Lucas 14
Mushug Testamento (QXHNT) vs BKJ
1 Diyawarda junaj mayur fariseu runa Jesústa jayachiran micupacunanpaj. Waquin fariseu-masincuna achäquita ashipällar ricapaycaran.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ricapaycaptin, Jesúspa ñaupanman maquin-ćhaquin jacash runa ićhicuycuran.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jacash runata ricar, fariseucunatawan Moiséspa shiminta yaćhajcunata Jesús tapuran: «Diyawardaćhu, ¿jishyaćhuta allchacächishuwanchu?» nir.
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Paycunam ichanga upällacuycuran.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Fariseucunatana niran: «Diyawarda captin, wamrayqui, türuyqui yacu püsuman shicwaptin, ¿manachu utgaylla jurgurinquiman?»
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Tapuptinsi, upällalla cacuran.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Micupacuj ćhayaj fariseucuna ñaupa-ñaupallaćhu jamayta ashiycaran. Chaymi tantiyachicur Jesús niran:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 «Warmi ashiyman jayachishuptiqui, ñaupa-ñaupaćhu jamayta ama ashinquichu. Ñaupaćhu jamaraycaptiquish mayur runa ćhayamuptin,
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 wasiyuj nishunquiman: ‹Jipaman witicuy mayur runata jamachinäpaj.› Chayrämi pingay-tucush jipaman witicunquipaj.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 «Chaymi pipis jayachishuptiqui, jawa-jawallaćhu jamacunquiman. Jawaćhu caycaptiqui, wasiyuj: ‹Ruriman yaycushun› nir ñaupaman jamachishuptiquim ichanga, llapan alli ricashunquipaj.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Tayta Diosninchi alli-tucujcunata pingayman ćhuran. Tantiyacujcunatam ichanga alliman ćhuran.»
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Micupacunanpaj jayachij runatana Jesús niran: «Micuyta jaracur, ricsinacushayquicunallata, yawar-masiquicunallata, puchuy-puchuy jananćhu cawajcunallata ama jayachinquichu. Micurcachiptiquipis quiquiquitaraj jayarcachir, ayniquita cutichishunquipaj.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Micuyta jaracur, wacchacunata, cumllucunata, wijrucunata, japracunata jayachinquiman.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Paycunata micurcachiptiqui, quiquin Tayta Diosninchi ayniquita cutichishunquipaj. Cutichishunquipaj shiminta wiyacujcunata cawarachishan junaj. Chaura jatunpa cushicunquipaj.»
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Jesúspa shiminta wiyar, juc jurpa niran: «Tayta Diosninchipa maquinćhu cawar quiquinwan iwal micur, imaraj cushicushun, ¿au?»
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Chaynuy niptin, Jesús niran: «Juc runash micuyta camaricush caran. Jurpancunatapis achcajtash jayachiran.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Micuy ćhayaptin, sirbintincunata caćharan: ‹Jayachishä runacuna micuj shamuchun› nirshi.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Jurpancunash ichanga jayachiptinsi, mana aywaranchu. Juc runash niran: ‹Rantishä ćhacrata ricamushaj. Mana atipashächu.›
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Juc-cajnash niran: ‹Pichga yunta türuta rantirü. Sumajraj ricashaj. Mana atipashächu.›
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Jucninnash niran: ‹Chayraj majachacashcä. Mana atipashächu.› Llapan jayachishancuna aywayta mana munashpan chapacuran.»
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 «Sirbinticunash wasiyujta llapanta willaycuran. Wasiyuj ullgur, niran: ‹Canan micupacärinanchipaj tarishayqui runata juclla jayamuy. Wacchacunatapis, macllucunatapis, wijrucunatapis, japracunatapis jayamuy.›
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Sirbinticuna nishannuylla ruraran. Jinarcur wasiyujta niran: ‹Tayta, nimashayquicunata jayamushcä. Chaypis wasiqui jäcuycanraj.›
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Chaura wasiyuj niran: ‹Ćhaquiqui ćhayashanpa ayway. Tincushayqui runacunata imanuypapis pushamuy wasïćhu juntay-juntay micupacunanchipaj.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Jayachishä wasguijcunam ichanga jaracushäta imaysi mana mallingapächu.› »
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Jesús aywaptin, achcaj runa aywäshiran. Chaymi ićhiycur Jesús niran:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Pipis purïshimayta munar, llapan shungunwan purïshimächun. Mamanpis, taytanpis, warminpis, wamrancunapis, yawar-masincunapis jipaman ama cutichinmanchu.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Shimïta wiyacujcuna imanuy ñacarsi, rusćhu wañuyman ćhayarsi, ricay ñawïćhu alli cawanman. Manchäga purïshimayta mana camäpacungachu.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 «Sumaj tantiyacushun. Wasi rurajcunapis wasinta mana jallaycachillarshi, aypäpacunanta, mana aypäpacunantapis sumaj yarpaćhacun.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Jallarishan wasita mana ushyaptinga, runacuna pampamanshi ćhuran:
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‹Mana aypäpacuycar, chican-caray wasita jallarachisha. Upa runa› nir.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 «Yapaypis yarpaćhacushun. Ćhunca waranga (10,000) murucucuna ishcay ćhunca waranga (20,000) murucucunata maganacur, manash ićhipunmanchu.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ićhipuyta mana camäpacurshi, mayur mandaj caćhacunman: ‹Ama maganacushunchu. Allilla cawashun› nir.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Chaymi yaparir-yaparir yarpaćhacunquiman. Purïshimayta munar llapanta jaguiriycur, nuwallata purïshimanquiman.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 «Caćhipis sumaj alli. Ichanga puchguynin illariptin, ¿puchguyninman yapay cutichinquimanchuraj? Mana.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Allpatapis mana jamyayächinnachu. Chullpamanpis mana talluchinnachu. Chaymi wicaparin. Rinriyuj carga, shimïta sumaj wiyacunquiman.»
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.