Atos 27
Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs ARA
1 Chaura auturdäcuna Roma marcaman apachimänanpaj yarpaćhacuriycur, Pablutawan waquin wićhgarajcunata capitan Juliupa maquinman ćhuraran. Capitan Juliuga mandaj Augustupa murucuncunata maquinćhu purichij.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 2 Chaura Adrumeto marcapita bütiman jigashcä. Chay büti Asia quinran lamar cantuncunaćhu ićhiycur-ićhiycur aywanan caran. Bütiwan aywacuptï, Aristarcupis yanagämaran. Payga Macedonia quinran Tesalónica marcapita caran.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Warannin junaj Sidón marcaman ćhayarä. Chayćhu capitan Julio alli shungu cashpan irmänucuna Pabluta watucunanta mana mićharanchu. Jaraptinpis, mana mićharanchu.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Sidón marcapita aywacuptï, alläpa wayraycaran. Chaymi mana wayrashallanpa aywar, lamar ćhaupinćhu Chipre marca cantullanpa aywarä.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Chaypita Cilicia quinran, Panfilia quinran chimpallanpa aywarä. Licia quinranćhu Mira marcaman ćhayarä.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Mira marcaćhu Alejandría marcapita Italia quinran Roma marcaman llucshiycaj bütita capitan Julio tariran. Chay bütimanna jigachimaran.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Chay bütiwan pasinsalla aywar, achca junaj ñacarä. Cnido marca ñaupanman ćhayanäpaj sumaj sasa caran. Juyupa wayrämuptin, lamar ćhaupinćhu Creta marca cantullanpa aywar, Salmón punta ñaupanman ćhayarä.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Chaypita ñacarpis, «Buenos Puertos» nishan marcaman ćhayarä. Chay marca Lasea marcapa waclällanćhu caran.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Chay marcaman ćhayanäpaj achca junajraj ñacashcä. Juchapita shujpicuy fiestapis ushyacashana caran.Tamya quilla jallariptin, bütiwan purijcuna ticraj. Chaymi büti purichijcunata Pablo niran:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 «Taytacuna, ama aywashunchu. Chiquipaj aywar, imamanpis ćhayashuwan. Bütipis llapan cargantin-ima challpucanga. Quiquinchicunapis wañuyta-ima tarishuwan.»
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Chaynuy niptinpis, capitan Julio mana wiyaj-tucuranchu. Manchäga bütiyujpa shiminta, büti purichijpa shiminta wiyacuran.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Chaymi Buenos Puertos marcaćhu tamya quilla captin, juyänäpaj mana alli-niraj captin, llapanï Creta marcaćhu büti ićhiräcunan Fénix marcaman ćhayayta munarä. Chay marcaga janamanpis, uramanpis ricacaycan.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Chaura urapita wall-wallyayllapa wayrämuptin: «Fénix marcaman ćhayashun» nir büti purichijcuna cushicäriran. Chaymi Creta marca cantullanpa bütiwan aywacärirä.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Aywarcaycaptï, janapita «Euroaquilón» nishan shucucuy wayra ćhayamuran. Juyupa wayracurcuran.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Bütitapis uraypa apacuran. Chaymi wayra shamushanpa aywayta mana camäpacur, wayra apashallanpa aywacärirä.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Lamar ćhaupinćhu Cauda marcapa cantullanpa apamaran. Mana alläpa wayraptin, büti mallwata jatun bütiman jitapäcurä. Ichanga sumajraj ñacapäcurä.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Aywashä bütitapis, watucunawan ćhanaj watapäcurä. «Sirte» nishan chucru aguman tacacunanta manchacur, wayrallana bütita apananpaj bayïtatapis shucutaparä. Wayra apashallanpana aywacärirä.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Warannin junaj wayra mana ćhawaptin, bütipa cargancunata lamarman wicaparirä.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Quimsa-caj junajćhu bütipa llapan jiruncunatawan imancunatapis wicaparirä.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Juyupa chicchinpa chacaraptin, intitapis istrïllacunatapis achca junaj mana ricaränachu. Chicchinpa wacpa-caypa purichimaptin, cawaytapis mana yarparänachu.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Achca junaj mana micurächu. Chaymi llapan runata Pablo niran: «Taytacuna, wiyacamanquiman caran. Creta marcapita mana llucshimullar, mana ujrapacushuwanchu caran. Mana ñacashuwanpishchu caran.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Imanuy carpis, ama manchacushunchu. Büti ushyacaptinsi, mayganchipis mana wañushunpächu.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Manchapacushä Tayta Diosninchipa anjilnin chacay ricaripamasha. Caćhan captï, Tayta Diosninchi willachimasha:
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‹Pablullau Pablo, ama manchariychu, ari. Mandaj Césarpa dispächunćhu ñauquicänayqui camacan. Aywarcaycashayqui runacunatapis jam-raycur Tayta Diosninchi washanga› nir.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Chaynuy willachimash caycaptin, cushicärinquiman. Tayta Diosninchi willachimashan camacänanta yupachicü.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Büti ushyacaptinsi, lamar cantunman yacu jitaramäshun.»
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Chaura ishcay simäna Adriático lamar quinranpa aywaptï, bütita wacman-cayman wayra purichiran. Chaypita pullan-pagas pallgaman büti yaycapaycashanta purichijcuna mayaran.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Chaymi may rurićhüpis allpa cashanta tupuptin, ishcay ćhunca (20) ricralla caycaran. Yapay tupuptin, ćhunca pichgawan (15) ricrallana caycaran.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Chaura rumicunaman tacacunanta manchacur, bütita ićhichinanpaj watarcur ćhuscu ayshucunata lamarman jitarpuran. Jinarcur pacha wararcunanpaj Tayta Diosninchita mañacuycarä.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Büti purichijcunam ichanga jishpicuyta munaycaran. Chaymi büti ñaupanman ayshucunata wataj tumpaylla jishpicunanpaj büti mallwata yacuman jurguycaran.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Chayta ruraptin, capitantapis, llapan murucucunatapis Pablo willaran: «Büti purichijcuna jishpicuptin, llapaniqui wañunquipaj» nir.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Niptin, büti mallwapa watunta murucucuna cuchurachiran. Lamarman jaycurachiran.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Pacha waranaycaptin, micuyta mallinanpaj Pablo shacyächiran: «Taytacuna, cananwan ishcay simänana llaquish puriycanchi: ‹¿Cawashunchuraj, wañushunchuraj?› nir. Micuytapis mana mallinchirächu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Cawananchipaj ichicllatapis micupärishun, ari. Mayganchisi mana wañushunpächu. Mana imamanpis ćhayashunpächu» nir.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Jinarcur llapanpa ricay ñawinćhu tantata aptacurcur, Tayta Diosninchita niran: «Taytallau Tayta, ima allish tarichillämashcanqui» nir. Tantata paquircur micuran.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Shacyäcur, nuwacunapis micupäcurä.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Llapanï ishcay paćhac janćhis ćhunca sujtawan (276) runacuna bütićhu aywarcaycarä.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Llapan sacsashancaman micuran. Jinarcur büti ancashyarcunanpaj apashan rïguta lamarman jaycuriran.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Chaura pacha sumaj wararcuptin, büti mayman ćhayaycashantapis mana musyaranchu. Mana musyarpis, rumiynaj pallgata ricar, bütita ćhayachiyta munaran.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Chaymi watuncunata cuchurir, ayshucunata lamarćhu jaguiycuran. Büti tangacunan jirucunatapis jullgarachiran. Jinarcur ricashallanpa aywananpaj bütipa shucutapashan bayïtacunatapis mashtaran. Chaymi wayra apaptin, pallgaman büti llucshiran.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Aywaycashanćhu bütipa uman chucru aguman jaticäcuran. Mana aywarannachu. Yacu jipapita juyupa jaytaycaptillan, bütipa jipan paquicäcuran.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Chaura apashan runacunata wampuyllapa jishpicärinanpita murucucuna wañurachiyta munaran.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Wañurachiyta munaptin, capitan Julio Pabluta washayta munaywan mićharan: «Wampuy yaćhajcuna lamar cantunman jishpicuchun.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Mana wampuy yaćhajcunam ichanga bütipa paquipan jirucunallawan, imanuyllapapis llucshichun» nir. Chaynuypa mayganïpis mana wañurächu. Llapanï allpaman ćhayarä.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.