2 Coríntios 7

Mushog Testamento (QXONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tsaynömi ari, cuyay waugicuna panicuna, Tayta Dios imaypis mana dejaramänapä aunicuyninga. Tsaymi jutsa ruraycunataga dejarinantsicna y llutan yachatsicogcunatapis mana chasquipänantsictsu. Tsay imayca llutan ruraycunaga Diosnintsicpitam raquimantsic. Llutan ruraycunallachö cawanapa rantinga pay munangannö imaypis cawashun.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Waugicuna panicuna, ama mana cäsuyämagga caycuyaytsu. Nogacuna manam maygayquitapis jutsa rurayman ishquitsiyargötsu, ni llullapar llutancunata criyitsiyargötsu.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Tsaynö niyämü manam gayapartsu, ni manacagcunata imatapis nirtsu. Puntacunata nimungänöllam gamcunataga imaypis yarparaycäyäshayquilla.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Noga musyänam yätsingäcunata cäsuyämänayquipä cagta. Tsaynö cayaptiquinam imayca llaquicuycunaman charpis masrä yarpachacuyä shumag yachatsicuyänäpä.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Troaspita Macedonia provinciaman chaycur ima llaquicuychömi caycuyargä. Chiquiyämagnïcuna yachatsicuyangäta michäcurmi rechasayämargan. Y gamcunapäpis feyupam llaquicayämurgä: “¿Cartächö yätsipäyangäcunata cäsucuyantsurä, manatsurä?” nirnin.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Tsaynö wamayaychö y llaquicuychö cayaptïpis Tayta Dios cada junagpis yanapayämashgam. Tsaypitaga gamcuna cagpita Tito chaycamuptinmi itsanga cushicuyargö.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Manam Tito chaycamuptinllatsu cushicuyargöpis. Masnin cagga gamcuna Tituta alli chasquiyangayquita willayämaptinmi cushicuyargö. Noga cartächö yätsimungäcunata chasquicuyangayquitam willayämashga y yapay Jesucristupa willacuyninta willapänäpä shuyacaycäyämangayquitam. Tsay llapanta willapärayämaptinmi masga cushicuyargö.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Titutawan cartataga apatsimurgö liyisquir jutsayquicunata dejayänayquipämi. Tsay cartata liyirir jutsayquicunapita yarpachacuyänayquipä cagta musyar nogapis llaquicurgämi.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Tsaynö captinpis jutsayquicunata jagiriyangayquitam cananga cushicü. Tsaynö carnam gamcunaga Tayta Dios munangannöna cawaycäyanqui, tsay cartacamungäwan yarpachacatsishga captïpis.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Jutsancunapita llaquicurnin mana alli ruraynincunata jagirir Tayta Diospa perdonninta mañacogcunam salvaciontaga tariyan. Waquin runacunaga llaquicuychö carpis manam Tayta Diospa perdonninta mañacuyantsu. Allau tsaynö cayanganpitam infiernuman aywayanga.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Gamcunaga mana alli rurayniquicunata jagirir ¡ima shumagnam Diosnintsic munangannö cawaycäyanqui! Y nircur noga watucagniquicuna yapay shamunäpäpis shuyacaycäyämanquim. Nircur conträ sharcog runacunatapis michäyarguyquish llutancunata parlar mana puriyänanpä. Tsaynö cayangayquita musyar noga cushicümi.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Tsay cartäta gellgamurgä manam rimamag cag runallata yarpachacatsiyta munartsu, sinöga llapayquicunapis nimungäcunata yarpachacur alli cawayman ticracuyänayquipämi.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Tsaynö allitana rurar cawayaptiquim noga feyupa cushicü.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Tituta gamcunaman manarä cachamurnam willargä gamcuna cäsucog alli criyicog cayangayquitaga. Tsaynö nir rasun cagllatam parlapargä. Y ningänöllam llapanpis cashga.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Tsaymi Tito mana gongayäshuyta puëdintsu payta alläpa respitar chasquiyangayquipita.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Tsaynö cayangayquita feyupam cushicü. Gamcuna Tayta Dios munangannö cawayniquicunawanga yäracuypänam cayanqui.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.