämushga!” nir.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Bernabepämi yarpäyargan “Zeus” ningan diosnincuna canganta. Y Pablupänam, willacog captin, yarpäyargan “Hermes” ningan diosnincuna canganta.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Tsay Listra marcaman yaycunachömi “Zeus” ningan diosnincunata adoracuyänan wayi cargan. Tsay wayichö sirveg sacerdötim puncuman apamurgan waytan wallgashga törucunata. Tsaychömi llapan runacuna apostolcunata adorarnin tsay törucunata rupatsipayta munayargan.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Tsaynö adorayta munayanganta tantiyasquirnam Bernabewan Pablo pasaypa llaquinar jatiräyangan röpancunatapis rachiscäriyargan. Nircurmi runacunaman aywaycur niyargan:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “¡Imapätä tsaycunata rurayanqui! Nogacunapis gamcunanö runallam cayä. Gamcunaman willagniquicuna shayämurgö tsay dioscunata adorar llutanta ruraycäyangayquicunata jagirir rasunpa cag cawag Diostana adorayänayquipämi. Paymi cay imaycacunata camargan, ciëlutapis, cay patsatapis, lamartapis, llapan imaycacunatapis.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Tayta Dios munanganman cawayänayquipä cagta mana tantiyarmi quiquiquicuna munayangayquita rurar cawaycäyanqui.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Tsaynö cayaptiquipis Tayta Dios poderösu canganta musyatsicurmi mana jagiriyäshurgayquitsu, sinöga imaypis yanapayäshurguyquim. Pay tamyatsimuptinmi cosëchata alli goriyanqui cushishga cawayänayquipä. Tsaynöpam tantiyaycätsiyäshunqui cuyapäcog Dios canganta. Tsayta shumag tantiyacur cananga paytana chasquicuyay”.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Tsaynö Pabluwan Bernabe niyaptinpis tsay runacuna paycunata diostanö adorayta munayaptin michaycuyänanpäga ajam cargan.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Tsaypita waraynincunanam apostolcunata chiqueg Israel runacuna Antioquia marcapita y Iconio marcapita chäyargan. Paycunam apostolcunapa contran parlayargan runacunata aquishaparnin. Paycuna niyanganta cäsurnam runacuna Pabluta samgayargan wanushnö jitacagpä. Nircur wanushgana canganta yarparmi garachashga apaycur marca cuchunman jitasquiyargan.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Tsaynam Jesusman criyicogcuna jitaraycangan cagman goricäyargan Pabluta apayänanpä. Tsaynö juntaparaycäyaptinmi sharcurcur tsay marcaman cangan cutiycurgan. Tsaypita warayninnam Bernabewan aywacuyargan Derbe marcaman.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Tsay Derbe marcaman chaycurnam Diospa alli willacuyninta willacuyargan. Tsaynö willacuyaptinmi atsca runacuna Señor Jesusman criyicuyargan. Nircurnam cutiyargan Antioquia, Listra, y Iconio marcacunaman.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Tsay marcacunaman chaycurmi Jesusman criyicogcunata valoratsiyargan Tayta Diosman mana ajayaypa yäracuyänanpä. Tsaynöpis shumagmi tantiyatsipäyargan Jesusman criyicuyanganpita imaypis runacuna chiquiyänanpä cagta.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Tsaynöllam cada marcachö yachatsicogcunata churayargan criyicogcunata ricayänanpä y shumag yachatsiyänanpä. Nircurnam ayunarnin Tayta Diosman mañacuyargan paycunata imaypis yanapaycunanpä.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Tsaypita Pisidia provinciapa päsarnam chäyargan Panfilia provinciamanna.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Tsaypita päsagnönam Perge marcachöpis Diospa willacuyninta willacuyargan. Nircurnam aywayargan Atalia marcaman.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Tsaypitanam büquiwanna Siria provinciachö Antioquia marcaman cuticuyargan. Tsay marcapitam Jesucristuman criyicogcuna paycunata puntata cachayargan maytsaypapis willacur puriyänanpä. Tsaynö willacuyänanpämi Tayta Diosman mañacuyargan yanapananpä.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Tsay Antioquia marcaman cutisquirnam Jesusman criyicogcunata gayatsirnin cushicur willapäyargan caynö: “¡Willacuyninta willacuyänäpä Diosnintsic shumagmi yanapaycayämashga! ¡Tsaymi mana Israel runacunapis chasquicuyashga! ¡Paycunapis cananga Jesucristumannam criyicuycäyan!” nir. Tsaynö willacuyaptinmi llapancuna pasaypa cushicuyargan.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Pabluwan Bernabega atsca quillacunam tsaychö criyicogcunata yachatsir cayargan.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.