Atos 22
Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs NTLH
1 «Taytacuna, Israel marca mayur runacuna, chapacur rimashäta mä, wiyaycallämay.»
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Chaura hebreo shimipa rimajta wiyar, llapan upällacaycäriran.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Upällacaycäriptin, Pablo niran: «Nuwapis Israel runa cä. Cilicia quinran jatun Tarso marcaćhu yurishcä. Cay Jerusalén marcaćhu wiñashcäpis. Unay auquillunchicuna-jina cawanäpaj yaćhaj-sapa Gamalielpa shiminpita imatapis yaćhacushcä. Jamcuna-jina Tayta Diosninchipa shiminta ćharcuycä.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Paypa shiminta ćharcur, Jesúspa shiminta ćhasquicuj irmänucunata wañuy-caway jaticaćhar ushyarä. Warmi ullgutapis watacurcur, carsilman apachirä.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Imata ruranäpäpis mayur cüra, mayur Israel runacuna sisyunćhu aunimasha. Paycuna llapanta musyan. Quiquincuna Damasco marcaćhu Israel mayur-masinchicunapaj urdinta jumaran. Chaywanraj Tayta Jesúspa shiminta wiyacuptin, pitapis charinä caran. Wascananpäpis Jerusalén marcaman apamunä caran.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 «Chaymi Damasco marcaman lasdüsi yaycupaycaptï, janaj pachapita achqui illajpita chillapyamuran.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Chaura pampaman tunicurä. Jitaraycashäćhu wiyarä: ‹Saulo, Saulo, ¿imanirtaj chiquimar jaticaćhaycämanqui?› nimujta.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Nimuptin, tapurä: ‹¿Pitaj canqui, Tayta?› nir. Chaura nimuran: ‹Nazaret marca Jesúsmi cä. Chiquimar jaticaćhaycämanqui.›
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 «Yanaguïcunapis achqui chillapyamujta ricaran. Parlapämashantam ichanga mana wiyaranchu.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Nuwana nirä: ‹¿Imataraj ruräman, Tayta?› Chaura nimaran: ‹Jatariy. Damasco marcaman ayway. Chayćhu imata ruranayquipäpis willashunquipaj.›
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 «Achqui chillapyamashanpita japrayacäcurä. Puriytapis mana camäpacurächu. Chaymi maquilläpita yanaguïcuna Damasco marcacaman apamaran.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Chay marcaćhu Israel runa Ananías juyaran. Moiséspa shiminta wiyacur Tayta Diosninchita manchapacuj captin, jinanćhu tiyaj Israel-masincuna allipa ricaran.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Lädüman sharcamur, pay nimaran: ‹Irmänu Saulo, japrayash ñawiqui quićhacangana.› Chaymi ñawï quićhacäcuptin, Ananíasta ricarä.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Pay nimaran: ‹Manaräsi yuriptillayqui, unay auquillunchicuna manchapacushan Tayta Diosninchi acracushurayqui shungun munashanta ruranayquipäpis, Tayta Jesústa ricanayquipäpis, shiminta wiyanayquipäpis.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Chaymi ricashayquitapis, wiyashayquitapis chay-tucuyćhu willapäcunquipaj.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Cananga Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuy. Ushyacuy. Tayta Diosninchitapis mañacuy jucha aparicushayquita jungacaycur mana yarparänanpaj.›
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 «Chaypita Jerusalén marcaman cutimur, Tayta Diosninchipa wasinman aywarä. Tayta Diosninchita mañacuycashäćhu ricapacurä.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ricapacuynïćhu Tayta Jesús nimaran: ‹Jerusalén marcapita juclla jishpicuy. Shimïta willacuptiquisi, runacuna mana ćhasquishunquipächu.›
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nuwana nirä: ‹Tayta, shimiquita ćhasquicujcunata ñacachishäta, shuntacäna wasicunapita jurgurcur-jurgurcur carsilman apashäta, magar ushyashäta musyan.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Willacujniqui Estebanta wañuycachiptinpis, aunirä. Wañuchicujcunapa müdanantapis ricapurä.›
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Paymi ichanga nimaran: ‹Caypita aywacuy. Jäpa runacunata willapäcunayquipaj carupa caćhacushayqui.› »
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Chaynuy niptin, runacuna ullgucarcäriran. Mana wiyarannachu. Manchäga japarparan: «Pabluta juclla wañurachishun. Ama cawachishunchu» nir.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Chigaypa ullgur müdanancunatapis llushticuycaptillan, allpacunatapis aspircur-aspircur wicapaycaptillan,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 murucucunapa cumandantin niran: «Carsilman wićhgarcur, Pabluta sumaj wascay. Runacuna ullgünanpaj imallapis achäqui cangam. Juchanta pashtapacunanpaj wascay.»
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Chaura wascananpaj wataraycächiptin, capitanta Pablo tapuran: «Juchayuj cashätapis, mana juchayuj cashätapis mana musyallar Roma runa caycaptï, ¿wascamänayqui camacanchu?» nir.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Niptin, cumandantinta willaran: «Cumandanti, cay runa Roma runash. ¿Canan imataraj ruranqui?» nir.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Chaura cumandanti aywarcur, Pabluta tapuran: «¿Rasunpachu Roma runa canqui? Mä, willamay» nir. Tapuptin niran: «Au. Rasunpa Roma runa cä.»
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Cumandantina niran: «Chay-chica jillaywanraj Roma runa cayman ćhayashcä.» Pabluna niran: «Nuwam ichanga yuriynïpita-pacha Roma runa cä.»
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Chaynuy niptin, Pabluta wascananpaj caycashanćhu witicäriran. Cumandantipis mancharicäcuran: «¿Roma runatarächu cadinawan wancushcanchi?» nir.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Warannin junaj cadinawan wataraycächishanćhu Pabluta pascaran. Mayur Israel runacuna imapita dimandashantapis sumaj musyayta munar, llapan mayur Israel runacunata, mayur cüracunata cumandanti jayachiran. Ćhayaptin, Pabluta carsilpita jurgurcur, tincuchiran.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.