Lucas 8
Mushug Testamento (QXHNT) vs NTLH
1 Marcan-marcan purir ćhunca ishcaywan caćhancunawan Jesús willapäcuran: «Maquinćhu cawananchipaj Tayta Diosninchi shuyaraycämanchi» nir.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Allchacächishan warmicunapis Jesústa yanapar puriran. Magdalena Maríapis purïshiran. Paypita janćhis supayta Jesús jargush caran.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Susanapis, Juanapis, waquin warmicunapis purïshiran. Juanaga mandaj Herodespa capuralnin Cuzapa warmin caran. Warmicunaga charashancunawan Jesústa tarichiran.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Juc junajćhu chay-tucuy marcapita runacuna jutucaran Jesústa ricäcunanpaj. Chay-chicajta ricar tincuchiypa willapar, Jesús niran:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 «Juc runash murupacuj aywaran. Machiptinshi, waquin muru caminuman ćhayasha. Caminuman ćhayajta runacuna lluchcar ushyasha. Pichuysacunapis pashacurcusha.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Waquin murunash jarapshu allpaman ćhayasha. Jarapshu captinshi juclla wiñarsi, chaquicäcusha.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Waquin murunash shata-shataman ćhayasha. Shata atayäcurcurshi, muru wiñamujtapis jarwashtärachisha.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Waquin murunash alli allpaman ćhayasha. Sumajshi wayusha. Waquin juc murullapitash juc paćhacta (100) wayusha.»
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Purïshijnincuna Jesústa tapuran: «Tincuchiypa willapäcushayquita mä, tantiyachimay» nir.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Jesúsna niran: «Mayna tantiyachishcaj: ‹Maquinćhu cawananchipaj Tayta Diosninchi shuyaraycämanchi› nir. Paypa shungun munashanta sumaj tantiyachishcaj. Mana wiyacujcunatam ichanga tincuchiyllapa tantiyachï wiyaycarpis, ricaycarpis, mana tantiyacunanpaj.
10 Jesus respondeu:
11 «Tincuchiypa willapashäta sumaj tantiyacuy. Muruga Tayta Diosninchipa shiminwan tincun.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Caminuna chucru shungu runawan tincun. Chucru shungucuna Tayta Diosninchipa shiminta wiyarpis shungunman mana ćhayaptin, mana tantiyacunchu. Chaymi yangalla tantiyacushallantapis supay jungaycachin Tayta Diosninchipita witicunanpaj. Witicur, Tayta Diosninchita mana wiyacunchu. Maquinćhüpis mana cawanchu.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Jarapshu allpana janan shungu runawan tincun. Paycuna cushi-cushilla Tayta Diosninchipa shiminta ćhasquicun. Chaypis mana sapichashan-jina janan shungulla. Chaymi Tayta Diosninchita wiyacushan-janan ñacaycuna ćhayapuptin, witicurin. Mana ićhipunchu.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Shata wiñanan allpana tincupacaj runawan tincun. Paycuna Tayta Diosninchipa shiminta wiyan. Wiyarsi, imapäpis alläpa yarpaćhacur, jillayllata ashir, shungun munashallanta ashir, tincupacan. Chaymi Tayta Diosninchipa shiminta wiyash carsi, Tayta Diosninchipa shungun munashanta mana ruranchu.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Alli allpana wiyacuj runawan tincun. Paycuna alli shungu cashpan Tayta Diosninchipa shiminta sumaj tantiyacur, manchapacur cawan. Ñacarpis, Tayta Diosninchipita mana witicunchu. Chaymi juc murulla alli wayushan-jina allita rurar cawan.»
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Jananmanpis Jesús niran: «Achquita ratarcachir, manash pipis manca rurinman, cäma ćhaquinman ćhuranmanchu. Manchäga patacmanshi ćhuran llapanta achicyänanpaj.
16 Jesus continuou:
17 Willapashätapis imayllasi llap-llapanmi tantiyacunga. Mana pacacangachu.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Chaymi sumaj tantiyacunquiman. Wiyacuptin, pitapis Tayta Diosninchi sumaj tantiyachinga. Mana wiyacujcunatam ichanga ichicllata tantiyashallantapis, jungaycachinga.»
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Rimaycaptillan, Jesúspa mamanwan wauguincuna ćhayaran. Ichanga achcaj runa caycaptin, tincuyta mana camäpacuranchu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Chaymi juc runa willaran: «Tayta Jesús, mamayquiwan wauguiquicunash jawaćhu shuyarpaycäshunqui. Jamwan tincuytash munaycan» nir.
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Jesúsna niran: «Tayta Diosninchipa shiminta wiyacujcunaga pï-maypis mamäwan wauguïcunawanmi tincun.»
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Juc junajćhu: «Yacu püsuta chimpashun» nir purïshijnincunawan-ima Jesús bütiman jigaran.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Aywarcaycashanćhu Jesús puñucäcuran. Puñucäcushancaman shucucuy wayra ricacamusha. Yacu büchiypa-büchir bütiman yaycuycaran. Wañuy jananćhu caycaran.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Chaura purïshijnincuna Jesústa ricchachiran: «Tayta Jesús, wañuy jananchićhüna» nir. Jatarcur, yacutawan wayrata Jesús piñacuran. Piñacuptin, shucucuy wayra ćhawacäcuran. Yacupis puñucäcuran.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Purïshijnincunatana niran: «¿Imanirtaj mancharinqui? ¿Janan shungullachu Tayta Diosninchiman yupachicunqui?» Purïshijnincuna quiquin-pura parlanacäriran: «¿Piraj cay runa? Piñacuriptin, shucucuy wayra ćhawacäcun. Yacupis puñucäcun» nir.
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Püsuta chimpar, Gerasa quinranman purïshijnincunawan Jesús ćhayaran. Chay quinran Galilea marca chimpanćhu caran.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Bütipita llucshiriptin, Gerasa runa Jesústa ćhayapuran. Chay runa supaypa maquinćhu purir, jalapaćhalla puricuj. Wasićhüpis mana juyajchu. Manchäga pantyunllaćhu juyäcuj.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Jesústa ricar ñaupanćhu jungurpacuycur, japariran: «Llapanta Camaj Tayta Diosninchipa Wawan Jesús, ¿imanirtaj ashipämanqui? Ama ñacaycachimaychu» nir.
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Jesús jarguptin, supaycuna japarish caran. Pucllacush captin, runa juyuyash caran. Cadinawan maquin-ćhaquinta wancurcur runa täpaptinpis, raćhirij. Chunyaj pachamanpis supay apacuj.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Chaura: «¿Imanirtaj ashipämanqui?» niptin, Jesús tapuran: «¿Imataj jutiqui?» nir. Tapuptin, chay-chicaj supay cashpan: «Batallun jutï» niran.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Jesústa llapan supay mañacuran: «Chacaj pachaman ama jitarpaycamaychu, ari» nir.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Chagapa janallanćhu chay-chica cuchi pagupacurcaycaran. Chaymi supaycuna Jesústa mañacuran: «Cay runata caćharir, cuchicunatana pucllacushaj» nir. Chaynuy mañacuptin, Jesús auniran.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Auniptin runata caćhariycur, cuchicunata pucllacuran. Cuchicunana jishyayar, chagapita yacuman jigapurcuran. Shugupacaypa llapan wañuran.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Chaura chayta ricar, cuchi michijcuna juclla marcanman jishpicäriran. Aywaycur, ćhacracunaćhüpis, marcaćhüpis imallata ricashantapis llapanta willacuran.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Runacuna ricäcuj aywacullaran. Jesúsman ćhayar, supaycuna pucllacushan runata allchacashta tariran. Müdanashana caycaran. Jesúspa ñaupallanćhu jamaraycaran. Chaynuyta ricaycur, juyupa manchariran.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Ricajcuna ćhayamuj runacunata willaparan supay pucllacushan runata Jesús imanuypa allchacächishantapis.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Gerasa marca runacuna manchacur, Jesústa niran: «Tayta, cay marcapita aywacuy, ari.» Niptin bütiman jigarcur, cuticuran.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Mana llucshiptillan, allchacaj runa Jesústa mañacuran: «Pushacamay, Tayta» nir. Jesúsna
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 niran: «Mana camacanchu. Wasiquiman cuticuy, ari. Llapan runata willapanquiman: ‹Tayta Diosninchi yanapämasha› nir.» Chaura marcanman cutircur, willacuran: «Jesús allchacächimasha» nir.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Chaura püsu chimpanman Jesús ćhayaptin, shuyaj runacuna sumaj cushicuran.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Niycaptillan, Jairo ćhayaran. Payga shuntacäna wasićhu mayur runa caran. Jungurpacuycur, Jesústa mañacuran: «Tayta, wasïman aywashun.
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 Japallan warmi wamrä wañucuycan. Ćhunca ishcaywan watayujllarämi» nir.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Ćhunca ishcaywan watana yawar-apaywan jishyaj warmipis tallucash aywaycaran. Warmiga jampicujcunawan jampicur, imancunatapis ushyapacaran. Pipis mana allchacächiranchu.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Chaymi jipallanpita tariparcur, Jesúspa müdananta yataycuran. Yataycuptillan, yawar-apaynin ćhawacäcuran.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Chaura Jesús tapucuran: «¿Pitaj yataycamasha?» nir. Niptin, llapan runa niran: «Mana nuwachu. Mana nuwachu.» Pedruna niran: «Achcaj runa quićhquipaycäshuptiqui, ¿imanirtaj tapumanqui: ‹¿Pitaj yataycamasha?› nir?»
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Jesúsna niran: «Shuyninpa pipis yataycamasha. Yatamajtaga munaynïwanmi allchacächishcä.»
46 Mas Jesus disse:
47 Warmina pacacuyta mana camäpacur, sicsicyaycar Jesúspa ñaupanman jungurpacuycuran. Llapanpa ñaupanćhu juyupa jishyashantapis, Jesúspa müdananta yataycur allchacäcushantapis willacuran.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Jesúsna niran: «Wawallau wawa, yupachicamashayquipita allchacashcanqui. Mana yarpaćhacullarna, wasiquiman cuticuy.»
48 Aí Jesus disse:
49 Jesús rimayta mana ushyaptillan, Jairupa wasinpita caćha ćhayamuran. Jairuta niran: «Tayta, wamrayqui wañucäcushana. ¿Imapänataj tayta Jesústa pushanquipis?»
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Nishanta wiyar, Jesús niran: «Tayta Jairo, ama llaquicuychu. Nuwaman yupachicamanquiman. Wamrayqui allchacanga.»
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Jairupa wasinman ćhayaptin, aya chutarashanman yaycuchiran wañucuj wamrapa maman-taytanta, Pedruta, Santiaguta, Juanta. Waquincunatana mana yaycuchiranchu.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Wasi puncućhu runacuna wagarcaycaran. Atarcaycaran. Jesúsna niran: «Ama wagaychu. Wamra mana wañushachu. Manchäga puñucashalla caycan.»
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Täpajcuna wamra rasunpa wañushanta musyashpan Jesústa asiparan.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Wañush wamra jipashta maquinpita charircur, Jesús niran: «Wamra, ricchay.»
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Chaura alman cutiptin, cawaricurcuran. Cawaricurcuptin, niran: «Jaray.»
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Wamrapa maman-taytan juyupa manchariran. Jesúsna niran: «Wamrayquita cawarachishäta pitapis ama willapanquichu.»
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.