Atos 5
Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs NAA
1 Pero juc runam Ananias shutiyog warmin Safirawan willanacusquir, chacrancunata ranticuyargan.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Quiquincunapuram warmi ollgo parlayargan, waquincag gellayta quëdacurnin waquinllata entregayänanpag. Tsay parlayangannömi Ananias chacranpa chanin gellayta waquincagllata apargan apostolcunata entregananpag.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Pedronam payta nirgan: “Ananias, ¿imanirtan shongoyquiman Supay yaycur engañashuptiqui, chacrayquipa waquincag chanin gellayta quëdatsicur, Espïritu Santota llullatsirgoyqui?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 ¿Acäsu manacu quiquipa chacrayqui cargan? Tsay chacrata ranticungayqui llapan gellaypis, ¿manacu gampa cargan? ¿Imanirtan gam llullatsir caynö ruracargoyqui? Manam runacunatatsu llullatsiyämashcanqui, sinöga quiquin Diostam llullatsirgoyqui.”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Tsayta wiyaycurmi Ananias patsaman wañut shicwasquirgan. Tsaynö llullacunganpita Ananias wañunganta musyasquirnam, llapan runacuna alläpa mantsacäyargan.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Tsaynam jövencuna shamuycur Ananiaspa ayanta piturcur aparnin pampayargan.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Tsaypita casi quimsa öratanönam Ananiaspa warmin Safira chärgan, gojan wañunganta mana musyar.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Pedronam tapurgan: “Nimay ¿rasumpacu gamcuna tsay apamungan gellayllachö chacrayquicunata ranticuyargayqui?”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Pedronam nirgan: “¿Imanirtan gojayquiwan ishcayqui yachatsinacuyargayqui, Señorpa Espïritu Santonta pruebagnöga? Tagay jövencunapa chaquincunapis waji puncumannam yaycaycämunnam gojayquita pampayämunganpita, cananga gamtanam apayäshunqui” nir.
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Tsaynam jina öra Safira Pedropa puntanman ishquisquir wañusquirgan. Jövencunanam yaycusquir Safira wañushgata tarisquir, ayanta aparnin gojanpa lädunman pampayargan.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Tsaynö Ananiaswan Safira wañuyanganta musyasquirmi, llapan criyicugcunawan waquincag llapan runacunapis alläpa mantsacäyargan.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Apostolcunam llapan runacunapa puntanchö señalcunatawan milagrucunata rurayargan. Tsaynö rurayaptinmi llapan criyicugcuna goricäyargan “Salomón” niyangan corredorman.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Waquincag runacunaga mantsacurmi, criyicugcunaman juntawacar goricäyargantsu. Imaycatapis allicunallata rurayaptinmi, criyicugcunata llapan runacuna alläpa respetar cuyayargan.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Tsaynö waquincag runacuna mantsacur caycäyaptinpis, cada junagmi mas atscag runacuna warmipis ollgopis Señor Jesucristoman criyicur yapacäyargan.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Tsaymi cällicunaman puñunancunawan y tsacrancancunawan jipiscamur geshyagyashacunata churayargan, Pedro päsangan llantun mayganpa janallanmanpis shicwaptin cuticänanpag.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Tsaynöllam cercan marcacunapitapis llutaypa maytsicag runacuna Jerusalénman shayämurgan, geshyagyashacunatawan supayyog runacunata apayämur. Tsay tucuyläyawan geshyagyashacunata apayämungan runacunam llapan cuticäyargan.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Mas mandacug sacerdötiwan saduceo grüpupita tsaychö caycag runacunam, alläpa rabiapar chiquirnin,
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 achcuscatsir tsay marcachö llapanpa carcelninman gaycatsiyargan.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Pero Señorpa juc angelninmi gaycuräyangan carcelta puncunta pagaspa quichasquirnin, caynö nir jipirgan:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Aywayay, templuman ichiycur llapan marca runacunata willayay, cay llapan Alli Willacuywan mushog caway imanö canganta” nir.
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Tsay angel ninganta wiyayangannöllam, waränin allegllana templuman yaycusquir yachatsicur gallaycuyargan.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Pero wardiacuna carcelman chaycurnam, apostolcunataga tariyargantsu. Tsaynam mantsacashga cutirnin willacur,
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 niyargan: “Tariyargömi carcelga alli següru wichgaraycagta y wardiacunapis puncuncunachö täpar ichiraycagta. Pero quichasquirnam, tsay rurichöga ni pitapis tariyargötsu” nir.
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Tsayta wiyaycurnam mas mandacugcag sacerdöticunawan templuchö wardiacunapa capitanninpis y regeshgacag sacerdöticunapis mantsacashga tapunacuyargan, ima päsangantapis mana musyarnin.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Tsaynö caycäyaptinnam juc runa chaycur nirgan: “¡Ricäyay! Gamcuna carcelman gaycatsiyangayqui runacunam templuchö yachatsicuycäyan” nir.
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Tsaynö willacusquiyaptinnam, wardiacunapa capitannin wardiacunata pusharcur achcugnincuna templuman aywargan. Pero mana imanayta puedirmi rugarnincunalla pushayämurgan runacuna sagmayänanta mantsacur.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Tsaypitanam judiucunapa mas mandacug autoridänincuna goricashga caycagman tapuyänanpag apayämurgan. Tsaychönam mas mandacugcag sacerdöti tapurnincuna nirgan:
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “Nogacunam alvertiyarniqui proibiyargag tsay runapag manana ni imatapis willacur yachatsicuyänayquipag. Pero ¿imatatan gamcuna rurayargoyqui? Gamcunaga entëru Jerusalénmanmi chatsiyargoyqui, yachatsicuyniquicunatawan tsay runa wañunganta tumpayämarnï culpatsayämar.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Pedrowan waquincag apostolcunanam contestayargan: “¡Nogacunapaga obligacionnïcunam can, puntataga Dios Yaya cäsuyänäpag runacunata cäsuyangäpitaga!
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Unaycag aylluntsicpa Diosninmi, Señor Jesucristota cawatsimurgan, gamcuna cruzman warcarcur wañutsiyangayquita.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Quiquin Dios Yayam sharcatsimur derëchucag lädunman Salvador Pushacug Rey cananpag churashga. Tsaynö churanganpitam jutsayquicunapita arepenticurnin Dios Yayaman cutiyaptiqui, llapayqui Israel naciunta perdonayäshunqui.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Tsaytaga quiquïcuna ricashga carmi, rasumpa testïgun cayä. Tsaynöllam Dios Yaya cäsugnincagcunata Espïritu Santotapis testïgun cananpag garanga.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Tsayta wiyarcurnam alläpa rabiarnin piñacur, Pedrotawan apostolcunata wañutsiyta munayargan.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Pero tsay autoridäcunachömi juc fariseo Gamaliel niyangan marcanchöpis mas respetashga ley yachatsicug runam cargan. Tsay Gamalielnam ichircurnin mandargan, tsaypita juc rätu apostolcunata wagtaman jipiyänanpag.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Apostolcunata wactaman jipisquiyaptinnam tsaychö caycag autoridämajincunata nirgan: “Israel marca runacuna, cuidädu cayay tsay runacunata imatapis rurayangayquita.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Yarpäyay juc tiempuchö Teudas niyangan runa, aläbacurnin mas importanti mandacug ticraptin chuscu pachac runacuna gatiräyanganta. Pero tsay runata wañuscatsiyaptinmi, gatiragnincunapis witsicarnin aywacur jancat llapan ushacasquirgan.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Tsaypita mas gepata censacuyangan tiempuchönam, Galileapita Judás niyangan runa Roma gobiernopa contran shärir runacunata timpullyätsiptinmi, waquicag runacuna gatiräyargan. Pero paytapis wañuscatsiyaptinmi, llapan gatiragnincunapis witsicar aywacuyargan.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Tsaymi noga consejayag: ¡Tsay runacunata dejayay ama mëticuyaytsu! ¡Dëjaycuyay aywacuyänanpag! Si paycuna rurayangan runacunallapita captinga, tsay rurayangapis päsarnin ushacangallam.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Pero si Diospa poderninwan tsay runacuna rurayaptinga, manam ni imanöpa venceyta puediyanquitsu. Cuidädutag Dioswan pelear contran imatapis mana allita ruraycäyanquiman.”
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Tsaynam runacuna cäsucuyargan. Tsaypitanam apostolcunata gayascatsimur alli astaycatsirnin proibiyargan, Señor Jesucristopa shutinchö manana willacur parlayänanpag. Tsaynö alli alvertïcurmi dëjayargan aywacuyänanpag.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Apostolcunanam autoridäcunapa puntanpita alläpa cushishga yargosquir aywacuyargan, Señor Jesucristopa shutinchö willacuyanganraycu Dios Yaya tsaynö despreciarnin piñapar castigashga cayänanpag permïtinganpita.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Tsaynam apostolcunaga cada junag templuchöwan wajicunachöpis Diospita Shamushga Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta yachatsicur willacuyag.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.