Atos 14
Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs NTLH
1 Tsaypitanam Iconio marcachö judiucuna goricäyänan wajiman Pablowan Bernabe yaycusquir yachatsicuyaptin, maytsicag judiucunawan mana judiucag runacunapis Señor Jesucristoman criyicuyargan.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Pero mana criyicug judiucunanam alläpa chiquirnincuna Pablowan Bernabe yachatsicuyanganta mana cäsur despreciarnin, mana judiucag runacunatapis willaparnin timpullyätsiyargan. Tsaynö mana judiucagcunata timpullyätsirnin willaparmi, criyicug waugecunawan apostolcunapis mana alli rurag cayanganta yarpätsiyargan.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Tsaynöpam apostol Pablowan Bernabega tsay Iconio marcachö mas unayyag quëdar, Señor Jesucristoman rasumpa confiacurnin ni imapita mana mantsacur rasumpacagcunallata yachatsicur willacuyargan. Tsaytam quiquin Señor Jesucristopis rasumpa musyatsicurgan, apostolcuna Dios Yayapa cuyacuy podernin mantsacaypag señalcunatawan milagrucuna rurayanganta.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Pero tsay marcachö runacunanam judiucunapa janancagcunawan apostolcunapa waquincag janan cayaptin, imayca ishcay grüpuman raquicashganö cayargan.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Tsaynam judiucunawan mana judiucag runacunapis autoridänincunawan willanacuyargan, apostolcunata sagmarnin magayänanpag.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Pero Pablowan Bernabe tsayta musyasquirnam, Licaonia provinciachö Listrawan Derbe marcacunapa geshpirnin aywacuyargan.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Tsay marcacunapa geshpirnin aywarmi, tsay marcacunchöpis Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta yachatsicur willacuyargan.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Tsay Listra marcachömi yuringanpitana mana puriyta puedig, juc rata runa cargan. Tsay runam jamaycargan,
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Pablo llapan willacunganta wiyarnin. Tsayta Pablo alli ricaraycurmi tantiyasquirgan, rasumpa firmi criyicur cuticänanpagcanganta.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Tsaynam jinchi vozninwan gayargan: “¡Sharcurnin, derëchu ichiy chaquiquiwan!” nir. Tsaynö niycuptinnam, tsay rataga jina öra saltarnin sharcamur, purir gallaycurgan.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Tsaynö Pablo cuticätsinganta ricaycurnam, llapan runacuna Licaonia marcapa parlayninchö gayaycachar gallaycurnin niyargan: “¡Ricäyay dioscunam runatucur nogantsicman cielupita bäjayämushga!” nirnin.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Tsaynam Bernabeta “Cayga dios Zeusmi” nir shutiscatsir, Pablotapis Diospa Palabranta imaypis mas willacuptin “Payga dios Hermesmi” niyargan. (Hermesga dios Zeuspa willacugninmi cargan.)
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Tsay marcaman yaycuna templunchö dios Zeusta servignin sacerdötim, törrucunatawan adornashga waytacunata tsay marcapita yargona puncuyag apamurgan. Tsaynam tsaychö llapan runacuna apostolcunata adorayta munar, törrucunata wañutsirnin sacrificiuta rurayta munayargan.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Pero Bernabewan Pablonam tsaynö rurayänanpag yarpaycäyanganta musyasquir, llatapancunatapis rachisquirnin atscag runacunapa puntancunaman gayaycachar yaycusquiyargan:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Pero señorcuna, ¿imanirtan caycunata rurayta munayanqui? Nogacunaga gamcunanö runallam cayä. Nogacunam Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta willayagniquicuna shayämushcä, caynö mana ni imapag servigcunata rurarnin caycäyangayquita dëjayänayquipag. Tsaypagmi willacug shayämushcä cawaycag Dios Yaya cieluta, patsata, lamarta llapan caychö ricaycangantsicunata rurag Diosman cutiyänayquipag.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Aunqui unay tiempucunachöga quiquin Dios Yayam permïtirgan, llapan naciuncunachö runacunapis segun imatapis munayanganta rurar cawacuyänanpag.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Tsaynö caycaptinpis imayca juc testïgunömi llapan allicunallata rurangancunawan rasumpa Dios Yaya pï canganta mana ni imaypis dëjarnin musyatsicurgan. Tsaynöpam Payga gamcunaman cachamun, tamyatawan alli cosëchacunata pacha junta micurnin cushishga cawacuyänayquipag.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Pero tsaynö yarpäyanganta tucuyläya imaycanöpa willayaptinpis, törrucunata wañutsirnin sacrificiuta rurar adorayänanta amatsayänanpagga alläpa ajam cargan.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Tsaynö caycäyaptinnam, Antioquiapitawan Iconio marcacunapita judiucuna chaycur, tsay llapan runacunata apostolcunapag mana allicunata willarnin, Pablopa contran shäritsir sagmatsiyargan. Tsaynö alli sagmarnin apostol Pablota wañutsiyashgana canganta yarparmi, tsay marcapita garachashga apar jucläman jitasquiyargan.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Pero tsay jitaraycanganman llapan criyicugcuna entërunpa tumag juntapusquiyaptinnam, Pabloga sharcamurnin yapay tsay marcaman cutirnin yaycurgan. Tsay waränin junagnam tsay marcapita yargosquir Pablowan Bernabe Derbe marcaman aywacuyargan.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Tsay Derbe marcachö yachatsicurnin Diospa Palabranta willacurmi, maytsicag runacunata Señor Jesucristoman criyicatsiyargan. Tsaynö yachatsicurnin willacusquirmi, Listrapawan Iconiopa y Antioquia marcacunaman cuticuyargan.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Tsay cada marca chäyanganchömi, Señor Jesucristoman llapan criyicugcunata criyicuynincunachö imaypis mas firmi cawayänanpag, mas animatsirnin consejar niyargan: “Dios Yayapa Mandacuy Reynonman yaycunapagga, tucuyläya sufrimientucunatam päsanantsic.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Tsaynöllam llapan criyicugcuna goricäyangan wajicunachö, respetashga auquincunata mandacuyänanpag churayargan. Tsaynö churasquirnam Dios Yayaman mañacur mallaglla ayunasquirnin, rasumpa criyicuyangan Señor Jesucristo yanapananpag rugacuyargan.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Tsaypitanam Pablowan Bernabe Pisidia provinciapa päsarnin, Panfilia provinciaman chäyargan.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Tsay provincia Perge marcachö Diospa Palabranta yachatsicurnin willacusquirmi, Atalia niyangan puertuman urayargan.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Tsay puertupitanam büquiman lätarcur Antioquia marcaman aywayargan. Tsay marcachö criyicugcunam Pablotawan Bernabeta Diospa alläpa cuyacuy Palabranta yachatsicuyänanpag cachayangannölla willacur ushasquir cuticuyargan.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Tsay Antioquia marcaman chaycuyaptinnam, llapan criyicugcuna goricäyänam wajiman goricascatsir, paycunawan Dios Yaya llapan imayca bendiciuncuna ruranganta willayargan. Tsaynöllam willayargan mana judiucag runacunatapis, Dios Yaya imayca puncuta quichapugnö chasquinganta, Señor Jesucristoman criyicuyänanpag.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Tsaynam Pablowan Bernabe tsay marcachö criyicugcunawan unayyag quëdacuyargan.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.