Atos 22
Mushug Testamento (QXHNT) vs NAA
1 «Taytacuna, Israel marca mayur runacuna, chapacur rimashäta mä, wiyaycallämay.»
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Chaura hebreo shimipa rimajta wiyar, llapan upällacaycäriran.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Upällacaycäriptin, Pablo niran: «Nuwapis Israel runa cä. Cilicia quinran jatun Tarso marcaćhu yurishcä. Cay Jerusalén marcaćhu wiñashcäpis. Unay auquillunchicuna-jina cawanäpaj yaćhaj-sapa Gamalielpa shiminpita imatapis yaćhacushcä. Jamcuna-jina Tayta Diosninchipa shiminta ćharcuycä.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Paypa shiminta ćharcur, Jesúspa shiminta ćhasquicuj irmänucunata wañuy-caway jaticaćhar ushyarä. Warmi ullgutapis watacurcur, carsilman apachirä.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Imata ruranäpäpis mayur cüra, mayur Israel runacuna sisyunćhu aunimasha. Paycuna llapanta musyan. Quiquincuna Damasco marcaćhu Israel mayur-masinchicunapaj urdinta jumaran. Chaywanraj Tayta Jesúspa shiminta wiyacuptin, pitapis charinä caran. Wascananpäpis Jerusalén marcaman apamunä caran.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Chaymi Damasco marcaman lasdüsi yaycupaycaptï, janaj pachapita achqui illajpita chillapyamuran.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Chaura pampaman tunicurä. Jitaraycashäćhu wiyarä: ‹Saulo, Saulo, ¿imanirtaj chiquimar jaticaćhaycämanqui?› nimujta.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Nimuptin, tapurä: ‹¿Pitaj canqui, Tayta?› nir. Chaura nimuran: ‹Nazaret marca Jesúsmi cä. Chiquimar jaticaćhaycämanqui.›
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 «Yanaguïcunapis achqui chillapyamujta ricaran. Parlapämashantam ichanga mana wiyaranchu.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nuwana nirä: ‹¿Imataraj ruräman, Tayta?› Chaura nimaran: ‹Jatariy. Damasco marcaman ayway. Chayćhu imata ruranayquipäpis willashunquipaj.›
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 «Achqui chillapyamashanpita japrayacäcurä. Puriytapis mana camäpacurächu. Chaymi maquilläpita yanaguïcuna Damasco marcacaman apamaran.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Chay marcaćhu Israel runa Ananías juyaran. Moiséspa shiminta wiyacur Tayta Diosninchita manchapacuj captin, jinanćhu tiyaj Israel-masincuna allipa ricaran.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Lädüman sharcamur, pay nimaran: ‹Irmänu Saulo, japrayash ñawiqui quićhacangana.› Chaymi ñawï quićhacäcuptin, Ananíasta ricarä.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Pay nimaran: ‹Manaräsi yuriptillayqui, unay auquillunchicuna manchapacushan Tayta Diosninchi acracushurayqui shungun munashanta ruranayquipäpis, Tayta Jesústa ricanayquipäpis, shiminta wiyanayquipäpis.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Chaymi ricashayquitapis, wiyashayquitapis chay-tucuyćhu willapäcunquipaj.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Cananga Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuy. Ushyacuy. Tayta Diosninchitapis mañacuy jucha aparicushayquita jungacaycur mana yarparänanpaj.›
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 «Chaypita Jerusalén marcaman cutimur, Tayta Diosninchipa wasinman aywarä. Tayta Diosninchita mañacuycashäćhu ricapacurä.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ricapacuynïćhu Tayta Jesús nimaran: ‹Jerusalén marcapita juclla jishpicuy. Shimïta willacuptiquisi, runacuna mana ćhasquishunquipächu.›
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Nuwana nirä: ‹Tayta, shimiquita ćhasquicujcunata ñacachishäta, shuntacäna wasicunapita jurgurcur-jurgurcur carsilman apashäta, magar ushyashäta musyan.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Willacujniqui Estebanta wañuycachiptinpis, aunirä. Wañuchicujcunapa müdanantapis ricapurä.›
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Paymi ichanga nimaran: ‹Caypita aywacuy. Jäpa runacunata willapäcunayquipaj carupa caćhacushayqui.› »
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Chaynuy niptin, runacuna ullgucarcäriran. Mana wiyarannachu. Manchäga japarparan: «Pabluta juclla wañurachishun. Ama cawachishunchu» nir.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Chigaypa ullgur müdanancunatapis llushticuycaptillan, allpacunatapis aspircur-aspircur wicapaycaptillan,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 murucucunapa cumandantin niran: «Carsilman wićhgarcur, Pabluta sumaj wascay. Runacuna ullgünanpaj imallapis achäqui cangam. Juchanta pashtapacunanpaj wascay.»
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Chaura wascananpaj wataraycächiptin, capitanta Pablo tapuran: «Juchayuj cashätapis, mana juchayuj cashätapis mana musyallar Roma runa caycaptï, ¿wascamänayqui camacanchu?» nir.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Niptin, cumandantinta willaran: «Cumandanti, cay runa Roma runash. ¿Canan imataraj ruranqui?» nir.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Chaura cumandanti aywarcur, Pabluta tapuran: «¿Rasunpachu Roma runa canqui? Mä, willamay» nir. Tapuptin niran: «Au. Rasunpa Roma runa cä.»
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Cumandantina niran: «Chay-chica jillaywanraj Roma runa cayman ćhayashcä.» Pabluna niran: «Nuwam ichanga yuriynïpita-pacha Roma runa cä.»
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Chaynuy niptin, Pabluta wascananpaj caycashanćhu witicäriran. Cumandantipis mancharicäcuran: «¿Roma runatarächu cadinawan wancushcanchi?» nir.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Warannin junaj cadinawan wataraycächishanćhu Pabluta pascaran. Mayur Israel runacuna imapita dimandashantapis sumaj musyayta munar, llapan mayur Israel runacunata, mayur cüracunata cumandanti jayachiran. Ćhayaptin, Pabluta carsilpita jurgurcur, tincuchiran.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.