Atos 15
Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs NVT
1 Tsay witsancunam Judea marcapita Antioquia marcaman waquincag urarnin aywashga runacuna criyicugcunata yachatsicur niyargan: “Si gamcuna unay Moisés leyninchö mandacungan costumbrincunata rurarnin cuerpuncunachö mana señalacurga, manam salvacuyta puediyanquitsu” nir.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Tsay yachatsicugcunawanmi Pablowan Bernabe alli piñanacurnin discutiyargan. Tsaymi llapan criyicugcuna goricasquir willanacurnin Pablotawan Bernabeta nomrasquir waquincag criyicugmajincunatawan Jerusalénman cachayargan, tsaychö apostolcunawan y waquincag respetashga auquincunawan tsay asuntucunata arreglayänanpag.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Tsaynö nomrasquir llapan criyicugcuna Jerusalénman cachayaptinmi, Feniciapawan Samaria marcacunapa päsarnin tsaychö criyicugcunata willacur niyargan: “Maytsay marca willacuyangächömi mana judiucag runacunapis, mana alli ruraynincunata dëjasquir arepenticurnin Señor Jesucristoman criyicuyashga” nir. Tsayta wiyaycurmi llapan criyicug waugecunapis alläpa cushicuyargan.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Pablowan Bernabe Jerusalénman chaycuyaptinnam, tsaychö llapan goricashga criyicugcunwan apostolcuna y respetashga auquincuna chasquiyargan. Tsaynö chasquiyaptinnam Pablowan Bernabe maytsay marcacunachö mana judiucag runacuna Diospa Palabranta yachatsicuyaptin chasquiyanganta willacuyargan.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Pero waquincag criyicushga fariseocunanam, sharcurnin niyargan: “Mana judiucagcuna Señor Jesucristoman criyicushgacunaga, obligädum cuerpuncunachö señalacur unay Moisés mandacungan leycunatapis cumpliyänan.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Tsaynö niyaptinnam apostolcunawan respetashga auquincuna, tsay asuntutapag shumag willanacurnin parlayänanpag goricäyargan.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Tsaynö goricasquir discutiycäyaptinmi, Pedro ichircur nirgan: “Waugecuna, gamcunam musyayanqui Dios Yaya unayna gamcunapita acramanganta. Payga acramashga mana judiucag runacunata salvacug Alli Willacuyninta willacuptï, Señor Jesucristoman rasumpa firmi criyicuyänanpagmi.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Llapan runapa shongon regeg Dios Yayam rasumpa chasquinganta musyatsicurgan, tsay mana judiucag criyicugcunamanpis Espïritu Santonta cachamunganta nogantsicman cachamungannölla.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Dios Yayaga paycunatawan nogantsictapis iwallla cuyamarnintsicmi, llapan shongoncunatapis imayca limpiagnö jutsannagta ticratsishga Señor Jesucristoman rasumpa criyicuyanganpita.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Tsaymi cananga, ¿imanirtan gamcunaga Dios Yayata piñatsiyanqui, cay criyicugcunata imayca lasag gepita aparitsignö unay Moiséspa leyninta obligarnin cumpliyänanpag? ¿Si tsay leytacunata unaycag aylluntsiccunawan nogantsicpis mana cumpliyta puediycashgaga imanirtan paycunata obligayanqui?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Tsayga manam tsaynötsu canan. Mas bienmi nogantsicga rasumpa criyicuntsic, Señor Jesucristopa cuyacuy poderninwan mana judiucagcuna salvacashga cayangannölla, nogantsicpis mana pägacurnin salvacashga cangantsicta.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Tsaynam llapan upällasquir wiyayargan, Bernabewan Pablo mana judiucagcunata Diospa Palabranta yachatsicuyanganchö, paycunawan tucuyläya señalcunata y milagruccunata Dios Yaya ruranganta.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Tsaynö willacur ushasquiyaptinnam, Santiago nirgan: “Waugecuna, wiyaycayämay:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Cananmi Simón Pedro willamargontsic primera vez Dios Yaya mana judiucag runacunatapis imanö cuyarnin chasquinganta. Tsaymi Payga tsay mana judiucagcunapis mas atscagta acrarnin chasquinga, quiquinpa servignin criyicugnincuna cayänanpag.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Cayga caycan, unay profëtacuna Diospa Palabranta gellgar niyangannöllam:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Caycuna llapan päsasquiptinmi cutimur,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 nogapa shutïchö llapan naciuncunachö
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Unay tiempupitana caycuna llapanta regetsicug Dios Yayam,
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 “Tsaynö caycaptinga mana judiucag runacuna mana alli ruraynincunata dëjasquir, Dios Yayaman tsayrag criyicuyaptinga, ama lasag gepita apatsignö leycunata cumpliyänanapag obligarnin ajacunata yachatsishuntsu.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Mas bien tsaypa rantinga llapan criyicugcunaman cartacurnin canan nishun: ‘Ama ïdolocunata ofreceyangan micuycunata micuyanquitsu ni warmiwan ollgopis lluta mana allicunata rurar puricuyanquitsu. Tsaynölla jorcacar wañushga wätacunapa aytsantawan yawarninta micuyanquitsu.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Tsaycunapagmi unay tiempupitana cada marcachö Moiséspa leyninta willacug runacuna cayan. Tsay leytaga Dios Yayaman mañacuyänanpag goricäyänan wajicunachömi, cada sabado jamay junagchö liyiyan.’ ”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Tsaypitanam apostolcuna y respetashga auquincuna llapan goricashga criyicugcunawan willanacusquir, paycunachö allish cumplïdu mas importanticag Barsabas niyangan Judástawan Silasta acrayargan. Tsaynö acrasquirmi Pablopawan Bernabepa pagtan Antioquia marcaman cachayargan.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Paycunam caynö juc cartata gellgarcur apatsiyargan:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Musyayashcämi caychö nogacunapita waquincag runacuna mana ni ima permïsuta mañarnin gamcunaman shamuycur, llutan mana allita yachatsicurnin mana ni imanö cayta puediyänayquipag piñatsiyäshungayquita.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Tsaymi caychö llapä goricashga criyicugcuna shumag willanacusquir, nogantsicchö ishcag runacunata acrayashcä gamcunata ricagniquicuna shayämunanpag alläpa cuyay waugentsiccuna Bernabepawan Pablopa pagtan.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Cay ishcan acräyangä runacunam wañuytapis mana mantsacurnin, Señor Jesucristoraycu maytsaychöpis willacurnin puriyashga.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Tsaynöpam Barsabas niyangan Judástawan Silasta gamcunaman cachayämü, cay cartachö llapan niyangagta esplicarnin willayäshunayquipag.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Nogacunaga mananam imayca lasag gepita aparitsignö ajayätsiyniquicunata munayätsu. Tsaypa rantinmi mas alliga canga, Espïritu Santowan nogacunapis wanayangayquicagllata yachatsiyänagpag:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Ama ïdolocunaman ofrecernin churayanganta micuyanquitsu. Tsaynölla ama jorcacar wañush watäcunapa aytsantawan yawarninta micuyanquitsu. Ama warmiwan ollgopis jucnin jucninwan puricur llutan mana alli jutsacunata rurayanquitsu. Si tsay llapan alvertiyangagcunata mana rurarninga, Dios Yaya munangannö cawacurmi imaypis allilla cawacuyanqui.” Llapayqui alli päsacuychö caycuyällay.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Tsaypitanam llapan criyicugcunapita despedicusquirnin, Pablo, Bernabe, Silas y Judás Antioquiaman uräyargan. Tsayman chaycurnam llapan criyicugcunata goricascatsir, tsay carta apayanganta entregayargan.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Tsay apayangan cartata criyicug waugecuna liyisquirnam, consolarnincuna mas animatsiptin alläpa cushishga cayargan.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Tsaynöllam Judáswan Silaspis Diospa Palabranta unayna alli willacugcuna car, tsaychö llapan criyicug waugecunata consolarnin animatsir allish willacuyargan.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Tsaychö unay yachatsicurnin pärasquiyaptinnam llapan criyicug waugecuna Dios Yayapa bendiciunninwan alli päsacuychö imaypis Silaswan Judás cawayänanpag mañacurnin maypita cachayanganman cuticuyänanpag despediyargan.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Tsaynam Silasga paycunawan quëdacurgan.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pero Pablowan Bernabenam waquincag atscag criyicugcunawan Diospa Palabranta yachatsicurnin, Antioquia marcachö unayyag pärayargan.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Tsaypita mas unaytanam Bernabeta Pablo nirgan: “Acu, aywashun willacur yachatsicungantsic llapan marcacunachö criyicug waugentsiccunata watucag, mä imanöshi Dios Yayaman criyïcuynincuna caycan.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Tsaynam Bernabega Juan Marcos niyanganta pagtancuna pushayta munargan.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pero Pablopagga manam allinötsu cargan, Juan Marcosta pushayänanpag. Juan Marcosga mas puntata aywanganchönam Panfilia marcachö jagesquirnincuna cutisquirgan. Tsaynöpam Pablo Bernabeta nirgan: “Diospa Palabranta yachatsicur willacuyangächö Juan Marcosga manam yanapamarnï sïgirgantsu.”
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Tsaynö Pablo mana munaptin ishcan mana acuerdu car raquicasquirmi, Bernabega juc büquiwan Juan Marcosta pusharcur Chipre ishlaman aywargan.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pero Pablo Silasta acrasquiptinmi, tsay Atioquia marcachö llapan criyicug waugecuna ishcan apostolcunata Dios Yaya yanapananpag mañacuyargan. Tsaypita yargosquirnam Pablowan Silas aywacuyargan.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Tsaynö aywacurmi, Siriapawan Cilicia marcancunapa päsar, llapan criyicug waugecuna goricäyanganchö yachatsicurnin mas animatsicuyargan.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.