Atos 21
Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs NTLH
1 Tsaychö criyicug llapan waugecunapita mana munaycar raquicasquirmi, defrente Cos ishlaman aywar waränin Rodas ishlaman päsayargä. Tsaypa waräninnam Patara puertuman chäyargä.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Patara puertuchönam Feniciapa aywag büquita tarisquir, tsay büquiman lätarcur aywacuyargä.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Tsaypita aywacurmi Chipre ishlata ricar, itsogcag lädu uraninpa Siria marcaman defrente päsayargä. Tsay viajayangä büqui Tiro puertuchö cargata dëjanancaptinmi, tsay puertumanpis yaycuyargä.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Tirochö criyicug waugecunata tarisquirmi, paycunawan juc semänarag tsaychö pärayargä. Tsaychö criyicug waugecunam Espïritu Santo alvertiptin, “Jerusalénman Pablo ama aywatsuntsu” niyargan.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Pero juc semänata cumplisquir aywacuyaptïnam, llapan criyicug waugecuna warmincunawan y wamrancunawan tsay marcapita wagtan lamar cuchunyag yanagar compañayämargan. Tsay lamar chuchun pläyachömi, llapä gongorpacuycur Dios Yayaman mañacuyargä.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Tsaypitanam despedicusquir büquiman lätasquiyaptï, llapan criyicugcuna wajincunapa cuticuyargan.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Tiropita lamar rurillanpa büquiwan aywarmi, Tolemaida puertuchörag viajarnin ushayargä. Tsay marcachö criyicugcunata saludagnin aywarmi, paycunawan juc junagrag pagta cayargä.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Waränin alleg tsaypita yargosquir aywarnam, Cesareaman chäyargä. Tsaychömi evangelista niyangan Felipepa wajinman aywayargä quëdacuyänäpag. Tsay Felipega apostolcunapa ganchis ayudantincunapita jucnincagmi cargan.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Tsay Felipepam Diospa willacuynincunata willacug chuscu soltëra jipash tsurincuna cayargan.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Tsaychö juc ishcay junagcuna caycäyaptïmi, Judeapita urämur Agabo niyangan profëta chämurgan.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Tsay profëtam nogacunapa puntäcunaman chaycamur, Pablopa tsegllanchö cinturonninta jipisquir, quiquinpa maquintawan chaquinta watäcusquir nirgan: “Espïritu Santom nin: ‘Cay watäcungänömi Jerusalénchö judiucuna cay cinturonpa ämunta alli wataycurnin, juclä mana regeshga runacunaman entregayanga.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Tsayta wiyaycurnam Cesareachö llapan criyicugcunawan nogacunapis Pablota rugayargä, Jerusalénman witsar mana aywananpag.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Pero Pablonam contestayämargan: “¿Imanirtan wagar mas llaquicuyman churayämanqui? Nogaga listom caycä watarätsiyämänanpagwan Jerusalénchö wañunäpagpis, Señor Jesucristopag yachatsicurnin willacungäraycuga.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Tsaynö rugarpis ni imanöpa convencitsiyta mana puedirmi, dëjarnin niyargä: “Tsaypunga, Dios Yaya munangannö caycullätsun” nir.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Tsaypitanam prevenicusquir Jerusalénman witsarnin aywayargä.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Jerusalénman chaycuyaptïmi Cesareapita waquincag criyicugcuna compañayämar aywashgacuna, Chipre ishlachö yurig Mnason shutiyog runapa wajinman pushar chätsiyämargan. Tsay runam unaypitana Señor Jesucristoman criyicug cayninwan, wajinchö posadatsiyämänan cargan.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Jerusalénman chaycuyaptïnam, llapan criyicug waugecuna alläpa cushishga chasquiyämargan.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Tsaypita waränin junag Santiagota visitagnin nogacunawan Pablo aywarmi, tsay wajichö goricashga yachatsicug respetashga llapan auquicunatapis tariyargä.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pablo llapanta saludacusquirmi manyapita willargan, maytsay puringan mana judiucag runacunachö yachatsicur willacuptin Dios Yaya tucuyläya milagrucunata paywan ruratsinganta.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Tsayta wiyaycurnam Dios Yayata alabarnin, Pablota niyargan: “Tsaypunga wauge, musyanquim judiucagcuna maytsica warangapayag Señor Jesucristoman criyicuyanganta. Tsaynöpam paycunaga unay Moisés mandacungan leycunata cumplirnin sïginapag mandacur obligacuyan.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Caychö llapan täcug judiucunam musyayashga juclä caru entëru munduchö täcug judiucunata, unay Moiséspa leynin mandacunganta manana cäsuyänanpag willacurnin yachatsicungayquita. Tsaynöllash yachatsicunqui unaycag costumbrintsicta mana sïgir, llullu ollgo wamrancunapa cuerpuncunachöpis manana señalatsiyänanpag.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Tsaypunga imanöta cashun? Següramente tsay criyicug llapan judiucunam musyayanga, cayman chämushga cangayquita.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Mejorga caynömi ruranayqui: Cay nogacunachömi chuscug runacuna cayan, Dios Yayata äniyanganta cumpliyänanpag.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Paycunata pusharcurnin aywar pagtancuna purificäcur mayllacusquir, agtsancunata rututsicuyänanpag pägacunqui. Tsaynö rurangayquita llapan ricarmi musyayanga, gampa contrayqui willacuyangan mana rasumpa captin, Moiséspa leynin mandacungancunatapis cäsurnin cumplingayquita.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Tsay mana judiucag criyicushga runacunamanga, willanacur decidiyangäta unaynam gellgayashcä: ‘Ïdolocunata ofrecernin churayangan micuycunata y yawartawan jorcarnin wañutsishga wätacunapa aytsanta mana micuyänanpag. Tsaynölla mana alli jutsata rurarnin, warmipis ollgopis jucnin jucninwan mana puricuyänanpag.’ ”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Pablonam chuscun runacunata pusharcurnin aywar, tsay waränin chuscun runacunawan pagta purificäcur mayllacurgan. Tsaynam templuman yaycurgan änicuyangancunata imay junagcunachö cumplinanpag canganta willacug. Tsaynöllam willacurgan imay junagchö tsay runacunawan pagta Dios Yapag garaynin apar, cada ünu ofreceanganta cumpliyänanpag canganta.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Juc semäna cumpliycaptinnam Asia provinciapita judiucuna, templuchö Pablota ricaycurnin llapan runacunata timpullyätsiyargan. Tsaynö timpullyar achcusquirmi Pablopa contran,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 gayaycachar niyargan: “¡Israel runacuna yanapayämay! Cay runam marcantsicpa contran mana allicunata yachatsicur maytsaychö puriycan. Tsaynöllam unay Moisés leyninpawan templuntsicpa contran yachatsicun. Canangam tsaypis cay templuntsicman griegocunata yaycatsir, imayca melanaypagtanö churashga santo sitiuntsicta.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Tsaynöga judiucuna niyargan, Efesopita Trofimo niyangan runata Jerusalénchö mas puntatana Pablotawan pagta puriycagta ricashga carmi, tsay runata templuman yacatsinganta yarpäyargan.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Tsaynam tsay marcachö llapan täcugcuna timpullyäyaptin, maytsicag runacuna cörrilla chäyämurgan. Pablota achcusquirnam tsay templupita wagtaman garachashga jipisquir, jina öra puncuntapis wichgarnin llävisquiyargan.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Pablota wañutsiyänanpag caycaptinnam, Romäno shutiyog batallunpa comandantinman juc noticia chargan, entëru Jerusalénchö llapan goricashga runacuna timpullyarrag caycäyanganta.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Tsay comandantinam oficialnincunatawan soldäduncunata gorisquirnin, tsaynö runacuna caycäyanganman cörrilla aywayargan. Comandantitawan soldäducunata ricaycurga, Pablota magaycar dëjasquiyargan.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Tsayman comandanti chaycurnam, Pabloman witiycurnin prësu achcuscatsir ishcay cadenawan watäyänanpag mandargan. Tsaypitanam llapanta tapurgan, pï cangantawan imata rurashga canganta.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Pero waquincag jucläyata gayaycachäyaptin waquincagcuna jucläyata parlar llapan timpullyäyaptinmi, tsay comandantiga ni imapag gayaycachäyangantapis ni juc entendirgantsu. Tsaynö mana entendirmi, soldäduncunatawan Pablota cuartelman apatsirgan.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Cuartelpa puncun grädasman chaycatsirnam, soldäducuna Pablota altullachöna pallarishga witsaypa lätatsiyargan,
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 maytsicag runacuna timpullyarrag gepancunata gatirnin, llapan gayaycachar: “¡Wañutsun!” nir aywayaptin.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Tsaypita cuartelman yaycaycätsiyaptinnam, romäno batallunpa comandantinta Pablo tapurgan: “¿Gamwan juc ratïtulla parlayta puedïcü?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 “Tsaypunga ¿gamga manach tsay juc unay tiempuchö chuscu waranga wañutsicug runacunata tsunyaman jorgosquir, Cesarpa contran ticratsig egipcio runatsu canqui?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pablonam nirgan: “Nogaga judium cä, jatun importanti marca Ciliciapa capitalnin Tarsochö yurig ciudadänu. Pero gam permïtiycamay cay runacunataga entenditsir parlapaycunäpag.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Tsay comandanti änisquiptinnam, grädasman ichiycur Pablo maquinwan sëñasta rurar llapan runacunata upällätsirgan. Tsaynö llapan upällasquiyaptinnam hebreo parlaychö nirgan:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.