João 11
Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs NAA
1 Juc runam Lazaro shutiyog alläpa antsa geshyaycargan Betania marcachö, Maríapawan Martapa turincuna.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Tsay antsa geshyaycag Lazaropa panin Maríam Señor Jesucristopa chaquinman mushcug perfümita wiñarcur agtsanwan pitsar tsaquitsirgan.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lazaropa panincunam juc runata cachacuyargan Señor Jesucristota: “Señor, cuyay amïgoyquim antsa geshyaycan” ninanpag.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Tsayta wiyarmi Señor Jesucristo nirgan: “Tsay geshyaywanga manam wañungatsu. Tsay geshyayga tsarishga Dios Yaya poderöso cangantawan Tsurinpis rasumpa poderöso canganta musyayänanpagmi.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Aunqui Señor Jesucristo Lazarota y ishcan panincuna Maríatatawan Martata alläpa cuyaycarpis,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Lazaro alläpa antsa geshyaycangata willaycuyaptin, ishcay junag masran tsay caycanganllachö quëdargan.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tsaypitaragmi discïpuluncunata nirgan: “Acu, yapay Judea provinciaman cutishun” nir.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Discïpuluncunanam niyargan: “Pero Maestru, tsay sitiucunachöga ganyancunallaragtsag judiucuna sagmar wañutsiyniquita munayargan ¿Tsaynö caycaptincu, gamga yapay tsaypa cutiyta munaycanqui?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Señor Jesucristonam nirgan: “¿Juc junagga manacu chunca ishcay örayog? Tsaymi pipis junagpa purirga trompesar ishquintsictsu, cay mundu allish atsicyaptin.
9 Jesus respondeu:
10 Pero tutapaypa purirmi sïga, trompesarnin tacacur ishquin mana actsi captin.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yapaynam Señor Jesucristo nirgan: “Amïgontsic Lazarom puñucashga caycan, pero aywä riccharcatsimushag.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Discïpuluncunanam niyargan: “Señor, si puñucashgalla caycarga, rasumpam cuticämunga.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Señor Jesucristoga Lazaro wañushgana canganta musyarmi, discïpuluncunata tsaynö “puñucashgallam caycan” nirgan. Pero discïpuluncunaga mana tantiyayarmi, rasumpa puñucashgalla canganta yarpäyargan.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Tsaynam Señor Jesucristo rasuncagta nirgan: “Lazaroga wañushgam.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Cushicümi tsaychö mana cangäta. Tsaynömi mas alli caycan gamcuna, rasumpa criyiyänayquipag. Pero acu aywashun ricänapag.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tsaynam “Millïshu” niyangan Tomas discïpulumajincunata nirgan: “Acu nogantsicpis Señor Jesucristowan pagta wañuna captinpis.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Tsayman chaycunam Señor Jesucristo tarirgan, Lazarota pampayan chuscu junagna päsashga canganta.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betaniaga cargan quimsa (3) kilometroschömi Jerusalénpita.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Tsaynö amänolla captinmi, atscag judiucuna Maríapawan Martapa turin wañushga captin shogarnin compañag aywashga cayargan.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Martanam Señor Jesucristo chaycanganta musyasquirnin tincug yargosquir aywargan. Pero ñañan Maríaga wajichömi quëdargan.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martanam tincusquir Señor Jesucristota nirgan: “Señor, caychö captiquiga turillä manam wañunmantsu cargan.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Pero nogaga musyämi, cananpis llapan imayca mañangayquita Dios Yayaga rurananpagcagta.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Señor Jesucristonam contestargan: “Turiquiga cawamungam.”
23 Jesus disse a ela:
24 Martanam nirgan: “Aumi, rasumpam musyä cay patsa ushacangan junag llapan wañushgacuna cawayämuptin, turilläpis cawamunanpag canganta.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Tsaynam Señor Jesucristo nirgan: “Nogam wañushgacunata cawatsimurnin cawayga cä. Tsaymi pipis nogaman rasumpa firmi criyicurga, wañurpis cawamungalla.
25 Então Jesus declarou:
26 Tsaynöllam llapan cawaycagcunapis, nogaman rasumpa firmi criyicamurga manam ni imaypis wañuyangatsu. ¿Cayta criyinqui Marta?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Paynam nirgan: “Aumi, Señor. Nogaga rasumpam criyï gam Cristo Diospa Tsurin, cay munduman shamugpagcag cangayquita.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Tsaynö nisquirnam, Marta aywargan ñañan Maríata gayag. Gayasquirnam pacayllpa nirgan: “Maestrum cayman chamushga gayashunqui.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Tsaynö niptinnam Maríaga saslla sharcurnin Señor Jesucristo caycanganman ricag aywargan.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Señor Jesucristoga manaragmi tsay marcamanga yaycushgaragtsu cargan, sinöga Martawan tincuyanganllachöragmi caycargan.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Tsaynö María sas sharcurnin aywagta ricarmi, tsay judiucuna wajichö pagtan compañar caycagcuna gepanta gatir aywayargan, “Turin pamparanganmanchari wagag aywan.”
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maríanam Señor Jesucristo caycanganman chaycurnin chaquin puntanman gongoricuycur nirgan: “Señor, si gam caychö captiquiga turillä manam wañunmantsu cargan.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Tsaynam Maríatawan compañagnin judiucuna llaquishga wagagta ricaycur, Señor Jesucristopis shongonchö yarpachacurnin alläpa llaquishga,
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 tapurgan: “¿Maymantan pampayashcanqui?” Tsaynam niyargan: “Señor, shamuy ricätsiyäshayqui”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Tsaynam Señor Jesucristopis wagargan.
35 Jesus chorou.
36 Judiucunanam tsaynöta ricar niyargan: “¡Ricäyay alläpam cuyanag!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Pero waquincagnam niyargan: “Manacu cay runaga gapratapis cuticatsirgan. Tsayga ¿manatsurag imallatapis ruranman cargan Lazaro mana wañunanpag?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Señor Jesucristonam yapay alläpa llaquishga Lazaro pamparanganman witiycurgan. Tsay sepultüra gagachö uchcushga machay captinmi, puncunpis juc jatun parara rumiwan tsapashga cargan.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Señor Jesucristonam nirgan: “Rumita jipiyay.” Tsay wañushga Lazaropa panin Martanam nirgan: “Pero Señor, cananyagga asyashganach chuscu junagnam wañungan.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Señor Jesucristonam contestargan: “¿Manacu nirgog, si rasumpa firmi criyicurga Dios Yayapa poderninwan juc jatun milagruta ricäyänayquipag?”
40 Jesus respondeu:
41 Rumita jipisquiyaptinnam, Señor Jesucristo cieluman ricarcur nirgan: “Taytallay, alläpam agradëcicug, rasumpa wiyamangayquita.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Musyämi imaypis wiyamangayquita, pero caynöga mañacug caychö caycag runacuna, gam cachamangayquita rasumpa criyiyänanpagmi.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tsayta nisquirnam, jinchi gayacurgan: “¡Lazaro, tsaypita yargamuy!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Tsaynam wañushga yargascamurgan, maquinwan chaquin pitushga y gagllanpis alli wancupäcushga. Señor Jesucristonam nirgan: “Pascasquir, dëjayay aywacunanpag.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Tsaynö Lazarota cawatsinganta ricarmi, Maríata compañagnin aywashga judiucunapis atscag criyicuyargan, Dios Yaya Señor Jesucristota cay patsaman cachamunganta.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Pero waquincagnam fariseocunaman aywaycur willapäyargan wañunganpita Lazarota Señor Jesucristo cawatsimunganta.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Tsayta musyasquirnam sacerdöticunapa mandagnincunawan fariseocuna y judiucunapa autoridänincunata gayascatsirnin secionta rurar niyargan: “¿Imatatan rurashun? ¡Tsay runaga tucuyläya milagrucunata rurarmi caycan!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Si dëjaycushgaga llapan runacunam payman criyiyanga. Tsaynam Romachö mandacug autoridäcuna shamuycur, templuntsictawan naciunnintsictapis jancat ushacätsiyanga.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Pero jucnin sacerdöti llapan sacerdöticunata mandagnin Caifas shutiyog tsay watachö mas mandacuyyog carmi nirgan: “¡Gamcunaga manam ni imata musyayanquitsu,
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 ni siquiera tantiyayanquillapistsu! Mas mejormi canman juc runalla wañuptin, cay llapan naciunnintsic jancat ushacanganpita.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Pero Caifasga manam cayta quiquinpa yarpayllanpitatsu nirgan. Sinöga tsay wata mas mandacug sacerdöti carmi, Dios Yaya tantiyatsiptin parlargan llapan Judea naciunchö runacunaraycu Señor Jesucristo wañunanpag canganta.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Y manam tsay Judea naciunllapagtsu, sinöga Dios Yayaman llapan criyicug runacunata maytsay munduchö witsicashga caycagcunata jucllayllaman gorinanpag.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Tsaynömi tsay junagpita judiucunapa autoridäcuna acueduta rurayargan, Señor Jesucristota wañutsiyänanpag.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Tsaymi tsay junagpita Señor Jesucristo manana purirgantsu judiucuna ricänanchöga. Tsaynöpam Judea provinciapita yargosquir aywacurgan mana runacuna täcuyangan tsunya cercanchö Efrain niyangan marcaman. Tsaychömi discïpuluncunawan cayargan.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ichicllanam faltaycargan judiucunapa Pascua fiestancuna chämuptin, maytsay estanciacunapita maytsicag runacuna Jerusalénman aywar, Pascua fiestata celebrar jutsancunapita perdonta mañacur mayllacurnin cayänanpag.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tsaynam Señor Jesucristota ashirnin purir, templuchö quiquincunapura tapunacuyargan: “Gamcunaga ¿imatatan yarpäyanqui? ¿Cay fiestaman shamungatsurag o manatsurag?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Pero fariseocunawan sacerdöticunapa mandagnincunam runacunata mandar niyargan: “Si pipis Jesústa maychöpis ricarga, saslla willayämanqui prësu achcusquir apayämunäpag.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.