Marcos 6
Mushug Testamento (QXHNT) vs NVT
1 Chaypita aywar, marcanman purïshijnincunawan Jesús cuticuran.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Diyawarda junaj shuntacäna wasićhu willapäcuran. Wiyajcunana tantiyayta mana atipar, tapunacurcaycaran: «¿Mayćhüraj llapanta yaćhacusha? ¿Piraj yaćhachisha? ¿Imanuyparaj Tayta Diosnillanchi camacächishancunata ruran?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Cay runa, ¿manachu carpintïru? ¿Manachu Maríapa wamran? ¿Manachu wauguincunapis Santiago, Joset, Judas, Simón? Panincunapis, ¿manachu carcaycan?» nir. Chaynuy nir Jesústa pampaman ćhuraran.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Jesúsna niran: «May-chayćhüpis alli ñawinpa Tayta Diosninchipa willacujninta rican. Yurishan marcaćhümi ichanga marca-masincunapis, yawar-masincunapis pampaman ćhuran. Ricaytapis mana munanchu.»
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Chaymi marcanćhüga Tayta Diosninchi camacächiyninpa imatapis mana rurarannachu. Juc-ishcay jishyaćhucunallata maquinwan yatayllapa allchacächiran.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Marca-masincuna mana ćhasquicuptin, juyupa llaquicuran: «¿Imanirraj mana ćhasquicamanchu?» nir.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Ćhunca ishcaywan purïshijnincunata ishcay-caman-ishcay-caman willapäcuj caćharan. Caćhar, niran: «Nuwapita munayniyuj caycanqui supaycunata jargunayquipaj.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 — ausente —
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 «Juc wasiman ćhayashpayqui jucläpa aywacushayquicaman jinallanćhu pacharäcunqui.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Ćhayashayqui marcaćhu mana ćhasquishuptiqui, mana wiyashuptiqui, aywacunqui. Ćhaquiquita pichacurir aywacunqui: ‹Mana ćhasquimashayquipita ñacayman ćhayanquipaj› nir.»
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Chaura purïshijnincuna wacpa-caypa aywar, willapäcuran: «Jucha aparicuypita wanacäriy» nir.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Pucllacuj supaycunatapis jarguran. Jishyaćhucunatapis wirawan jampir, achcajta allchacächiran.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Chay wichan mandaj Herodes Jesús ima-imata rurashantapis mayaran. Runacuna wichaypa-uraypa rimar niycaran: «Ushyachicuj Juanćhi wañushanpita cawarircamusha. Chayćhi munayniyuj ricarimusha Tayta Diosnillanchi camacächishancunata rurananpaj.»
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Waquinnash nircaycaran: «Willacuj Elíasćhi.» Waquinnash niycaran: «Unay willacujcuna-jinaćhi ricarimusha.»
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Chaura chay rimashancunata mayar, mandaj Herodespis niran: «Rasunpa Juanćhi canga. Umanta quiquï ruguchish caycaptï, cawarimush canga.»
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Ushyachicuj Juanta piñacushallanpita quiquin mandaj Herodes unayna mancurnarcachir, carsilman wićhgachish caran.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Juan piñacurunaj: «Tayta Herodes, mama Herodíasga wauguiqui Felipupa warminmi. Wauguiquipa warminta ama jićhunquimanchu» nir.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Chaynuy nishanpita mama Herodías Juanta wañuylla chiquiparan. Wañuchiyta munarpis, mana camäpacuranchu
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 quiquin mandaj Herodes chapaptin. Payga manchapacuran: «Juanga juchaynaj runam. Tayta Diosninchipa maquinćhu juyan» nir. Chaymi Juan rimashan shungunman mana tincuptinsi, cushish wiyapararan.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Chaura chay wichan mandaj Herodespa diyan ćhayamuran. Chaymi tünata rurar, yaćhänacushancunata, murucuncunapa mandajnincunata, Galilea quinran mayur runacunata jarananpaj jayachiran. Chay junajraj mama Herodías yarpashan camacaran.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Jurpancunawan mandaj Herodes micurcaycaptin, llapanpa ricay ñawinćhu mama Herodíaspa jipashninraj sumaj jachwaran. Jachwar, llapan jurpantinta mandaj Herodesta cushicachiran. Chaymi jipashta mandaj Herodes niran: «Shunguyqui munashanta mañacamay. Munaptiqui, imätapis juycushayquim.»
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Chaynuylla yaparir-yaparir auniran: «Imata mañacamaptiquipis, jushayquim. Marcäcunatapis pullanta juycujmanmi» nir.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Chaynuy niptin, jipashga mamanta tapuran: «¿Imatataj mañacushaj?» nir. Maman Herodíasna niran: «Ushyachicuj Juanpa umanta mañacuy.»
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Jipashna juclla mandaj Herodesta niran: «Ushyachicuj Juanpa umanta mañacushayqui. Juclla matiman wiñarcur, macyamay.»
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Chaura mandaj Herodes juyupa llaquicäcuran. Llaquicursi, jurpancunapa ñaupanćhu aunish cashpan shiminta mana cutiricurannachu.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Manchäga juc murucunta caćharan Juanpa umanta apapunanpaj. Chaymi murucuga carsilman aywarcur, Juanpa umanta ruguriran.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Jinarcur matiwan aparcamur, jipashta juycuran. Jipashna mamanta macyaycuran.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Chaura Juanta wañuchishanta mayar, purïshijnincuna ayanta shuntaycur, pampaycäriran.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Chaura Jesús caćhacushancuna cutimuran. Ćhayar, imata rurashantapis, imata yaćhachishantapis willaparan.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Parlanacurcaycaptin, achcaj runa ćhayapuran. Chaymi jamaycunanpäpis, micunanpäpis mana jäcuranchu. Chaynuypa caćhacushancunallata niran: «Jucläman aywashun. Yata jamapärishun.»
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Chaymi quiquincunalla yata bütiwan chunyaj pachaman aywacäriran.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Mayman aywashantapis musyar, chay-tucuy marcapita runacuna ćhaquillapa tariparan. Jesús ćhayaptin, shuyarpaycaranna.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Bütipita llucshirir achcaj runata ricar, Jesús llaquiparan: «Cay runacunata pipis mana ricanchu. Ujracash uysha-yupay carcaycan» nir. Llaquipar, sumaj willapäcuran.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Pacha chacanaycaptin, purïshijnincuna Jesústa niran: «Chunyaj pachaćhu carcaycanchi. Pachapis chacanaycan.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Runacuna marcacunaman aywacuchun micuyta rantircur micunanpaj.»
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Jesúsna niran: «Jamcuna jaranquiman.» Paycunana tapuran: «¿Tanta rantimuj aywanätarächu munanqui? Llapanta jarananchipäga ishcay paćhac (200) jurnalpa ćhaninwanrämi tantata rantish aypanga» nir.
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Jesúsna tapuran: «¿Ayca tantatataj chararcaycanqui? Mä, ricamuy» nir. Ricaycamurna, niran: «Pichga tantallawan ishcay piscädullam caycan.»
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Chaura Jesús niran: «Pashpallaman runacunata shuntaycur-shuntaycur jamachiy.»
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Chaymi runacunata jamachiran paćhac-caman (100), pichga ćhunca-caman (50).
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Jinarcur pichga tantatawan ishcay piscäduta aptacurcur, janaj pachaman Jesús ricäriran: «Taytallau Tayta, ima allish tarichillämashcanqui» nir. Nircur tantacunata paquircur-paquircur, ishcay piscädutapis raćhircur-raćhircur, purïshijnincunata macyaran aypucunanpaj.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Llapan runacuna puchupacushancaman micuran.
42 Todos comeram à vontade,
43 Micurcuptin, purïshijnincuna puchupacushanta ćhunca ishcaywan (12) canista juntataraj shuntaran.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Micujcunaga ullgucunalla pichga waranga-ima (5,000) caycaran.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Jinarcur Betsaida chimpapa ñaupacärinanpaj purïshijnincunata bütiman Jesús jigachiran. Runacunatana niran: «Wasiquicunaman cuticäriy.»
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Llapan aywacuptin, Tayta Diosninchita mañacuj puntaman aywacuran.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Pacha chacanaycaptin, purïshijnincuna püsu ćhaupillantaraj aywaycaran. Jesúsmi ichanga paycunawan mana aywaranchu.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Wayra chapaycaćhaycaptin, büti apayta ñacarcaycashanta Jesús ricaran. Pacha waraycaptillan, yacu janallanpa purïshijnincunata Jesús taripaycaran.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Purïshijnincunana yacu jananpa taripaycajta ricärir, mancharir japaćhacäriran: «Alma shaycämun» nir.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Llapan manchariran. Jesúsmi ichanga niran: «Ama manchacamaychu. Quiquïmi caycä.»
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Chaynuy nir bütiman jigarcuptin, wayrapis ćhawacäcuran. Purïshijnincunam ichanga tantiyacuyta mana atiparanchu.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Achcaj runapaj tantata aypächiptinsi, Jesús munayniyuj cashanta mana tantiyacuranrächu. Yarpaynincunapis pishiranraj chucru shungu cashpan.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Jatun püsuta chimparir, Genesaret marcaman ćhayaran. Ćhayar, püsu cantunman bütinta wataran.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Bütipita yarpuriptillan, runacuna Jesústa ricsiriran.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Ricsircur, chay-tucuypa willanacäriran. Chaura Jesús maymanpis ćhayashanman jishyaćhucunata quirmallawan wintuypa ćhayachiran.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Jatun marcacunamanpis, tacsha marcacunamanpis, ćhacracunamanpis runa juturashanman jishyaćhucunata ćhayachiran: «Tayta Jesús, müdanayquipa cantullantapis yataycachillämay, ari» nir. Yatajcunana änir allchacäcuran.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.