2 Coríntios 7
Mushug Testamento (QXHNT) vs NVI
1 Irmänucunallau irmänu, Tayta Diosninchi wamrachacamänanchipaj mayna aunimashcanchi. Chaymi juchata ama rurashunchu. Shungunchićhüpis ima llutancunatasi ama pacarächishunchu. Manchäga Tayta Diosninchita manchapacushun. Shungun munashallanta rurar cawashun.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Irmänucuna, llaquinacur cawashuwan. Nuwacuna mana mayganiquitapis pampaman ćhurashcajchu. Mana jagayächishcajchu. Mana imayquicunatapis ushyapashcajchu.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Llapantapis rimä mana nanapararchu. Jamcunata wañuy-caway llaquishayqui.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Chaymi jamcunaman sumaj yupachicü. Jamcunapita sumaj cushicü. Jamcuna-raycur ñacayman ćhayaptïpis, llaquicuyman ćhayaptïpis, shungü ancashyärin. Jatunparaj cushicurï.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Macedonia marcaman ćhayamushäpita-pacha jamayta mana tarishcächu. Manchä tucuy-jinanpa ñacashcä. Runacuna ticrapamashanpita llaquicushcä. Jamcuna-raycur yarpaćhacur llutäpacushcä.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Tayta Diosninchim ichanga llutäpacujcunata shacyächin. Tituwan tincuchimar, nuwatapis shacyächimasha.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Tito ćhayamur, cushicushpan nimasha: «Corinto marca irmänucuna manchapacur cawarcaycan. Ichanga ñaupata ticshaparänacushayquipitash jatunpa llaquicun. Cananga jamwan tincuytash munaycan.» Chaynuy willamaptin, jatunpa cushicushcä.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Ñaupata cartacamushä llaquicuymanshi ćhurashcashunqui, ¿au? Quiquïpis llaquicurishcäraj; cananmi ichanga, mana.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Manchäga jatunpa cushicü. Pingayman ćhuraypa piñacuptijraj, wanacushcanqui. Cananga llapan shunguyquiwan Tayta Diosninchiman yupachicurcaycanqui. Chaymi cushicunquiman: «Piñacamänanchipaj allipäćhi Tayta Diosninchi camacächisha» nir.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Tayta Diosninchi camacaycachiptin, piñacamashanchicunatapis ćhasquicushuwan. Piñacamashanchicuna alli caycan llaquicuyman ćhayananchipaj. Llaquicur wanacuptinchi, jishpichimashpanchi Tayta Diosninchi alli cawayta tarichimanchi. Llaquicur mana wanacuptinchim ichanga, wañuymanpis ćhayashunpaj.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Chaymi rasullanta rimashcanqui: «Pingayman ćhuramänanchipaj allipäćhi Tayta Diosninchi camacächisha» nir. Chaynuy captin, allipaj piñacushcaj. Cananga alli ñawiquiwan ricarcaycämanqui. Ticrapamaj runa pampaman ćhuramaptinsi, sumaj nanachicamashcanqui. «Paycuna chay-niraj» nir rimay puriptinpis, sumaj llaquicushcanqui. Tayta Diosninchita manchapacur, chay runatapis sumaj piñacushcanqui. Cananga paypa shungun munashannuy cawaptiqui, sumaj cushicü.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Cartacamurpis, mana wiyächipashcajchu. Manchäga Tayta Diosninchipa ricay ñawinćhu nuwacunapaj yarpaćhacunayquipaj cartacamurä.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Mana jungamaptiqui, shungüpis jatunpa cushicusha.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Allipaj Tituta nirä: «Corinto marcaćhu irmänunchicunata alli ñawïpa ricä.» Quiquinpis allićhu jurgushcashunqui. Jamcunata willapäshaj-jina Titupis chaynuylla willamasha: «Paycuna rasunpa Tayta Diosninchipa shungun munashannuylla cawarcaycan» nir.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Jamcunaga Titupa shungunman sumaj tincunqui. Manchapacur ćhasquicushayquipita, shiminta wiyacushayquipita paypis jatunpa cushicun.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Chaynuy cawashayquipita jamcunaman sumaj yupachicü.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.