Atos 21
Mushug Testamento (QXHNT) vs VC
1 Chaura irmänunchicunata: «Aywallä» nir bütiman jigarcur, aywacurä. Cos marcaman ćhayarä. Warannin junaj Rodas marcaman ćhayarä. Chaypita Pátara marcaman ćhayarä.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Pátara marcapita Fenicia marcaman büti llucshiycajta tarir, jigacarcärirä.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Siria quinranman aywar, wac chimpanćhu Chipre marcata ricarä. Chaypitaraj Tiro marcaman ćhayarä. Chayćhu apashan jipicunata büti jaguiycuran.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Irmänunchicunawan tincurmi ichanga, janćhis junaj juyapärishcä. Paycuna Espíritu Santu musyachiptin, Pabluta mićharan: «Jerusalén marcaman ama aywaychu, ari» nir.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Chaura juyanä junaj ćharcuptin, irmänunchicuna warmintin, wamrancunawan marcanpita lamar cantuncaman yanagämaran. Paycunawan jungurpacaycärir, Tayta Diosninchita mañacurä.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Jinarcur: «Aywallä» nir bütiman jigarä. Paycunam ichanga wasinman-caman cuticäriran.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Chaypita Tiro marcapita aywacur, Tolemaida marcaman ćhayarä. Chaycamalla yacupa aywarä. Chay marcaćhu irmänunchicunawan wamayänacur, juc junaj juyapärishcä.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Warannin junaj aywacur, yanaguïcunawan Cesarea marcaman ćhayarä. Chay marcaman ćhayar, Jesúspita willacuj Felipipa wasinćhu pachacushcä. Paytapis Jerusalén marcaćhu janćhis irmänucunata acrar, acracurunaj micuyta aypucunanpaj.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Felipipa ćhuscuj jipashnincuna Tayta Diosninchipa willacujnin caran. Paycuna Tayta Diosninchipa shungun yarpashanta musyachicuj.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ishcay-quimsa junaj juyaycaptï, Judea quinranpita ćhayamuran Tayta Diosninchipa willacujnin Agabo.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Payga Pablupa sinturunninta pascapariran. Sinturunninwan maquin-ćhaquinta watacurcur, niran: «Espíritu Santu nin: ‹Sinturunyuj runata caynuy Jerusalén marcaćhu mayur Israel runacuna wancunga. Jinarcur, jäpa runacunapa maquinman ćhuranga›.»
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Chayta wiyar, llapan irmänunchicunawan mañacurä: «Pablo, Jerusalén marcaman ama aywaychu, ari» nir.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Pabluna nimaran: «¿Imanirtaj waganqui? Wagaptiqui, shungüpis ishquicäcun. Jerusalén marcaćhu wascamaptinsi, ćhasquicushaj. Tayta Jesús-janan wañuchimaptinsi, mana chapacushächu.»
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Chaura imanaypapis chapayta mana camäpacur: «Tayta Diosninchi camacächishannuy caycullächun» nir imatapis mana rimaparänachu.
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Chaypita llapanta sumaj camaricuriycur, Jerusalén marcaman aywacärirä.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Aywacuptï, Cesarea marcapita waquin irmänunchicuna Jerusalén marcacaman yanagämaran. Ćhayaptï, Chipre runa Nasónpa wasinman pachächimaran. Nasónga unaypita-pacha Tayta Jesústa wiyacuran.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Chaura Jerusalén marcaman ćhayaptï, cushi-cushilla irmänunchicuna ćhasquicamaran.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Warannin junaj Santiaguta watucuj Pablo aywaptin, nuwacunapis aywäshirä. Mayur irmänucunatawan tarirä.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Paycunata wamayaycur, jäpa runacunapa marcanćhu purishanta, ima-imatapis rurashanta, Tayta Diosninchi imaćhüpis yanapashanta Pablo willaparan.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Llapallanta willaptin, Tayta Diosninchita alliman ćhuraran. Jinarcur niran: «Irmänu Pablo, Israelcuna achcajmi Jesúspa shiminta ćhasquicuycan. Chayta quiquiquipis musyanquina. Chaypis Moiséspa shiminta ćharcunanchitaraj munaycan.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Jäpa runapa marcancunaćhu tiyaj Israel runacuna sharcamurmi ichanga willacusha: ‹Moiséspa shiminta ćharcunanchitapis, iti ullgu wamranchicunata jïrunanchitapis, auquillunchicunapa shiminta ćharcunanchitapis Pablo mana munanchu› nir.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Waquin Israel-masinchicuna llutanta yarpaptin, ¿imanaypataj chapacushun? Ćhayamushayquita mayanga.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 «Chaymi llapan runapa ricay ñawinćhu alli llucshinayquipaj sumaj yarpaćhacushun. Cayćhu ćhuscuj runacuna Tayta Diosninchi aunishanta ćharcuycan. Ichicllana pishin.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Aunishanta ćharcushan musyacänanpaj ćhuscunwan ushyacamuy. Ajchantapis rutuchiy. Rutushayquipa ćhanintapis ćhuranqui. Chaynuy ruraptiqui, Israel-masinchicuna ninga: ‹Manacajllapita Pabluta tumpasha. Paypis Moiséspa shiminta llapanta ćharcuycan. Tayta Diosninchipis alli ñawinwan rican.›
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 «Sumaj yarpaćhacurir jäpa irmänucunata mayna cartacushcä: ‹Jircacunaman jarashanta ama micunquichu. Uyshata pishtarpis yawarninta shutuchinqui. Yawartapis ama micunquichu. Ricashayqui warmiwan, ricashayqui runawan ama cacunquichu› nir.»
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Chaura warannin junaj Moiséspa shiminta ćharcur, änir ćhuscun runawan Pablo ushyacuran: «Tayta Diosninchi allina ricamäshun» nir. Jinarcur imay junaj ajchanpa ćhaninta ćhurananpäpis Tayta Diosninchipa wasinman willaj aywaran.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Janćhis junajta aywaycaptin Tayta Diosninchipa wasinćhu Pabluta ricar, Asia quinranpita shamuj waquin Israel runacuna ullgucaycäriran. Tincuypa-tincur, Pabluta charicarcäriran:
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 «Israel-masicuna, yanapaycallämay. Cay runacuna chay-tucuypa willapäcuycan marcanchita pampaman ćhurananpaj, Moiséspa shimintapis mana ćharcunanpaj. Tayta Diosninchipa wasintapis pampaman ćhurar, jäpa runacunata yaycuchisha» nir.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Paycuna Pabluta ricarunaj Éfeso runa Trófimuwan marcaćhu puriycajta. Chayćhi yarparan: «Tayta Diosninchipa wasinmanpis jäpa runata yaycuchisha» nir.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Chaymi llapan runa tincuypa-tincuran. Shuntacaycur Pabluta charicarcärir, wajtaman janćharan. Nircur Tayta Diosninchipa wasin puncuntapis wićhgaycäriran.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Pabluta wañuchinanpaj caycaptin, Roma murucucunapa cumandantita willaran: «Israel runacuna tincuypa-tincurcaycan» nir.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Chaura cumandanti capitancunatawan murucuncunata shuntariycur, runacunaman juclla aywaran. Paycunata ricar, magarcaycashanćhu Pabluta caćhariycuran.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Caćhariycuptin, murucucunapa cumandantin Pabluta charicurcuran. Ishcay cadinawanraj watachiran. Jinarcur runacunata tapuran: «¿Pitaj cay runa? ¿Imatataj rurasha?» nir.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Tapuptin, ima niytapis mana camäpacuranchu. Wichaypa-uraypa rimacäriran. Chaymi murucucunapa capitannin ima juchanta taripuyta mana camäpacur, cuartilman Pabluta apacuran.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Apaycaptin runacuna magayta munaptin, wintucurcullar cuartilpa patac-patacninta jigachiran.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Runacuna ullguyllawan japarpaycaran: «Pabluta wañurachiy» nir.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Chaura cuartilman yaycuchinanpaj caycaptin, murucucunapa cumandantinta Pablo niran: «¿Ichicllatapis parlapärishuwanchu?» Chaynuy niptin, cumandanti niran: «¿Griego rimayta yaćhanquichuraj?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Egipto marcapita canqui, ¿au? Juc cuti auturdäninchita ticrapur, ćhuscu waranga (4,000) runacunata shuntaycur purishcanqui, ¿au? Wañuchicunayquipaj chunyaj pachaćhu purishcanqui, ¿au?»
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Pabluna niran: «Mana. Israel runa cä. Cilicia quinran jatun Tarso marcaćhu yurishcä. Cay ullguj marca-masïcunata tantiyaycachishaj, ari.»
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Chaura cumandanti auniptin cuartilpa patacninćhu ićhicuycur, llapan runata upällachiran. Jinarcur llapan runa tantiyananpaj hebreo rimayninćhu niran:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.