Atos 21
Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs NTLH
1 Chaura irmänunchicunata: «Aywallä» nir bütiman jigarcur, aywacurä. Cos marcaman ćhayarä. Warannin junaj Rodas marcaman ćhayarä. Chaypita Pátara marcaman ćhayarä.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Pátara marcapita Fenicia marcaman büti llucshiycajta tarir, jigacarcärirä.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Siria quinranman aywar, wac chimpanćhu Chipre marcata ricarä. Chaypitaraj Tiro marcaman ćhayarä. Chayćhu apashan jipicunata büti jaguiycuran.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Irmänunchicunawan tincurmi ichanga, janćhis junaj juyapärishcä. Paycuna Espíritu Santu musyachiptin, Pabluta mićharan: «Jerusalén marcaman ama aywaychu, ari» nir.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Chaura juyanä junaj ćharcuptin, irmänunchicuna warmintin, wamrancunawan marcanpita lamar cantuncaman yanagämaran. Paycunawan jungurpacaycärir, Tayta Diosninchita mañacurä.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Jinarcur: «Aywallä» nir bütiman jigarä. Paycunam ichanga wasinman-caman cuticäriran.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Chaypita Tiro marcapita aywacur, Tolemaida marcaman ćhayarä. Chaycamalla yacupa aywarä. Chay marcaćhu irmänunchicunawan wamayänacur, juc junaj juyapärishcä.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Warannin junaj aywacur, yanaguïcunawan Cesarea marcaman ćhayarä. Chay marcaman ćhayar, Jesúspita willacuj Felipipa wasinćhu pachacushcä. Paytapis Jerusalén marcaćhu janćhis irmänucunata acrar, acracurunaj micuyta aypucunanpaj.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Felipipa ćhuscuj jipashnincuna Tayta Diosninchipa willacujnin caran. Paycuna Tayta Diosninchipa shungun yarpashanta musyachicuj.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ishcay-quimsa junaj juyaycaptï, Judea quinranpita ćhayamuran Tayta Diosninchipa willacujnin Agabo.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Payga Pablupa sinturunninta pascapariran. Sinturunninwan maquin-ćhaquinta watacurcur, niran: «Espíritu Santu nin: ‹Sinturunyuj runata caynuy Jerusalén marcaćhu mayur Israel runacuna wancunga. Jinarcur, jäpa runacunapa maquinman ćhuranga›.»
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Chayta wiyar, llapan irmänunchicunawan mañacurä: «Pablo, Jerusalén marcaman ama aywaychu, ari» nir.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Pabluna nimaran: «¿Imanirtaj waganqui? Wagaptiqui, shungüpis ishquicäcun. Jerusalén marcaćhu wascamaptinsi, ćhasquicushaj. Tayta Jesús-janan wañuchimaptinsi, mana chapacushächu.»
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Chaura imanaypapis chapayta mana camäpacur: «Tayta Diosninchi camacächishannuy caycullächun» nir imatapis mana rimaparänachu.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Chaypita llapanta sumaj camaricuriycur, Jerusalén marcaman aywacärirä.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Aywacuptï, Cesarea marcapita waquin irmänunchicuna Jerusalén marcacaman yanagämaran. Ćhayaptï, Chipre runa Nasónpa wasinman pachächimaran. Nasónga unaypita-pacha Tayta Jesústa wiyacuran.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Chaura Jerusalén marcaman ćhayaptï, cushi-cushilla irmänunchicuna ćhasquicamaran.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Warannin junaj Santiaguta watucuj Pablo aywaptin, nuwacunapis aywäshirä. Mayur irmänucunatawan tarirä.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Paycunata wamayaycur, jäpa runacunapa marcanćhu purishanta, ima-imatapis rurashanta, Tayta Diosninchi imaćhüpis yanapashanta Pablo willaparan.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Llapallanta willaptin, Tayta Diosninchita alliman ćhuraran. Jinarcur niran: «Irmänu Pablo, Israelcuna achcajmi Jesúspa shiminta ćhasquicuycan. Chayta quiquiquipis musyanquina. Chaypis Moiséspa shiminta ćharcunanchitaraj munaycan.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Jäpa runapa marcancunaćhu tiyaj Israel runacuna sharcamurmi ichanga willacusha: ‹Moiséspa shiminta ćharcunanchitapis, iti ullgu wamranchicunata jïrunanchitapis, auquillunchicunapa shiminta ćharcunanchitapis Pablo mana munanchu› nir.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Waquin Israel-masinchicuna llutanta yarpaptin, ¿imanaypataj chapacushun? Ćhayamushayquita mayanga.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 «Chaymi llapan runapa ricay ñawinćhu alli llucshinayquipaj sumaj yarpaćhacushun. Cayćhu ćhuscuj runacuna Tayta Diosninchi aunishanta ćharcuycan. Ichicllana pishin.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Aunishanta ćharcushan musyacänanpaj ćhuscunwan ushyacamuy. Ajchantapis rutuchiy. Rutushayquipa ćhanintapis ćhuranqui. Chaynuy ruraptiqui, Israel-masinchicuna ninga: ‹Manacajllapita Pabluta tumpasha. Paypis Moiséspa shiminta llapanta ćharcuycan. Tayta Diosninchipis alli ñawinwan rican.›
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 «Sumaj yarpaćhacurir jäpa irmänucunata mayna cartacushcä: ‹Jircacunaman jarashanta ama micunquichu. Uyshata pishtarpis yawarninta shutuchinqui. Yawartapis ama micunquichu. Ricashayqui warmiwan, ricashayqui runawan ama cacunquichu› nir.»
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Chaura warannin junaj Moiséspa shiminta ćharcur, änir ćhuscun runawan Pablo ushyacuran: «Tayta Diosninchi allina ricamäshun» nir. Jinarcur imay junaj ajchanpa ćhaninta ćhurananpäpis Tayta Diosninchipa wasinman willaj aywaran.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Janćhis junajta aywaycaptin Tayta Diosninchipa wasinćhu Pabluta ricar, Asia quinranpita shamuj waquin Israel runacuna ullgucaycäriran. Tincuypa-tincur, Pabluta charicarcäriran:
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 «Israel-masicuna, yanapaycallämay. Cay runacuna chay-tucuypa willapäcuycan marcanchita pampaman ćhurananpaj, Moiséspa shimintapis mana ćharcunanpaj. Tayta Diosninchipa wasintapis pampaman ćhurar, jäpa runacunata yaycuchisha» nir.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Paycuna Pabluta ricarunaj Éfeso runa Trófimuwan marcaćhu puriycajta. Chayćhi yarparan: «Tayta Diosninchipa wasinmanpis jäpa runata yaycuchisha» nir.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Chaymi llapan runa tincuypa-tincuran. Shuntacaycur Pabluta charicarcärir, wajtaman janćharan. Nircur Tayta Diosninchipa wasin puncuntapis wićhgaycäriran.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Pabluta wañuchinanpaj caycaptin, Roma murucucunapa cumandantita willaran: «Israel runacuna tincuypa-tincurcaycan» nir.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Chaura cumandanti capitancunatawan murucuncunata shuntariycur, runacunaman juclla aywaran. Paycunata ricar, magarcaycashanćhu Pabluta caćhariycuran.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Caćhariycuptin, murucucunapa cumandantin Pabluta charicurcuran. Ishcay cadinawanraj watachiran. Jinarcur runacunata tapuran: «¿Pitaj cay runa? ¿Imatataj rurasha?» nir.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Tapuptin, ima niytapis mana camäpacuranchu. Wichaypa-uraypa rimacäriran. Chaymi murucucunapa capitannin ima juchanta taripuyta mana camäpacur, cuartilman Pabluta apacuran.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Apaycaptin runacuna magayta munaptin, wintucurcullar cuartilpa patac-patacninta jigachiran.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Runacuna ullguyllawan japarpaycaran: «Pabluta wañurachiy» nir.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Chaura cuartilman yaycuchinanpaj caycaptin, murucucunapa cumandantinta Pablo niran: «¿Ichicllatapis parlapärishuwanchu?» Chaynuy niptin, cumandanti niran: «¿Griego rimayta yaćhanquichuraj?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Egipto marcapita canqui, ¿au? Juc cuti auturdäninchita ticrapur, ćhuscu waranga (4,000) runacunata shuntaycur purishcanqui, ¿au? Wañuchicunayquipaj chunyaj pachaćhu purishcanqui, ¿au?»
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pabluna niran: «Mana. Israel runa cä. Cilicia quinran jatun Tarso marcaćhu yurishcä. Cay ullguj marca-masïcunata tantiyaycachishaj, ari.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Chaura cumandanti auniptin cuartilpa patacninćhu ićhicuycur, llapan runata upällachiran. Jinarcur llapan runa tantiyananpaj hebreo rimayninćhu niran:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.