Atos 28

Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tsay lamarchö llapäcuna salvacasquirnam, tsay ishlapa Malta shutin canganta musyasquiyargä.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Tsaychö täcug runacunam llapäcunatapis shumag chasquiyämarnï atendiyämar, alläpa tamyar alalaptin yantawan atsca ninata tsarircatsir witiyänäpag invitayämargan.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Tsaychö ichic tsaqui yantacunata gorisquir ninaman Pablo jitaycaptinmi, juc vïbora nina achachagta mantsarnin geshpir Pablopa maquinta canir warcacasquirgan.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Tsay vïbora Pablopa maquinchö canirnin warcaraycagta ricaycurmi, tsaychö täcug runacuna quiquincuna pura parlar niyargan: “Cay runaga rasumpa wañutsicug runach. Lamarpita salvacascamuptinpis, Dios Yayapa rasumpacag juzgacuyninga manam cawananta dëjantsu.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Pero Pablonam maquinchö canirnin warcaraycag vïborata nina lunyaycagman tapsisquiptinpis, maquinta ni ima päsashgatsu cargan.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Tsaychö llapan runacuna Pablopa maquin sacsaptin imay öra carpis shicwarnin wañusquinanta llaquicur shuyaraycäyargan. Pero tsaynö Pablopa maquin mana ni ima päsaptinmi, tsaychö caycag runacuna yarpaynincunata cambiasquir, “Pabloga juc diosmi” nir, parlarnin gallaycuyargan.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Tsay caycäyangä ishla cercanchömi, tsay ishlachö mas mandacug regeshga Publiopa atsca chacrancuna cargan. Paymi allish chasquiyämarnï, quimsa junagyag posadatsiyämarnï shumag atendiyämargan.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Publiopa taytannam achachätsiynintinwan yawarta ishpatsiptin, alläpa antsa geshyarnin cämachö ujuraycargan. Tsayta musyasquirnam paycagpa aywaycur, Pabloga ishcan maquinta geshyaycag runapa jananman churarcur Dios Yayaman mañacusquiptin jina öra cuticasquirgan.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Tsay runawanmi tsay ishlachö waquincag mas geshyagyashacunapis, Pabloman shayämur llapan cuticäyargan.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Tsaynö cuticag maytsicag runacunam, shumag respëtuncunawan tucuyläya imaycacunawan allish atendiyämargan. Tsaypita büquiman lätarcur aywacuyänäpagnam, llapan imayca wanayangäta garayämargan.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Tsay Malta ishlachö quimsa quilla pärasquirnam, tamya tiempu päsanganyag tsay ishlachö quëdashga büquiman lätarcur aywacuyargä. Tsay büquicuna Alejandriapita shamushga carmi, letrëroncunapis millïshu dioscuna Castorpawan Poluxispa figüracuna cayargan.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Tsaynö aywacur Siracusa puertuman chaycurnam, tsaychö quimsa junagrag cayargä.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Tsaypitanam costa cuchullanpa aywayargä, Regio marcaman chäyangäyag. Tsaypa waräninnam urapita witsaypa wayrämuptin, juc junagtarag Puteoli puertuman chäyargä.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Tsay marcachö criyicug waugecunata tarisquiyaptïnam, juc semäna paycunawan pärayänäpag rugayämargan. Tsaynö päran päranmi, Romaman chäyangäyag aywayargä.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Romachö criyicug waugecunaga paycunacagpa aywaycäyangäta unayna musyayashga carmi, las Tres Tabernas niyangan Foro de Apio sitiuyag tincugnïcuna shayämurgan. Tsaynö atscag criyicugcunata ricaycurnam Pabloga Dios Yayata agradëcicurnin alläpa cushicur mas animacurgan.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Romaman chaycuyaptïnam, Pablo juc cuartochö caman täcunanpag autoridäcuna änirnin, juc soldädullawanna cuidatsiyarganpis.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Romaman chäyangäpita quimsa junagtanam, Romachö mas mandacug judiu autoridäcunata gayatsirgan. Tsayman llapan goricascayämuptinnam, Pablo nirgan: “Waugelläcuna, nogaga manam ni ima mana allita rurashcätsu judiucunapa contran ni unay aylluntsiccunapa costumbrincunapa contranpis. Tsaynö caycaptinpis, Jerusalénchömi romänocuna wañutsiyämänanapag entregayämargan.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Romänocunanam libri dëjaycayämayta munayargan, wañunäpagnö condenayämänanpag ni ima mana alli rurangäta mana tarirnin.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Pero judiucuna amatsacuyaptinmi, noga päsita mañargä caychö emperador Cesar juzgamänanpag, aunqui judiumajïcunata mana ni imapita acusanä caycaptinpis.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Tsaynöpam canan gamcunata cayman gayatsiyämurgog, ricänacurnin parlapänacunapag. Nogaga caychö cadenawan watashga gaycuraycä, llapantsic Israel runacuna Dios Yayapita chasquinapag canganta shuyarar rasumpa criyicungantsicpitam.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Paycunanam niyargan: “Nogacunaga manam ni ima cartatapis Judea marcapita gampagga chasquiyashcätsu. Tsaypita shamug judiumajïcunapis gampa contrayquiga manam ni ima mana allitapis willayämashgatsu.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Tsaynöpam nogagacunaga gam yarpangayquita wiyayta munayä. Musyantsicmi cay mushog yachatsicuy sectapa contran maytsaychö runacuna parlayanganta.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Tsaynam juc junagta cïtasquir Pablo patsacushga caycanganman maytsicag runacuna goricäyargan. Tsaynö maytsicag goricasquiyaptinnam goyat Pablo yachatsicurgan, Dios Yayapa Mandacuy Reynon imanö shumag canganta. Tsay goricashga runacunatanam Pabloga Señor Jesucristoman convencitsiyta munar, unay Moiséspa leynincunachöwan Diospa profëtancuna gellgayangancunawan yachatsicurgan.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Pablo tsaynö yachatsicungantam waquinga chasquirnin criyicuyargan, pero waquincagcunanam ni juc criyiytapis munayargantsu.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Tsaynö mana acuerdu carmi, quiquincuna pura raquicarnin aywacur gallaycuyargan, Pablo caynö ninganta wiyaycur: “Rasuncagtaga quiquin Espïritu Santom unaycag aylluyquicunata parlapar unay profëtan Isaíaswan nitsirgan.
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Tsaymi cananga gamcuna musyayay, cananpita cay Dios Yayapa salvaciunninta mana judiucagcunaman ofrecernin mandanganta. ¡Tsay mana judiucag runacunam rasumpa wiyarnin criyicur cäsucuyanga!”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Pablo tsaynö niptinnam, judiucuna quiquincuna pura alli discutinacuyargan.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Tsaypitanam Pabloga ishcay wata tsay alquilangan wajichö täcur, llapan visitagnin aywagcunata cushishga chasquirgan.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Mana ni imapita mantsacurmi Dios Yayapa Mandacuy Reynonpag libri yachatsicurgan, payman llapan aywagcunatapis. Tsaynöllam mana ni pipita mantsacuy ni pï amatsashga Señor Jesucristopag willacurnin yachatsicurgan.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.