Atos 22

Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Waugecuna y taytacuna, canan wiyaycayämay noga defendicurnin parlamungäta.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Hebreo parlaychö parlaptinmi, llapan runacuna upällasquiyargan. Tsaynam Pablo parlarnin sïgirgan:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Nogaga judium cä, Cilicia provincia Tarso marcachö yurig. Pero Jerusalénchö jatunyangäyag täcur estudiaptïmi, unaycag aylluntsiccunapa llapan mandacuy leynincunata doctor Gamaliel yachatsimargan. Tsaynö unay costumbrintsiccunata yachacushga carmi, nogapis Dios Yayata alläpa cäsurnin mandacungancunata rasumpa firmi cumplirgä, canan gamcuna cumpliyangayquinölla.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Puntataga cay mushog nänipagnö Diospa Palabranta cäsucugcunatam wañutsinäpag gaticachargä. Tsaynö chiquirnincuna gaticachar achcusquirmi, warmitapis ollgotapis carcelman prësu gaycatsirgä.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Sacerdöticunapa mas mandagnin sacerdötiwan mandacug respetashga auquincuna goricashgapis tsaynö rurangäta testïgum cayan. Paycunam juc carta poderta apatsiyämargan Damascochö judiumajincunata entregayänäpag. Tsay cartata entregaycur Señor Jesucristoman llapan criyicugcunata ashisquir, cay Jerusalénman prësu apamur alli castigayänäpag.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Pero nänipa aywar Damascoman chaycaptïnam, pullan junag öra illagpita entëröman tumag altu cielupita alläpa atsicyaycamur,
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 patsaman shicwascatsimargan. Patsachö jitaraycarnam juc voz caynö nimagta wiyargä: ‘¡Saulo! ¡Saulo! ¿Imanirtan gaticachämanqui?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tsaynam tapurgä: ‘¿Señor, pitan canqui?’ nir.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Tsay nogawan pagtä aywagcunaga alläpa atsicyämugta ricarpis, tsay voz parlapämangantaga manam ni mayganpis entendiyargantsu.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Noganam tapurgä: ‘Señor ¿imatatan rurashag?’ Tsaynam Señorga nimargan: ‘Sharcurnin Damascoman aywar sïgiy. Tsaychömi llapan imata ruranayquipag cangantapis willayäshunqui.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Tsay alläpa atsicyay ñawïta chiyätsir gaprascamaptin mana aywayta puediptïmi, yanagämagnïcuna janchashgallana Damascoman chätsiyämargan.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Tsaychömi alläpa llaquipäcug Ananias shutiyog runa, unay Moiséspa mandacuy leyninta cäsurnin llapanta cumplig täcurgan. Tsay Damascochö täcug llapan judiucunam, tsay runa alläpa alli rurag respetashga canganta parlayargan.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ananias ricämagnï shamurnin, chaycamur lädüman ichiycurmi nimargan: ‘¡Wauge Saulo, gapra cangayquipita canan yapayna ricay!’ Tsay nimangan öram ñawï cuticasquiptin, allish cläruna ricchacusquirgä.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Tsaynam yapay nimargan: ‘Unaycag aylluntsiccunapa Diosninmi acrashurgayqui, Paypa cuyacuy voluntäninta regernin musyanayquipag. Tsaynölla jutsannag Señor Jesucristota ricarnin, quiquinpa shiminpita yachatsicuy palabrantapis wiyanayquipag.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Tsaynö ricangayquitawan wiyangayquitam llapan entëru mundupa aywar, imayca testïgunnö llapan runacunata yachatsirnin willacunqui.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Tsaymi cananga ama mastaga ni imatapis shuyaraytsu. Sas sharcurnin bautizacuy Señor Jesucristoman rugacurnin mañacur, llapan jutsayquipita perdonar limpiashunayquipag.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Tsaypita Jerusalénman cutiscamur templuman Dios Yayata mañacug aywarmi, juc revelaciunta chasquirgä.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Señortam ricargä caynö nimagta: ‘¡Sas jina öra tsay Jerusalénpita yargoy! Caychöga manam cäsuyangatsu ni chasquiyangatsu nogapag willacungayquita.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Tsaynam noga nirgä: ‘Señor, caychöga llapanmi musyayan Dios Yayaman mañacuyänanpag goricäyänan wajicunaman aywar, gamman llapan criyicamugcunata carcelman prësu apar alli magatsingäta.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Gampag willacurnin servishugniqui testïguyqui Estebanta wañutsiyaptinmi, tsaynö wañutsiyanganta aprobar tsaychö caycargä. Tsaynöllam tsay wañutsignin runacunapa llatapancunatapis cuidargä.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Pero Señornam nimargan: ‘Sas ayway. Nogam mandag maytsay caru naciuncunachö mana judiucag runacunaman aywanayquipag.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Asta caycunata parlar ushanganyagga llapan runacunam wiyayargan, pero tsaypitam sïga llapan gayaycachar gallaycuyargan: “¡Tsay runaga ama cawatsuntsu! ¡Cay mundupita börrasquiy!” nir.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Tsaynö alläpa gayacacharnin llatapancunatapis jitasquir, altu wayraman allpacunatapis jitar sïgiyaptinmi,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 soldäducunapa comandantin ordenargan Pablota juc cuartelman yaycatsiyänanpag. Tsaynö yaycascatsirnam alli astar shumag tapuyänanpag mandargan, tsay runacuna Pablopa contran imapita gayaycachäyanganta musyananpag.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Pero alli astayänanpag pilataycatsir watashgana caycarmi, Pablo tsaychö caycag capitanta tapurgan: “¿Gamcunapa poderniquicuna cancu, manarag shumag juzgarnin Romapita ciudadänu runata astatsiyänayquipag?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Tsayta wiyaycurnam capitanga comandantiman aywaycur willarnin nirgan: “¿Gamga imatatan ruranqui? ¡Cay runaga ciudadänu romänom!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Tsaynam comandantiga Pabloman witiycurnin tapurgan: “¿Gamga rasumpacu romäno ciudadänu canqui?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Comandantinam nirgan: “Nogataga alläpa atsca gellaymi cuestamashga, romäno ciudadänu canäpag.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Tsayta wiyaycurmi Pablota alli astayänanpag caycar, lädunpita jancat witsicasquiyargan. Tsaynöllam quiquin comandantipis romäno ciudadänu canganta tantiyasquir, alläpa mantsacashga cargan Pablota prësutsirnin cadenawan watätsinganpita.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Tsaypa waräninnam comandantiga, Pablota judiucuna imapita acusayanganta rasumpa musyayta munar, cadenawan watäyanganta pascascatsirnin sacerdöticunapa mandagnin sacerdöticunatawan llapan autoridäcunata goricäyänanpag gayatsirgan. Tsaynö gayatsiptin llapan autoridäcuna goricasquiyaptinmi, llapanpa puntanman Pablota jipiscamur ichïtsirgan.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.