Atos 18
Mushug Testamento (QXHNT) vs NTLH
1 Chaura Atenas marcapita aywacur, Corinto marcaman Pablo ćhayaran.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Israel-masin Aquilawan tincuran. Aquilapa warmin caran Priscila. Aquilaga Ponto marcapita caran. Chaypis mandaj Claudio llapan Israel runacunata Italia quinran Roma marcapita jarguchiptin, aywacuran. Chayraj Corinto marcaman ćhayash caran.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Aquila purichina jiru ćhaqui wasi tulduta jiraj. Pablupis wasi tulduta jiraptin, iwal juyar Aquilawan yanapänacuran.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Diyawardacunaćhüna Israelcunapa shuntacäna wasinman aywaycur, Tayta Jesúspa shiminta Pablo sumaj tantiyachiran. Israel runacunatapis, jäpa runacunatapis aunichiyta munaran.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Macedonia marcapita Silaswan Timoteo ćhayamuptin ima ruraynintapis caćhariycurna, Israel runacunata Pablo willaparan: «Jesúsga Tayta Diosninchi acracushan Washäcujninchi» nir.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Willapaptinpis Israel runacuna wiyacuyta mana munar, Pabluta ashllir ushyaran. Ashllir ushyaptin, müdananta tapsir ushyashpan piñacuran. «Cananga quiquiquicunapita ñacaymanpis ćhayanquipaj. Imaman ćhayaptiquipis, ama jitapamanquichu. Cananpita jäpa runacunata Tayta Diosninchipa shiminta willapäshaj» nir aywacuran.
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Shuntacäna wasipita aywacur, Pablo ćhayaran Tito Justupa wasinman. Payga Tayta Diosninchita manchapacuj runa caran. Wasinpis shuntacäna wasi wajtallanćhu caran.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Chay shuntacäna wasipa mayur runa Crispupis wasinpa Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicäriran. Waquin Corinto runacunapis Pabluta wiyar, Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicäriran. Payman yupachicur, ushyacäriran.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Juc chacay ricapacuynillanćhu Pabluta Tayta Jesús niran: «Pablo, imatapis ama manchacuychu. Shimiquita ama amucurcuychu. Shimïta willapäcamuy.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Maquïćhu puriptiqui, pipis mana imanäshunquipächu. Cay marcaćhu acracushä runacuna achcajmi.»
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Chaymi wata pullanninraj Corinto marcaćhu Pablo juyapäriran Tayta Diosninchipa shiminta tantiyachicur.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Mandaj Galiónpa maquinćhu Acaya marcacuna caycashan wichan Israel runacuna Pabluta ticrapacurcuran. Charircur, Galiónpa dispächunman aparan:
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 «Cay runa: ‹Tayta Diosninchita alliman ćhurashun› nirpis, mandajninchipa shiminta pampaman ćhuraycan» nir.
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Chaura Pablo chapacunanpaj caycaptin, Mandaj Galión niran: «Israel runacuna, cay runa llutanta rurash captin, wañuchicush-ima captin, shimiquita wiyäman.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Ninshi-ninshi-jananmi ichanga, Moiséspa shimin-janan piñanacushayqui-jananmi ichanga, wiyaytapis mana munächu. Quiquiquicunalla ushyacächinquiman.»
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Chaynuy nir dispächunpita llapanta jarguriran.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Jarguriptin, dispächu puncullaćhu Sóstenesta magapäcuran. Payga shuntacäna wasićhu mayur runa caran. Chaypis mandaj Galión mana imasi jucuranchu.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Corinto marcaćhu unaylla Pablo juyapäriran. Chaypita llapan irmänucunata wamayaycur, Cencreas marcaman aywacuran. Cencreas marca lamar cantullanćhu caran. Aquilapis warmin Priscilawan aywäshiran. Siria quinranman mana llucshillar, Cencreas marcallaćhu Pablo ajchanta rutucuran: «Tayta Diosninchiwan parlanacushäta ćharcushcäna. Payga sumaj washämasha» nir. Chaynuy nir bütiman jigarcur, aywacäriran.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Éfeso marcaman ćhayar, warmintinta Aquilata jaguiycuran.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Israel runacuna Pablo unaylla juyapärinanta munaran.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Munaptinsi, Pablo niran: «Juyayta mana camäpacüchu. Tayta Diosninchi camacächiptinmi ichanga, imayllapis cutimushaj.» Chaynuy nir Éfeso marcapita bütiwan aywacuran.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Cesarea marcaman ćhayar, Jerusalén marcaman aywaran jutucaj irmänucunata wamayaj. Jinarcur Antioquía marcaman cuticuran.Hechos 18.18–22|src="CN01958B.TIF" size="span" loc="Acts 18.18-22" ref="HECHOS 18:22"
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Antioquía marcaćhu unaylla juyapäriran. Chaypita unay ćhayashan marcacunaman yapay watucuj Pablo cutiran. Galacia quinranmanpis, Frigia quinranmanpis cutiran. Marcan-marcan purir, llapan irmänucunata sumaj shacyächiran.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Chay wichan Alejandría marcapita Éfeso marcaman Apolo jutiyuj runa ćhayaran. Payga Israel runa caran. Rimaytapis sumaj yaćhaj. Tayta Diosninchipa shimintapis sumaj tantiyaj.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Tayta Jesúspita sumaj yaćhacuran. Chaymi llapan shungunwan Jesús pï cashantapis tantiyachicuran. Ichanga Ushyachicuj Juanpa shimillantaraj Apolo musyaran.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Juc cuti shuntacäna wasićhu Apolo llapan shungunwan willapäcuycaran. Chayta wiyar, Aquila warmintin shuyninpa wasinman pusharan. Aquilapa warmin caran Priscila. Jinarcur mana musyashancunata sumaj tantiyachiran. Tayta Diosninchipa maquinćhu imanuy-imanuy cawananpäpis willaparan.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Chaypita Acaya quinranman Apolo aywacuyta munaptin, irmänucuna shacyächiran. Acaya quinranćhu irmänucunamanpis cartacuran: «Apolo Tayta Diosninchipa shiminta sumaj tantiyachicun. Llapan shunguyquiwan ćhasquicäriy, ari» nir. Allipaj chay marcaman Apolo ćhayaran. Tayta Diosninchi yanapaptin, irmänucunata sumaj shacyächiran.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Israel-masincunam ichanga tincuparan: «Jesús mana Washäcujninchichu» nir. Chaypis llapanpa ricay ñawinćhu Tayta Diosninchipa shiminta liguipar, Apolo tantiyachiran: «Jesúsga rasunpa Washäcujninchi» nir.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.