João 4

Mushug Testamento (QXHNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chaura fariseucuna imata rimaycashantapis Jesús mayaran. Paycuna rimaycaran: «Jesúspa purïshijnincuna achcayaycan. Ushyachicuj Juan ichicllata ushyachiran; Jesúsmi ichanga sumaj achcajta» nir.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Chaypis mana quiquin Jesúschu runacunata ushyachiran; manchä purïshijnincunalla.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Chaura fariseucuna rimaptin, Judea quinranpita Galilea quinranman purïshijnincunawan-ima Jesús cuticuran.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Galilea marcacunaman ćhayananpaj Samaria quinranparaj aywanan caran.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Chaymi Samaria quinranćhu Sicar marca ñaupanman ćhayaran. Chay quinran caran Jacobpa wamran Josépa ćhacran.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jacob ućhcuchishan püsuman lasdüsi ćhayar, uticash cashpan Jesús jamacuycuran.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Israel runacunawan Samaria runacuna juyupa chiquinacuptin, ricanacuytapis mana munaranchu. Chaymi Samaria warmi Jesústa niran: «Israel runa caycar, ¿imanirtaj yacuta mañacamanqui? ¿Samaria warmi cashäta manachu musyanqui?»
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jesúsna niran: «¿Manachu musyanqui Tayta Diosninchi llaquipäcuj cashanta? ¿Pï cashätapis manachu musyanqui? Yacuta mañacamaptiqui, cawachicuj yacuta tarichijman.»
10 Jesus respondeu:
11 Warmina niran: «Yacu rurićhüraj caycan. Jurgamunayquipäpis mana imayquisi canchu. ¿Maypitaraj cawachicuj yacuta jurgapamanquiman?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Unay auquillunchi Jacobshi cay püsuta ućhcuchiran. Nuwacunata jaguipamaran. Quiquinpis, wamrancunapis, uywancunapis cay püsullapitash yacuta upuran. ¿Jamrächuraj payman tincunquiman?»
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Chaura Jesús niran: «Tincuchiypa tantiyachishayqui. Cay püsupita yacuta upujcuna imaypis yacunaycangapaj.
13 Jesus respondeu:
14 Nuwa jushä yacuta upurmi ichanga, imaypis mana yacunanganachu. Manchä yacupa ñawin pashtamushan-jina quiquinćhu cawachicuj yacu pashtamunga. Cawachicuj Tayta Diosninchi maquinćhu imaycamanpis cawachimäshun.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Chaura warmi niran: «Imaypis mana yacunänäpaj, cay püsumanpis yacucuj mana cutimunäpaj mä, yacuyquita jumay ari, tayta.»
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jesúsna niran: «Majayquita pushamuy.»
16 Jesus disse:
17 Chaura warmi niran: «Majä mana canchu.» Jesúsna niran: «Rasullanta rimashcanqui.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Runa rucachijmi canqui. Pichgajwan juyashcanqui. Canan-cajwanmi ichanga puripänacuycanqui. Chaymi: ‹Majä mana canchu› nir mana llullacushcanquichu.»
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Chaura Samaria warmi niran: «Tayta Diosninchipa shiminta willacuj canqui, ¿au?
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Unay auquillücuna tagay puntaćhüraj Tayta Diosninchita alliman ćhuraj. Jamcunam ichanga Israel runa car, ninqui: ‹Jerusalén marcallaćhu llapan runapis Tayta Diosninchita alliman ćhuranman.› »
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Chaura Jesús niran: «Mamallau, sumaj tantiyacunquiman. Juc junaj ćhayamuptin, Tayta Diosninchita manchapacunanpaj runa tagay puntamansi, Jerusalén marcamansi mana aywangachu.
21 Jesus respondeu:
22 Samaria marca-masintiqui manchapacursi, Tayta Diosninchi pï cashantapis mana musyanquichu. Nuwacunam ichanga musyä. Washämajninchi Israel runacunapita llucshimungapaj.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tayta Diosninchita alliman ćhurananchi junajcuna ćhayamushana. Chaymi Tayta Diosninchita llapan shungunwan manchapacujcunata Espíritu Santu yanapaycan. Cawachicuj Tayta Diosninchi shungun yarpashanta musyachicujmi.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Espíritu Santu yanapaptin, Tayta Diosninchipa shungun munashannuy pipis manchapacunman. Tayta Diosninchi cawachicuj caycaptin, shungun munashanta musyachicuj caycaptin, llapan shungunwan pipis manchapacunman.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Chaura warmi niran: «Washäcuj shamunanta musyä. Shamur, Tayta Diosninchipa shungun yarpashanta tantiyachimäshunpaj.» (Washäcujta ricsij: «Cristu» nir.)
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Niptin, Jesús niran: «Nuwa Washäcujmi cä. Quiquïwan parlaycanqui.»
26 Então Jesus disse:
27 Samaria warmiwan Jesús parlaycaptin, micuyta rantij aywamushanpita purïshijnincuna ćhayaran. Samaria warmiwan parlaycajta tariycur, mancharicäcuran. Ichanga imata parlashantapis mana tapuparanchu. Chaypis shimin rurillanćhu parlaran: «Tagay warmi, ¿imatataj ashiycan? ¿Imanirtaj paywanraj Jesúspis parlaycan?» nir.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Warmina yacu puyñunta jaguiycur, wasinman cuticullaran. Marca-masincunata niran:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 «Yacu püsućhu juc runa caycan. Imanuy-imanuy cawashallätapis llapanta willaramasha. Aywashun-llapa ricanayquipaj. ¿Manachuraj Tayta Diosninchi caćhamushan Washäcuj?» nir.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Chaymi llapan runa Jesúsman aywaran.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Manaraj ćhayaptillan, purïshijnincuna Jesústa niran: «Tayta, micucurcuy, ari.»
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Jesúsna niran: «Micuynï caycan. Jamcunam ichanga mana tantiyanquichu.»
32 Mas ele lhes disse:
33 Purïshijnincunana quiquin-pura tapunacuran: «¿Piraj micuyta apapämusha?» nir.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Jesúsna niran: «Tayta Diosninchi caćhamasha. Chaymi shungun munashanta ruraptï, paćhäpis mana yarganchu. Paypa shiminta ćharcur, sumaj cushicü.
34 Jesus lhes declarou:
35 Rimaypis purin: ‹Murushanchipita ćhuscu quillataräshi micuy pugun› nir. Chaypis micuy jarwaraycan. Mä, sumaj ricaćhacuriy. May-may runacuna caycan.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Micuy shuntajcuna pägunta ćhasquin. Shuntarcuptin, murujpis, shuntajpis sumaj cushicun. Chay-jina Tayta Diosninchipa shiminta willacujpis, runacunata tantiyachijpis sumaj cushicun: ‹Shiminta ćhasquicujcuna Tayta Diosninchi maquinćhu imaycamanpis cawanga› nir.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Juc rimaypis purin: ‹Jucshi murun. Jucshi shuntan› nir.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Juc runacuna murupacur ñacasha. Jamcunata juc murushanman shuntaj caćhashcaj. Juc arucushallanman aywaj-aywanqui.»
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Chaura Samaria runacuna warmipa shiminta wiyar, Jesúsman yupachicuran. Warmi mayna nish caran: «Imanuy-imanuy cawashallätapis llapanta willaramasha» nir.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Chaynuypa Samaria runacuna ćhayar, Jesústa niran: «Tayta, juyapärishun, ari» Chaymi ishcay junaj Jesús juyaran.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Chayćhu juyaptin quiquinpa shiminta wiyar, achcaj runa Jesúsman yupachicuran.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Chaymi Samaria warmita llapan runa niran: «Canan mana shimillayquipitachu payman yupachicü. Manchäga rinrïwan quiquinpa shiminta wiyashcä. Chaymi Washäcuj cashanta musyä. Payga llapan runata washanga.»San Juan 4.3–42|src="CN01673B.TIF" size="span" loc="John 4.3-42" ref="SAN JUAN 4:42"
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Samaria marcaćhu ishcay junaj juyapärir, Galilea quinranman Jesús cuticuran.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Pay nirunaj: «Yurishan marcaćhu marca-masincuna Tayta Diosninchipa willacujnincunata pampaman ćhuran. Ricaytapis mana munanchu.»
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Chaypis Galilea quinranman ćhayaptin, runacuna cushish ćhasquicäriran. Paycuna Pascua fiestaman aywar, Jerusalén marcaćhu Jesús ima-imata rurashantapis ricarunaj.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Yacuta bïnuman ticrachishan Caná marcaman Jesús ćhayaran. Chayćhu juc Roma marcapita mandaj runa caycaran. Cafarnaún marcaćhu chay mandajpa wamran juyupa jishyaycaran.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Chaymi: «Judea quinranpita Galilea quinranman Jesús ćhayamusha» niptin, taripaj aywaran. Ćhayar, mañacuran: «Tayta Jesús, wawäta allchacaycachipallämay, ari. Wasïman aywashun. Wawä wañuycan» nir.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesúsna niran: «¿Yupachicamänayquipaj allchacächinätarächu munarcaycanqui? ¿Tayta Diosninchi camacächishanta camacächinätarächu shuyarcaycanqui?»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Mandaj runam ichanga niran: «Tayta, manaraj wamrä wañushancaman juclla aywashun.»
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Jesúsna niran: «Cuticuyna. Wamrayqui allchacashana.» Mandaj runana änir Jesúspa shiminman yupachicur, wasinpa cuticuran.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ćhayaycaptin, mincaynincuna tariparan: «Wamrayqui allchacashana» nir.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Mandaj runana tapuran: «¿Imay ürataj allchacasha?» nir. Paycunana willaran: «Janyan inti tumariycaptin, allchacasha» nir.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Mandaj runana niran: «Janyan caynuy üra Jesús nimaran: ‹Wamrayqui allchacashana.› » Chaymi quiquin mandaj runapis, wasinpa Jesúsman yupachicuran.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Judea quinranpita cutircur, ishcay cutipa Galilea quinranćhu Jesús musyachicuran Tayta Diosninchipa maquinćhu cawashanta.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.