Atos 16

Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsaypitanam Derbe marcapa päsarnin Listra marcaman chaycur, Señor Jesucristoman rasumpa criyicug jöven Timoteota tarirgan. Tsay Timoteopa rasumpa criyicug mamannam, Judea naciunpita pero taytannam Griego naciunpita cargan.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Tsay Timoteopagmi Listrachöwan Iconiochö criyicugcuna, payga “shumag cawagcug alli runam” nir, aläbayargan.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Tsayta wiyaycurmi Pablo apayta munarnin, judiumajincuna mana ni imapis niyänanpag Timoteopa cuerpunchö señalatsirgan, Timoteopa taytan griego canganta llapan judiucuna musyayaptin.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tsaypita maytsay marcacunapa aywar päsarmi, llapan criyicug waugecunata willacur yachatsicuyargan Jerusalénchö goricashga apostolcunawan respetashga auquincuna cartancunachö yachatsicuyta apatsiyanganta cäsurnin llapan criyicugcuna rasumpa chasquiyänanpag.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Tsay cada marcachö llapan criyicugcuna goricashgata Pablo willacuptinmi, rasumpa firmi criyicuynincunata musyatsicur cada junag mas atscag Señor Jesucristoman criyicur yapacäyargan.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta Asia provinciachö willacuyänanta Espïritu Santo mana permïtiptinmi, Frigia provinciapawan Galacia provinciapa päsarnin,
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Misia provinciapa mujunninman chäyargan. Tsaypitanam Bitinia provinciaman yaycuyta yarpäyargan. Pero Señor Jesucristopa Espïritunmi tsayman yaycuyänantaga permïtirgantsu.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Tsaynöpam Misia provinciapa defrente päsar, Troas puertuman uraypa aywarnin chäyargan.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Tsay Troaschömi Pabloga pagaspa juc revelaciunchö ricargan: Macedonia naciunpita juc runa puntanman ichiycur rugarnin nigta: “Cay Macedonia naciunman päsamur yanapaycayällämay.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Apostol Pablo pagaspa tsay revelaciunta ricashga captinmi, prevenicuyargä Macedonia naciunman aywayänäpag: “Macedonia marcaman aywaycur Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta willacunantsictach, següru Dios Yayaga munan” nir.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Tsaypitanam Troaspita büquiman lätarcur Samotracia marcachö ishlaman defrente aywar, Neapolis niyanganman waränin chäyargä.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tsaypitam Filiposman aywayargä. Tsay marcachömi Romapita maytsicag runacuna täcuyargan, tsay Filipos marcaga Macedoniapa mas importanti capitalnin tsay tiempuchö captin. Tsay marcachömi nogacunapis juc ishcay junagcuna quëdacuyargä.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Juc sabado jamay junagmi tsay marcapa yaycunan amänolla mayu cuchunman aywayargä, Dios Yayaman mañacuyänanpag judiucuna tsayman goricagcunawan tincuyta yarparnin. Tsayman chaycurnam jamaycurnin yachatsicur willacuyargä, tsaychö goricashga warmicunata.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Tiatirachö yuricug tsayman goricashga jucnin warmipam Lidia shutin cargan. Tsay warmim atsca tëlacunatawan alläpa chäniyog morädo tëlacunata ranticurgan. Payga unaypitana Dios Yayata cäsurnin adoraptinmi, Pablo willacunganta allish wiyarnin Señor Jesucristoman llapan shongonwan criyicurgan Dios Yaya entenditsiptin.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Tsaynöpam wajinchö llapan aylluncunawan pagta bautizacusquirnin, rugayämargan: “Si rasumpa criyicungäta gamcuna criyirga, wajiman canan shayämuy posadatsiyänagpag.” Tsaynöpam wajinchö quëdacuyänäpag obligayämargan.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Juc cutinam Dios Yayaman mañacuyänä sitiuman aywaycar, juc jipashta tariyargä mana alli espïritu paychö captin allish adevinay yachagta. Tsay jipashmi servicug cayninwan patronnincunata atsca gellayta gänatsirgan tsaynö allish adevinäpucurnin.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Tsay jipashmi Pablotawan nogacunata gayaycacharnin gatiyämayta gallaycur nirgan: “¡Cay runacunaga Camacug mas poderöso Dios Yayapa servignin carmi, imayca nänipa aywagnö salvacäyänayquipag yachatsicuyan!”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Tsaymi cada junag tsay jipash tsaynö parlar atsca junagcuna gatiräyämaptin, Pablo piñacurnin tsay jipashchö caycag mana alli espïrituta gargonanpag nirgan: “¡Señor Jesucristopa shutinchömi mandarniqui ordenag, cay jipashpita yargonayquipag!” Tsaynam tsay mana alli espïrituga jina öra tsay jipashpita dëjasquir aywacurgan.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Pero tsay jipashpa manana adevinayta puediptin patronnincunata atsca gellayta manana gänatsiyta puediptinmi, Pablotawan Silasta achcusquir pullan pläzaman apayargan autoridäcunapa puntanman.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Tsaynömi llapan juezcunapa puntanman aparnin niyargan: “Cay judiucunam marcantsicchö mana allicunatata yachatsicurnin, runacunatapis alläpa timpullyätsiyan.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Tsaynöllam mana alli costumbrincunata yachatsicuyan. Tsaytaga manam nogantsicga aceptashwantsu ni rurashwantsu romäno naciun runacuna car.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Tsaynö niyaptin llapan runacuna alläpa piñacur Pablopawan Silaspa contran shäriyaptinmi, juezcuna mandayargan llatapancunata llushtiscatsir fierrowan alli astayänanpag.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Tsaynö alli astaycurnin carcelman apar gaycascatsirmi, carcel cuidagta alli alvertiyargan shumag alcabu cuidananpag.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Tsaynö mandayaptinmi carcel cuidag runaga mas ruricag cuartoman wichgayargan, mana cuyuyänanpag chaquincunatapis uchcushga geruman alli chachac wataycurnin.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Pero pullan pagasnam Pablowan Silas Dios Yayata alabana cantucunata cantayaptin, waquincag prësucunapis wiyaycäyargan.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Tsaynö cantaycäyaptinmi alläpa mantsacaypag illagpita patsa cuyurgan, carcelpa cimientuncunapis jancat sogsicanganyag. Tsay öram carcelpa puncuncunapis jancat quichacasquiptin, llapan prësucunata watayängan cadenacunapis pascacasquiyargan.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Carcelta täpag riccharcamurnam llapan puncucuna quicharparaycagta ricaycurnin, prësucuna geshpishga canganta yarpar espädanta jipisquir quiquillan wañutsicuyta munargan.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Pero Pablonam jinchi gayargan: “¡Ama ni imatapis ruracaytsu, llapämi caychö caycäyä!” nir.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Tsaynam carcelta täpag runaga actsita mañasquir, cörrilla ruriman yaycusquirnin mantsacaywan carcariarrag Pablopawan Silaspa puntancunaman gongorpacuycurgan.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Tsaypitanam Pablotawan Silasta apurädu wagtaman jorgascamurnin tapurgan: “Señorcuna, ¿imatatan rurashag jutsäpita salvacashga canäpag?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Paycunanam contestayargan: “Señor Jesucristoman rasumpa firmi criyicuyay, llapan aylluyquicunawan quiquiquipis salvacashga canayquipag.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Tsaynam Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta yachatsicur willayargan, quiquintawan llapan aylluncunatapis.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Tsay pagas öram carcelta cuidag runa apostolcunapa erïdancunata quiquin shumag mayllarnin jampiscapur, llapan aylluncunawan bautizacuyargan.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Tsaypitam wajinman pushaycur micuynincuna garar, llapan aylluncunapis alläpa cushishga cayargan, Dios Yayaman rasumpa criyicuyanganpita.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Tsaypa waränin allegnam juezcuna wardiacunata cachayargan, carcel cuidagman juc ordenta aparcatsir, Pablotawan Silasta gargoyänanpag.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Tsay carcelta cuidagnam, Pablota nirgan: “Juezcunam ordenayämashga gamcunata libri dëjaycuyänagpag. Tsaynöpa cananga manana ni imapita mantsacurnin tranquïlona aywacuyay.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Pero Pablonam wardiacunata nirgan: “Nogacuna romäno ciudadänu caycäyaptïmi, llapan runacunapa puntanchö alli astayämar ni ima rurayangätapis manarag juzgayämarnï carcelman gaycatsiyämargan. ¿Tsaycu cananga pacayllapa libri gargascayämayta munayan? ¡Manam, tsayga tsaynöllatsu canga! Quiquincuna shayämutsun carcelpita jipiyämänanpag.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Tsay wardiacuna cutisquirnin juezcunata willayaptinmi, mantsacäyargan Pablo ciudadänu cangata wiyaycurnin.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Tsaynam juezcuna aywaycur, Pablotawan Silasta perdonta mañar carcelpita jipisquir, marcancunapita aywacuyänanpag rugayargan.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Carcelpita yargosquirnam, Pablowan Silas Lidiapa wajinman aywayargan. Tsaychö criyicug waugecunata ricaycurnincuna animascatsirmi, tsaypita yargosquir jucläpa aywacuyargan.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.