Atos 5
Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs ARIB
1 Pero juc runam Ananias shutiyog warmin Safirawan willanacusquir, chacrancunata ranticuyargan.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Quiquincunapuram warmi ollgo parlayargan, waquincag gellayta quëdacurnin waquinllata entregayänanpag. Tsay parlayangannömi Ananias chacranpa chanin gellayta waquincagllata apargan apostolcunata entregananpag.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Pedronam payta nirgan: “Ananias, ¿imanirtan shongoyquiman Supay yaycur engañashuptiqui, chacrayquipa waquincag chanin gellayta quëdatsicur, Espïritu Santota llullatsirgoyqui?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 ¿Acäsu manacu quiquipa chacrayqui cargan? Tsay chacrata ranticungayqui llapan gellaypis, ¿manacu gampa cargan? ¿Imanirtan gam llullatsir caynö ruracargoyqui? Manam runacunatatsu llullatsiyämashcanqui, sinöga quiquin Diostam llullatsirgoyqui.”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Tsayta wiyaycurmi Ananias patsaman wañut shicwasquirgan. Tsaynö llullacunganpita Ananias wañunganta musyasquirnam, llapan runacuna alläpa mantsacäyargan.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Tsaynam jövencuna shamuycur Ananiaspa ayanta piturcur aparnin pampayargan.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Tsaypita casi quimsa öratanönam Ananiaspa warmin Safira chärgan, gojan wañunganta mana musyar.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Pedronam tapurgan: “Nimay ¿rasumpacu gamcuna tsay apamungan gellayllachö chacrayquicunata ranticuyargayqui?” Paynam contestargan: “Aumi, tsay apamungan gellayllachömi ranticuyargä” nir.
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Pedronam nirgan: “¿Imanirtan gojayquiwan ishcayqui yachatsinacuyargayqui, Señorpa Espïritu Santonta pruebagnöga? Tagay jövencunapa chaquincunapis waji puncumannam yaycaycämunnam gojayquita pampayämunganpita, cananga gamtanam apayäshunqui” nir.
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Tsaynam jina öra Safira Pedropa puntanman ishquisquir wañusquirgan. Jövencunanam yaycusquir Safira wañushgata tarisquir, ayanta aparnin gojanpa lädunman pampayargan.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Tsaynö Ananiaswan Safira wañuyanganta musyasquirmi, llapan criyicugcunawan waquincag llapan runacunapis alläpa mantsacäyargan.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Apostolcunam llapan runacunapa puntanchö señalcunatawan milagrucunata rurayargan. Tsaynö rurayaptinmi llapan criyicugcuna goricäyargan “Salomón” niyangan corredorman.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Waquincag runacunaga mantsacurmi, criyicugcunaman juntawacar goricäyargantsu. Imaycatapis allicunallata rurayaptinmi, criyicugcunata llapan runacuna alläpa respetar cuyayargan.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Tsaynö waquincag runacuna mantsacur caycäyaptinpis, cada junagmi mas atscag runacuna warmipis ollgopis Señor Jesucristoman criyicur yapacäyargan.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Tsaymi cällicunaman puñunancunawan y tsacrancancunawan jipiscamur geshyagyashacunata churayargan, Pedro päsangan llantun mayganpa janallanmanpis shicwaptin cuticänanpag.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Tsaynöllam cercan marcacunapitapis llutaypa maytsicag runacuna Jerusalénman shayämurgan, geshyagyashacunatawan supayyog runacunata apayämur. Tsay tucuyläyawan geshyagyashacunata apayämungan runacunam llapan cuticäyargan.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Mas mandacug sacerdötiwan saduceo grüpupita tsaychö caycag runacunam, alläpa rabiapar chiquirnin,
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 achcuscatsir tsay marcachö llapanpa carcelninman gaycatsiyargan.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Pero Señorpa juc angelninmi gaycuräyangan carcelta puncunta pagaspa quichasquirnin, caynö nir jipirgan:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Aywayay, templuman ichiycur llapan marca runacunata willayay, cay llapan Alli Willacuywan mushog caway imanö canganta” nir.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Tsay angel ninganta wiyayangannöllam, waränin allegllana templuman yaycusquir yachatsicur gallaycuyargan. Tsayyagnam mas mandacug sacerdötïwan tsaychö pagtan caycag runacuna, israelcunapa respetashga auquincunata juc jatun sesionman gayascatsir, mandayargan carcelchö caycag apostolcunata apayämunanpag.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Pero wardiacuna carcelman chaycurnam, apostolcunataga tariyargantsu. Tsaynam mantsacashga cutirnin willacur,
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 niyargan: “Tariyargömi carcelga alli següru wichgaraycagta y wardiacunapis puncuncunachö täpar ichiraycagta. Pero quichasquirnam, tsay rurichöga ni pitapis tariyargötsu” nir.
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Tsayta wiyaycurnam mas mandacugcag sacerdöticunawan templuchö wardiacunapa capitanninpis y regeshgacag sacerdöticunapis mantsacashga tapunacuyargan, ima päsangantapis mana musyarnin.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Tsaynö caycäyaptinnam juc runa chaycur nirgan: “¡Ricäyay! Gamcuna carcelman gaycatsiyangayqui runacunam templuchö yachatsicuycäyan” nir.
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Tsaynö willacusquiyaptinnam, wardiacunapa capitannin wardiacunata pusharcur achcugnincuna templuman aywargan. Pero mana imanayta puedirmi rugarnincunalla pushayämurgan runacuna sagmayänanta mantsacur.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Tsaypitanam judiucunapa mas mandacug autoridänincuna goricashga caycagman tapuyänanpag apayämurgan. Tsaychönam mas mandacugcag sacerdöti tapurnincuna nirgan:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Nogacunam alvertiyarniqui proibiyargag tsay runapag manana ni imatapis willacur yachatsicuyänayquipag. Pero ¿imatatan gamcuna rurayargoyqui? Gamcunaga entëru Jerusalénmanmi chatsiyargoyqui, yachatsicuyniquicunatawan tsay runa wañunganta tumpayämarnï culpatsayämar.”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Pedrowan waquincag apostolcunanam contestayargan: “¡Nogacunapaga obligacionnïcunam can, puntataga Dios Yaya cäsuyänäpag runacunata cäsuyangäpitaga!
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Unaycag aylluntsicpa Diosninmi, Señor Jesucristota cawatsimurgan, gamcuna cruzman warcarcur wañutsiyangayquita.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Quiquin Dios Yayam sharcatsimur derëchucag lädunman Salvador Pushacug Rey cananpag churashga. Tsaynö churanganpitam jutsayquicunapita arepenticurnin Dios Yayaman cutiyaptiqui, llapayqui Israel naciunta perdonayäshunqui.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Tsaytaga quiquïcuna ricashga carmi, rasumpa testïgun cayä. Tsaynöllam Dios Yaya cäsugnincagcunata Espïritu Santotapis testïgun cananpag garanga.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Tsayta wiyarcurnam alläpa rabiarnin piñacur, Pedrotawan apostolcunata wañutsiyta munayargan.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Pero tsay autoridäcunachömi juc fariseo Gamaliel niyangan marcanchöpis mas respetashga ley yachatsicug runam cargan. Tsay Gamalielnam ichircurnin mandargan, tsaypita juc rätu apostolcunata wagtaman jipiyänanpag.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Apostolcunata wactaman jipisquiyaptinnam tsaychö caycag autoridämajincunata nirgan: “Israel marca runacuna, cuidädu cayay tsay runacunata imatapis rurayangayquita.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Yarpäyay juc tiempuchö Teudas niyangan runa, aläbacurnin mas importanti mandacug ticraptin chuscu pachac runacuna gatiräyanganta. Pero tsay runata wañuscatsiyaptinmi, gatiragnincunapis witsicarnin aywacur jancat llapan ushacasquirgan.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Tsaypita mas gepata censacuyangan tiempuchönam, Galileapita Judás niyangan runa Roma gobiernopa contran shärir runacunata timpullyätsiptinmi, waquicag runacuna gatiräyargan. Pero paytapis wañuscatsiyaptinmi, llapan gatiragnincunapis witsicar aywacuyargan.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Tsaymi noga consejayag: ¡Tsay runacunata dejayay ama mëticuyaytsu! ¡Dëjaycuyay aywacuyänanpag! Si paycuna rurayangan runacunallapita captinga, tsay rurayangapis päsarnin ushacangallam.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Pero si Diospa poderninwan tsay runacuna rurayaptinga, manam ni imanöpa venceyta puediyanquitsu. Cuidädutag Dioswan pelear contran imatapis mana allita ruraycäyanquiman.”
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Tsaynam runacuna cäsucuyargan. Tsaypitanam apostolcunata gayascatsimur alli astaycatsirnin proibiyargan, Señor Jesucristopa shutinchö manana willacur parlayänanpag. Tsaynö alli alvertïcurmi dëjayargan aywacuyänanpag.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Apostolcunanam autoridäcunapa puntanpita alläpa cushishga yargosquir aywacuyargan, Señor Jesucristopa shutinchö willacuyanganraycu Dios Yaya tsaynö despreciarnin piñapar castigashga cayänanpag permïtinganpita.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Tsaynam apostolcunaga cada junag templuchöwan wajicunachöpis Diospita Shamushga Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta yachatsicur willacuyag.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.