Atos 4
Mushug Testamento (QXHNT) vs VC
1 Pedruwan Juan runacunata willapaycaptillan, cüracunawan Tayta Diosninchipa wasinta täpajcunapa capitanninpis, saduceucunapis ćhayapuran.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Pedruwan Juan yaćhaycächiran: «Cananga quiquin Jesús cawarishan-jina nuwanchisi cawarishun» nir. Chaypita mayur runacuna ullgush ćhayapuran.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Ullgur, charicarcäriran. Pacha chacanaycaptin, warannin tuta tapunanpaj carsilman wićhgaycuran.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Waquinmi ichanga Tayta Diosninchipa shiminta wiyar, llapan shungunwan ćhasquicuran. Ullgullata yupaptin, pichga waranga-yupay (5,000) yapacaran.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 — ausente —
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 — ausente —
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Jinarcur Pedrutawan Juanta carsilpita jurgarcachimur, dispächunćhu tapupäcuran: «¿Pipa munayninwantaj allchacächishcanqui? ¿Pitaj caćhamushcashunqui?» nir.
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Chaura Espíritu Santu rimachiptin, Pedro niran: «Tayta cüracuna, Tayta mayur runacuna, sumaj wiyaycallämay, ari.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Canan allita rurar, cay cumllu runata allchacächishäpita tapuparcaycämanqui. Imanuy allchacächishätapis musyayta munarcaycanqui, ¿au?
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Israel-masicuna, llapaniqui musyanayquipaj willashayqui. Cay cumllu runata Nazaret marca Jesucristu camacächiyninpa allchacächish caran. Jesústa rusćhu wañuchishcanqui. Tayta Diosninchim ichanga cawarachisha.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Jesúspaj tincuchiypa isquirbiraycan:
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 «Tayta Diosninchi Jesúsllata washämänanchipaj ćhurasha. Cay pachaćhu juc mana canchu jishpichimänanchipaj.»
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Chaura Pedruwan Juan liguiyta sumaj mana yaćharpis mana manchacullar willapäcuptin, mayur Israel runacuna äyacash ricacuran. Jesúswan purishantapis tantiyacuriran.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Cumllu runapis allchacashana Pedruwan Juanwan ićhiraptin, mayur runacuna ima ruraytapis mana camäpacuranchu.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Chaura Pedrutawan Juanta dispächunpita wajtaman jargurir, quiquin-puralla parlanacuran:
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 «¿Cay runacunata imanäshuntaj? Jerusalén marca runacuna musyanna Tayta Diosninchi camacächiyninpa cumllu runata allchacächishanta. Chapaytapis mana camäpacunchichu.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Ichanga chay Jesúspita wacćhu-cayćhu mana willacunanpaj sumaj ullgupäshun. Mancharachishun pitapis mana willapänanpaj» nir.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Jinarcur wajtapita jayarcachir, Jesúspa caćhancunata änir sumaj ullgüparan. Ullgüparan Jesúspita mana willacunanpaj, mana tantiyachicunanpaj.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ullgüpaptin, Pedruwan Juan niran: «Taytacuna, sumaj wiyacäriy. Tayta Diosninchipa shiminta jungaycur jamcunapa shimillayquita ruraptï, mana allichu canman, ¿au?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Jesúswan purishcä. Chaymi ricashäta, wiyashäta pï-maytapis willapänä. Mana upällacushäpächu.»
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 — ausente —
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Chaura mayur runacuna caćhariycuptin, Pedruwan Juan irmänucuna juturashanman cuticuran. Ćhayarcur, mayur cüracuna, mayur runacuna ullgüpashanta willaparan.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Willapashanta wiyaycur, juc shungulla Tayta Diosninchita mañacuran:
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Tayta, Espíritu Santu musyachiptin, mandu-rurajniqui Davidpis niran:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Llapan jatun mandajcuna parlanacushana.
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 «Cananga mandaj David musyachicushan änir ćharcucaycan. Acracushayqui Jesústa Washäcuj cananpaj ćhuraptiquisi, mandaj Herodes, mandaj Poncio Pilato, llapan jäpa runacuna, Israel runacuna chiquipacurcusha.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Chaynuypa paycuna unaypita-pacha camacächishayquita ćharcucächisha.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Tayta, cananga ricay ñawiquićhu llapan mayur runacuna manchaycächiman. Chiquimaptinsi, mana manchacullar shimiquita willapäcunäpaj yanapaycallämay, ari.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Munayniyuj cashayqui musyacänanpaj yanapaycallämay. Yanapaycallämay acracushayqui Jesúspa camacächiyninpa imatapis ruranäpaj, jishyaćhucunatapis allchacächinäpaj, supaycunatapis jargunäpaj.»
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Tayta Diosninchita mañacuyta ushyarcuptin, juturashan wasi sicsicyasharaj. Chaura llapaninta Espíritu Santu maquinćhu charaptin, mana manchacullar Tayta Diosninchipa shiminta willacuran.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Chaymi chay-chicaj irmänucuna carpis, juc yarpaylla cawaj. Imallata charashantapis llapanin raquipänacärij. Juc shungulla cawaj.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Espíritu Santu yanapaptin, Jesúspa caćhancuna sumaj musyachicuycaran Taytanchi Jesús cawarimushanta. Llapan irmänucunatapis llaquipashpan Tayta Diosninchi sumaj yanaparan.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Mayganinpis pishipacuyćhu mana cawananpaj ćhacrancunata, wasincunata ranticuycur,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Jesúspa caćhancunapa maquinman ćhuraran. Paycunana pishipacushanman-tupulla aypuran.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 — ausente —
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 — ausente —
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.